இந்தியா இந்துத்துவம் நீதிமன்றம் மத அரசியல் மனித உரிமை மீறல் மோடி அரசு

மேக் இன் இந்தியாவிற்கு முன்பு, குஜராத்தின் அந்த குடியிருப்பு முழுவதும் இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டது: சித்தார்த் வரதராஜன்

சித்தார்த் வரதராஜன்
சித்தார்த் வரதராஜன்

பிப்ரவரி 28, 2002 அகமதாபாத்தில் உள்ள குல்பர்க் குடியிருப்பு வளாகத்தில் 69 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டதற்கான தீர்ப்பு, மிக மோசமான இந்த நேரத்தில் வந்திருக்கக் கூடாது.

பிரதமர் நரேந்திர மோடி, அப்போது குஜராத் முதலமைச்சராக இருந்தார். ஒரு தலைவராக மக்களின் பலமான உணர்வுகளை அவர் தூண்டுகிறார். பலர் அவர் தவறு செய்யமாட்டார் என நினைக்கிறார்கள். சிலர் அவரால் நல்லதை செய்யவே முடியாது என நம்புகிறார்கள். பிப்ரவரி 28, 2002 கொலைகள், அவர் விரும்பியதால் நிகழ்ந்தனவா? உச்சநீதிமன்றத்தின் ஒரு விசாரணை முடிவு அவர் செய்யவில்லை என்றது. அந்த கண்டுபிடிப்புகள் மேல்முறையீட்டில் உள்ளபோது, நாம் உயர் நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புக்காக காத்திருக்க வேண்டியதைத் தவிர, வேறு எதையும் செய்ய முடியாது.

ஆனால், முதலமைச்சராக இருந்த மோடி தன்னுடைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, இந்தக் கொலைகளைத் தடுத்தாரா? அன்று விழுந்த இறந்த உடல்களின் எண்ணிக்கை காட்டியது அவர் அப்படி எதுவும் செய்யவில்லை என்று. இந்தக் கலவரத்தின் போது இவர் உயிர்களைக் காப்பாற்ற, உண்மையிலே நினைத்திருந்தால், அது சிறந்ததாக இருந்திருக்கும். ஆனால், அப்படி எதுவும் நிகழவில்லை.

கடந்த 16 வருடங்களில்  குல்பர்க் குடியிருப்பு வளாகத்தில் என்ன நடந்து என்று  இரண்டே இரண்டு முறை மட்டுமே மோடி பேசியிருக்கிறார். இந்த படுகொலை நடந்த மறுநாள், மார்ச் 1, 2002 ஜீ தொலைக்காட்சிக்கு அளித்த பேட்டியில். அடுத்து முன்னாள் எம்பியும் இஸான் ஜஃப்ரியின் மனைவி ஜாக்கியா ஜஃப்ரி வலியுறுத்தியதன் பேரில் உச்சநீதிமன்றம் அமைச்சர்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் பங்கு குறித்து விசாரிக்க அமர்த்தப்பட்ட சிறப்பு புலனாய்வு குழு  முன்பும் மோடி பேசினார்.

இந்த இரண்டு இடங்களிலும், அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் நினைவுகூரத்தக்கவை.

ஜீ தொலைக்காட்சி பேட்டியில், “ஊடகளில் வந்துள்ளபடி ஜஃப்ரி வீட்டுக்கு வெளியே இருந்த கும்பலின் மீது தாக்குதல் நடத்தினார், அவருடைய தாக்குதலால் ஆத்திரமடைந்தவர்கள் வினைக்கு எதிர்வினையாக படுகொலைகளை செய்தார்கள். இங்கே என்ன நடக்கிறதென்றால் ஒரு வினைக்கு எதிர்வினை சங்கிலியாகத் தொடர்கிறது. நான் எதை விரும்புகிறேன் என்றால் வினையும் வேண்டாம், எதிர்வினையும் வேண்டாம் என்பதையே”.

அப்போது அவர், கோத்ராவில் பிப்ரவரி 27, 2002 பயணிகள் எரித்துக் கொள்ளப்பட்ட சம்பவத்துடன் இந்த படுகொலைகளை இணைத்துப் பேசினார். அந்த வினைக்கு இது எதிர்வினை என்னும் படியாக.

