பிரேம்

பிரேம்
பிரேம்

Muppala Ranganayakamma எழுதிய “For the solution of the “Caste” question, Buddha is not enough, Ambedkar is not enough either, Marx is a must“ என்ற நூலின் சில கட்டுரைகளை ஆங்கிலத்தில் படித்து மிகவும் நொந்து போய் இருக்கிறேன்.

பாவம் அவருக்கு மேற்கோள் எவை ஒரு நூலாசிரியரின் வாக்குகள் எவை என்பதுகூடத் தெரியாமல் அம்பேத்கரின் வரிகளில் குழம்பி வாசிப்பவர்களையும் குழப்பும் பக்கங்களை நிரப்பி வைத்திருக்கிறார்.

அந்த நூலைப்படிக்கும் ஒரு தொடங்க நிலை சமூக அறிவியல் மாணவருக்குக்கூட அவர் எழுதுவது பரிதாபத்திற்குரிய அறியாமையின் வெளிப்பாடு என்பது புரிந்துவிடும்.

அம்பேத்கரின் ஆய்வு நூலில் மானுடவியல் ஆய்வாளர்கள் “’புறமணமுறை“ பற்றி இப்படிக்கூறுவார்கள் என்று குறிப்பிட்டதை அம்பேத்கரே கூறுவதாக எழுதிச் செல்லும் ஒரு அனுதாபத்திற்குரிய நூலாசிரியர்தான் முப்பால ரங்கநாயகம்மா.

அந்த நூலை வைத்துக்கொண்டு ஒருவர் மார்க்சை மட்டுமல்ல தப்பித் தவறி அம்பேத்கரை ஏற்றுக்கொண்டால் கூட அது அவமானம்தான்.

‘Caste in India their mechanism genesis and development” மற்றும் “Annihilation of Caste’ இரண்டு நூல்களைக்கூடச் சரியாகப் படிக்காமல் எழுதப்பட்டுள்ளது இந்த நூல்.

அம்பேத்கர் நூல்களைப் புரட்டிப்பார்த்து விட்டு ஒருவர் நூலை எழுத, அதைக்கூட செய்யாமல் இருப்பவர்கள்தான் இந்த நூலை மேற்கோளாக வைத்து பேசமுடியும்.

இந்த நூலின் சில கட்டுரைகளைப் படித்தே எப்படி எதிர்வினைபுரிவது என்று தெரியாமல் குழம்பிப் போயிருக்கிறேன். வேத காலத்திலேயே விமானம் இருந்தது என்பதை ஆதாரத்துடன் நிறுவும் ஒரு நூலுக்கு எப்படி மறுப்பு எழுதுதுவது. “வேத காலத்தில்“ வேதங்களே இருந்ததில்லை என்று சொல்வதைத் தவிர வேறு என்ன செய்வது?

மில்முதலாளிகள்-தொழிலாளர்கள் உறவில் முதலாளிகள் அறிவுப்பூர்வமாகவும் தொழிலாளர்கள் காட்டுமிராண்டிதனமான வலிமையுடனும் இருப்பதாக நவஜீவனில் காந்தி எழுதிய பக்கத்தை அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டு அதனைக் கடுமையாக விமர்சிப்பார். அம்பேத்கரே அந்தக் கருத்தைச் சொல்வதாக குறிப்பிட்டுப் பிதற்றும் ஒரு நூல்தான் இது. “The mill owners will have to work on the terms dictated by labour, if the latter could command intelligence of the former. It is clear, however, that labour will never attain to that intelligence. If it does; labour will cease to be labour and become itself the master. The capitalists do not fight on the strength of money alone. They do possess intelligence and tact.” (What Congress and Gandhi have done to the untouchables, P.291.) இது காந்தியின் வாசகம். அதனை மறுப்பதுதான் அண்ணலின் வாதம்.

“சாதிதான் இந்திய ‘தர்மம்’ அதனைப் பாதுகாப்பதுதான் இந்த ‘அறிவுநிறைந்த’ பிராமணர்களின் கடமை” என ஒரு வரி அம்பேத்கரிடம் இருந்திருந்தால்தால் பாருங்கள் சாதியைக் கொண்டாடுவதுடன் பிராமணர்களை அறிவுநிறைந்தவர்கள் என்று சொல்வதுதான் பிற்போக்காளர் அம்பேத்கரின் சிந்தனை என்று சொல்லும் ஒரு நூல் அது. அது மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளதாம், சரி அது பதிப்பக வேலை. அதனை வைத்துக் கொண்டு அம்பேத்கரியத்தையும் தலித் அரசியலையும் சம்ஹாரம் செய்து விடலாம் என ஒரு வாள்நிலை கண்ட படை புறப்பட்டிருக்கிறதாமே,என்னதான் நடக்கிறது தமிழில்!!!

“More important than the question of defending Swaraj is the question of defending the Hindus under the Swaraj. In my opinion only when the Hindu Society becomes a casteless society that it can hope to have strength enough to defend itself. Without such internal strength, Swaraj for Hindus may turn out to be only a step towards slavery.” இந்தப் பத்தியை தற்போது தருகிறேன்.
இந்தப் பத்தியை ஆதராமாக வைத்து முப்பால ரங்கநாயகம்மா ராஷ்டிரிய சுயம் சேவகத்தின் ரகசிய உறுப்பினராக இருந்தவர்தான் பி.ஆர். அம்பேத்கர் என நிறுவி பெரும் புரட்சியைத் தொடங்கி வைக்கலாம்.

வயது முதிர்ந்த ஒரு நாவலாசிரியர் என்பதும் “ராமாயண விஷவிருக்ஷா“ என்ற புராண உடைப்பு நூலை எழுதியிருக்கிறார் என்பதையும் கணக்கில் கொண்டு அவரது புரிதலின் எல்லை எது என்பதை மட்டும் இந்த இடத்தில் குறிப்பிட்டுக் காட்டி தேவைப்படுமெனில் விரிவாக பின் விளக்குகிறேன்.

“Any problem connected with human society is intertwined with labour relations. Since caste question is connected with human beings, it also comes under the purview of the theory that talks about labour relations.

Marx’s theory applies to all countries, including India, which are based on ‘exploitation of labour’ and class distinctions, since it is the only and correct theory that discovered and explained exploitation of labour.

Further, this theory explains why human relations ought to be established from a use-value perspective and what sort of problems would arise if they lack that perspective.
Hence, this theory will be useful as a guiding theory for organizing society even in future when exploitation of labour is absent.” (Marx on Caste, Ranganayakamma)

(இதனை மொழிபெயர்த்தால் நான் உங்களை வைத்து காமெடி கீமெடி பண்ணுவதாக நீங்கள் நினைத்துக் கொள்வீர்கள், பழி ஏற்க விருப்பமில்லை)

இது போன்று எழுதி மார்க்ஸியத்தை வலிமைப்படுத்த பாடுபடுபவர்களுக்கு நமது ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள், வேறு என்ன செய்வது!!!

(மார்க்ஸை எரிக்கவும் வேண்டாம் புதைக்கவும் வேண்டாம் சண்டையை நிறுத்துங்கள். அவர் இப்போது தூங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்.)

பிரேம், தமிழில் படைப்பிலக்கியத்திலும் கோட்பாட்டுத் தளத்திலும் இயங்கும் மிகச் சிலரில் ஒருவர்; பின்நவீனத்துவ, பின்காலனிய, விளிம்புநிலை அரசியல் கோட்பாடுகளையும் விவாதங்களையும் முன்னெடுத்துச் செல்பவர்.  தற்போது தில்லி பல்கலைக்கழக நவீன இந்திய மொழிகள் மற்றும் இலக்கிய ஆய்வுகள் துறையில் இந்திய இலக்கியம் மற்றும் ஒப்பிலக்கியத்துக்கான பேராசிரியராகப் பணியற்றி வருகிறார். இவரது ‘காந்தியைக் கடந்த காந்தியம்: ஒரு பின்நவீனத்துவ வாசிப்பு (2014), திரையில் வரையப்பட்ட தமிழ் நிலம் (2015)’ இரண்டும் சமீபத்திய நூல்கள்.