“நேற்று முந்தினம் கோத்ராவில் 40 பெண்கள், குழந்தைகள் உயிரோடு எரித்துக் கொல்லப்பட்டார்கள், இது இயற்கையாக, இந்த தேசத்தையே, உலகத்தையே அதிர்ச்சியடைய வைத்தது. கோத்ரா சம்பவத்தில் தொடர்புடையவர்களுக்கு வேண்டுமென்றே இதை செய்தார்கள். முன்பு பெண் ஆசிரியர்களைக் கொன்றார்கள். இப்போது அவர்கள் மிக மோசமான குற்றத்தை செய்திருக்கிறார்கள். அதற்கான எதிர்வினைதான் இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கிறது”.

இங்கே சொன்ன வினை- எதிர்வினை கோட்பாட்டையே 2010ஆம் ஆண்டு சிறப்பு புலனாய்வு குழு முன்பு மோடி, (அப்போதும் அவர் குஜராத் முதல்வாராக இருந்தார்) சொன்னார்:

“குஜராத்தின் வரலாற்றைப் படிக்கும் எவருக்கும் குஜராத்தின் மத வன்முறைக்கு பழைய வரலாறு  இருப்பதை தெரிந்துகொள்வார்கள். என்னுடைய பிறப்புக்கு முன்பிருந்தே, குஜராத்தில் மத வன்முறைகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. தற்போதிருக்கும் வரலாற்றின் படி 1714 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே குஜாராத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மத மோதல்கள் பதிவாகியுள்ளன.

2002, மார்ச் 1, ஜீ தொலைக்காட்சிக்கு கொடுத்த பேட்டியில், இப்போது எட்டு வருடங்கள் ஆகிறது, சரியாக நான் என்ன வார்த்தைகளைச் சொன்னேன் என எனக்கு நினைவில் இல்லை. ஆனால், நான் எப்போதும் அமைதிக்காக மட்டுமே பேசினேன். நான் மக்களை வன்முறையில் ஈடுபட வேண்டாம் என கேட்டுக்கொள்ள எளிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினேன்.

என்னுடைய வார்த்தைகள் சரியாக புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கும்பட்சத்தில் இந்தக் கேள்விக்கான தேவை இல்லை. மிகவும் அக்கறையுடனேயே எந்தவித வன்முறையும் வேண்டாம் என்று நான் கேட்டுக்கொண்டேன். இதுகுறித்து என்மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள அனைத்து குற்றச்சாட்டுகளையும் நான் மறுக்கிறேன்”

சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு மோடியிடம், ஜஃப்ரி உங்களை தொலைபேசியில் அழைத்தாரா என்பதையும் கேட்டது. குல்பர்க் குடியிருப்பு வாசிகளில் பலர், ரூபா மோடி என்ற பார்சி பெண் உள்பட 2009-ஆம் ஆண்டு நீதிமன்றத்தில் மோடியிடம் ஜஃப்ரி தொலைபேசியில் உதவி கேட்டார் என்றும் மோடி அதற்கு வசைகளை பதிலாகத் தந்தார் என்றும் சாட்சி கூறினர்.

மோடி சிறப்பு புலனாய்வு குழு இப்படி சொன்னார்:

“இந்தத் தொடர்பில் நான் ஒன்றை அழுத்தமாகக் கூற விரும்புகிறேன்; இப்படிப்பட்ட எந்தவொரு தொலைபேசி அழைப்பும் எனக்கு வரவில்லை”

அப்படியானால் அந்த அழைப்புக்கு, மோடியின் உதவியாளர்கள் பதிலளித்தார்களா? இந்தக் கேள்வியை சிறப்பு புலனாய்வு குழு கேட்கவில்லை.
சிறப்பு புலனாய்வு குழு கேட்டது: “குல்பர்க் குடியிருப்பில் வன்முறை கும்பலின் தாக்குதல் பற்றி ஏதேனும் தகவல் கிடைப் பெற்றீர்களா? ஆம் எனில், எப்போது, யார் மூலமாக? இந்த விஷயத்தில் நீங்கள் எடுத்த நடவடிக்கை என்ன?மோடி சொன்னார்:

“எனக்கு நினைவு தெரிந்தவரையில், குல்பர்க் குடியிருப்பில் நடந்த தாக்குதல் குறித்து மெகானிநகர் மற்றும் நரோடா பாட்டியாவில் சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு நடவடிக்கை குறித்து கூட்டம் நடத்தப்படுவதாக எனக்குச் சொல்லப்பட்டது”

எந்த அளவுகோளை வைத்தாலும் இது வியப்புக்குரிய கூற்று. இந்த வன்முறை அகமதாபாத்தில் காலையிலே தொடங்கிவிட்டது. 200 முஸ்லீம்கள் நண்பகலுக்குள் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்கள். ஆனால், இந்த வன்முறை பற்றி இரவில்தான் தெரியும் என்று  முதலமைச்சராக இருந்த மோடி சொல்கிறார்!

 சாட்சியங்கள் சொன்ன உண்மைத்தன்மையை விசாரிக்காமல், “என்னுடைய நினைவுக்குத் தெரிந்தவரையில்” என்ற எச்சரிக்கையுடன்  மோடி பதில் சொன்னதை, அவருடைய முகமதிப்புக்காக ஏற்றுக்கொண்டது சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு.

 மனோஜ் மிட்டா  The Fiction of Fact-Finding என்ற தனது புத்தகத்தில் மோடி ஏன் இப்படி நம்பத்தகாதவற்றை சொன்னார் என்பதற்கு காரணங்கள் சொல்கிறார்…
கோத்ரா சம்பவத்தை மட்டுமே பேசினார் என்கிற  (தூர்தர்ஷ்னில் தோன்றிய பேசியபோது கோத்ரா சம்பவம் பற்றி மட்டுமே பேசினார்) குற்றச்சாட்டை மறைக்கவே என்கிறார் மிட்டா.  தூர்தர்ஷன் பேச்சு பதிவு செய்யப்பட்டபோது, குல்பர்க் குடியிருப்பிலும் நரோடா பாட்டியாவிலும் வன்முறைகள் நடந்து முடிந்திருந்தன.  தன்னுடைய பேச்சுக்கு நியாயம் கற்பிக்கும் வகையில் இரவுதான் இந்த கொலைகள் குறித்து தெரியவந்ததாக சொல்கிறார்.
குழப்பும் நீதிசட்ட ரீதியிலான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு அப்பால், நிர்வாக திறன் மிக்க பொய்கள் கணிக்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன. உண்மையில் மோடி உயிர்களை காப்பாற்ற முனைந்தாரா இல்லையா? அவர் சொன்னது நல்லதாக இருந்தாலும் அது நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை – அவர் குறைந்த பட்சம் இப்படியான கொடிய குற்றங்கள் செய்தவர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்றாவது நினைத்தாரா? 1984-ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் நடந்த சீக்கிய படுகொலைகளைத் தடுக்க   ராஜீவ்காந்தி தவறினார், அவரால் இதைத் தடுத்திருக்க முடியாது என்பதை நம்மால் ஓரளவேனும் தீர்மானிக்க முடிந்தது.குல்பர்க் குடியிருப்பில் நடந்த படுகொலைகளுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்று மோடி தீரா தாகத்துடன் இருந்தாரா என்பதை வாசகர்கள் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. உண்மைக்கு அப்பால் வேறெதும் இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.2003-ஆம் ஆண்டும் அடல் பிகாரி வாஜ்பாயி தலைமையிலான பாஜக அரசு மத்தியில் ஆட்சிக்கு வந்தபோது,  குல்பர்க் படுகொலையும் குஜராத் கலவரம் தொடர்பான பெரிய வழக்குகளும் மாநிலத்துக்கு வெளியே நடத்தப்பட வேண்டும் என்று தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் உச்சநீதிமன்றத்தில் மனு ஒன்றை தாக்கல் செய்தது.   14 பேர் கொல்லப்பட்ட பெஸ்ட் பேக்கரி கலவர வழக்கில் இருந்து குஜராத் காவல்துறை மற்றும் அரசாங்கத்தின் தலையீட்டில் குற்றவாளிகள் அனைவரும் விடுவிக்கப்பட்ட பின்னணியில் மனித உரிமை ஆணையம் இப்படியான மனுவை தாக்கல் செய்தது.அந்த மனு இப்படி சொன்னது:

“குற்றங்களுக்கு வழங்கப்படும் தீர்ப்புகளின் நம்பகத்தன்மையை கருத்தில் கொண்டும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் மனித உரிமையைக் காக்கும் வகையில், எங்களுடைய குழு வடோதரா சென்று நேரில் விசாரித்தறிந்த தகவல்களின் அடிப்படையில் அரசியலமைப்புச் சட்டம் 136 பிரிவின் கீழ் சிறப்பு கவன ஈர்ப்பு மனு ஒன்றை தாக்கல் செய்திருக்கிறோம். விசாரணை நீதிமன்றம் பெஸ்ட் பேக்கரி வழக்கில் அளித்த தீர்ப்பை நிறுத்தி வைத்து சுதந்திரமான விசாரணைக்கு குழு அமைத்து இந்த வழக்கை மறுவிசாரணை செய்ய வேண்டும் என்றும் குஜராத் மாநிலத்துக்கு வெளியே வழக்கு நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறோம்”

“ஆணையம் 406 குற்றவியல் சட்ட பிரிவின் படி உச்சநீதிமன்றத்தின் முன், கோத்ரா சம்பவம்,. குல்பர்க் குடியிருப்பு சம்பவம், நரோடியா பாட்டியா சம்பவம் மற்றும் சதார்புரா வழக்கையும் குஜராத் மாநிலத்துக்கு வெளியே நடத்தப்பட வேண்டும் என கேட்டுக்கொள்கிறது”

பாவ்நகர் என்ற இடத்தில் முஸ்லிம்களைக் காப்பாற்றிய ராகுல் சர்மா என்ற காவல் அதிகாரி, மோடி அரசால் அமைக்கப்பட்ட நானாவதி கமிஷன் முன்பு காவலர்கள் கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த என்ன நடவடிக்கை எடுத்தார்கள், வழக்குவிசாரணை எப்படி நடக்கிறது என்பது குறித்து சாட்சியமளித்தவர். கட்டுப்பாட்டு அறையின் டிசிபியாக இருந்த அவர், ஜாஃப்ரி தாக்குதல் நடத்தியதால் வன்முறை வெடித்தது என குற்றப்பத்திரிகையில் சொல்லப்பட்டதற்கும் முதல் தகவல் அறிக்கையில் உள்ளதற்கு முரண்பாடு இருப்பதைக் கண்டறிந்து சொன்னார். அதற்காக அவர் உடனடியாக இடம் மாற்றம் செய்யப்பட்டார். மோடி அரசுக்கு எதிராக பேசியதன் பலனை அவர் இன்னமும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

என்றாலும் 2003ஆம் ஆண்டிலிருந்து நடந்துகொண்டிருந்த விசாரணையை நிறுத்தி வைத்து, ஆர். கே. ராகவன் தலைமையில் சிறப்பு புலனாய்வுக் குழுவை உச்சநீதிமன்றம் அமைத்தது. அதற்கே ஐந்து வருடம் பிடித்தது. மாநிலத்துக்கு வெளியே வழக்கு நடத்தும் கோரிக்கையை நிராகரித்த நீதிமன்றம், குல்பர்க் குடியிருப்பு உள்ளிட்ட 14 மிக மோசமான சம்பவங்களை மறுவிசாரணை செய்ய உத்தரவிட்டது. 2009-ஆம் ஆண்டு இந்தத் தடை நீக்கி, சிறப்பு புலனாய்வுக்குழு குஜராத் அரசு அமைத்த விசாரணைக்குழுவை நேரடியாக மேற்பார்வையிடச் சொன்னது. உச்சநீதிமன்றத்தால் கலவரங்கள் நடந்து ஏழு வருடங்கள் ஆன பின்னும் மோடி முதலமைச்சராக இருந்த நிலையில், நம்பகத்தன்மையுள்ள ஒரு குழுவிடம் இந்த வழக்கை ஒப்படைக்க முடியவில்லை என்றும் வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லலாம்.

நன்றி: தி வயர்

லாபநோக்கில்லாமல் செயல்படும் தி வயருக்கு நன்கொடை அளிக்க விரும்பினால் இங்கே அளிக்கலாம் donate.

முகப்புப் படம்: ராம் ரஹ்மான்.
Advertisements

One comment

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.