சிறப்பு கட்டுரை

செம்மரத் தொழிலாளர்கள் படுகொலைகளும் எடுபிடி முதலாளித்துவமும்

அருண் நெடுஞ்செழியன்

அருண் நெடுஞ்செழியன்

ஆந்திர மாநிலம், திருப்பதி சேசாசல வனப்பகுதியில் சென்ற ஆண்டு ஏப்ரல் 7 ஆம் தேதியில், தமிழகத்தைச் சேர்ந்த 20 கூலித் தொழிலாளர்கள் போலி மோதலில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். ஆந்திர அதிரடிப்படையினரின் இக்காட்டுமிராண்டிச் செயலுக்கு எதிராக தமிழகத்தின் அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் இரு மாநில மனித உரிமை அமைப்புகள் திரண்டதை அடுத்து,விசாரணைக் குழுவொன்றை அமைக்க உத்தரவிட்டார் ஆந்திர மாநில முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடு.இதுவரை இவ்விசாரணைக் குழுவின் அறிக்கை சமர்ப்பிக்கிப்படவில்லை.என்கவுண்டர் வழக்குத் தொடர்பான குற்றப் பத்திரிக்கையும் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.போலி மோதலில் தொடர்புடைய சந்திரகிரி போலீஸார் தற்காலிக பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டு,மீண்டும் பணியில் அமர்த்தப்பட்ட கண்துடைப்பு நடவடிக்கையும் இடையில் நடந்தன.

செம்மரக் கடத்தலுக்கு பின்னாலுள்ள பெரும் அரசியல் புள்ளிகளையும்,கடத்தல் கும்பல்களையும் ஒன்றும் செய்யாமல் அப்பாவிக் கூலித் தொழிலார்களை சுட்டுக் கொல்வது சந்திரபாபு அரசிற்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. கடந்த 2013 ஆம் ஆண்டில் இதே போல ஏழு தொழிலாளர்களை ஆந்திர மாநில போலீஸ் சுட்டுக்கொன்றது. கொல்லப்பட்ட ஏழு தொழிலாளர்களும் முப்பது வயதுக்கு கீழள்ளவர்கள். கொல்லப்பட்டவர்கள் அனைவருமே அவர்கள் கிராமங்களில் இருந்து பிடித்து வரப்பட்டு காட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்று சுட்டுக்கொன்றது ஆந்திர போலீஸ். செம்மரக் கடத்தலை தடுப்பதற்காக மேற்கொண்ட முயற்சியின் போது இவர்கள் கொல்லப்படுவதாக வெளி உலகிற்கு சொல்லப்படுகிறது.

இன்றுவரை தமிழகத்தைச் சேர்ந்த சுமார் 2,500 தொழிலாளர்கள் முறைகேடாக செம்மரம் வெட்டுகிற வழக்கின் கீழ் ஆந்திர சிறையில் உள்ளனர். உண்மையில் சேசாசலம் வனப்பகுதியில் என்ன நடந்துகொண்டிருக்கிறது?தொடர்ந்து கொத்து கொத்தாக தமிழகத் தொழிலாளர்கள் கொல்லப்படுவதற்கு அவர்கள் மட்டும்தான் பொறுப்பா?சற்று நெருங்கிப் பாப்போம்.

சித்தூர் மற்றும் கடப்பா மாவட்டத்தில் சுமார் 350 கி மீட்டர் பரப்பளவில் விரிந்திருக்கும் சேசாசலக் காட்டில் உள்ள செம்மரங்களை வெட்ட தமிழகத்தின் கிருஷ்ணகிரி,வேலூர், தருமபுரி மற்றும் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் இருந்து தொழிலாளர்கள் அழைத்துவரப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு இங்கு வெட்டப்படும் மரங்கள் சீனாவுக்கும் சப்பானுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. இந்நாடுகளில், செம்மரத்தினால் செய்யபட்ட பொம்மைகளை வைத்திருப்பது சமூக அந்தஸ்துக்கான அலகாக கருதப்படுகிறது.

தமிழகத்தின் வனப்பகுதியில் குறிப்பாக கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலை பகுதிககளை ஒட்டி வாழ்கின்ற மக்கள் வறிய நிலையில் வாழ்ந்துவருகின்றனர். மரம் வெட்டுகிற தொழிலில் ஈடுபடுகிற இம்மக்கள் பெரும்பாலும் தலித் மக்கள் அல்லது பழங்குடி மக்களாக இருக்கின்றனர். இவர்களின் வாழ்நிலையை மாற்றக் கூடிய எந்தவொரு திட்டங்களும் அரசால் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. சமூக ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் இவர்கள் தொடர்ந்து நசுக்கப்பட்டு வருகின்றனர். அருகாமை நகரங்களில் கட்டுமானக் கூலி வேலைகளுக்கு சென்று உயிர்ப்பிழைத்து வருகின்றனர். எல்லா நாளிலும் இவ்வேளை கிடைக்கும் என்ற உத்தரவாதம் இல்லை.

காட்டு மரங்களை வெட்டுவதில் தேர்ந்தவர்களாக இருப்பதும், அடர்ந்த காட்டிற்குள்ள வேகமாக நடந்து செல்வதும் காட்டுப் பாதைகளை மறவாமல் நினைவில் கொள்வதும் இவர்களின் இயல்பாக உள்ளது.
இக்காரணங்களால் செம்மரக் கடத்தல் கும்பல் தரகர்களின் முதல் இலக்காக இருக்கிறார்கள். மிகப்பெரும் தொகையை முன்பணமாக தருவதோடு மாதத்திற்கு சுமார் 25,000 ருபாய் இவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.செம்மரக் கடத்தலில் ஈடுபடுகிற முக்கியப் புள்ளிகள் காடுகளுக்குள் நடமாடுவது இல்லை. கடற்கரையோரங்களில் சுற்றித் திரிவார்கள். அங்கிருந்துதான் வெளிநாடுகளுக்கு செம்மரங்கள் கடத்தப்படும். இவர்களின் செம்மரக் கடத்தலுக்கு வனத்துறை அதிகாரிகளும் தணிக்கை அதிகாரிகளும் உடந்தையாக செயல்படுகின்றனர். அரசியல் கட்சிகளுக்கு கோடிக்கணக்கில் நன்கொடை வழங்கப்படுகிறது.

கடந்த பிப்ரவரி மாதம் பொய் வழக்குகளில் கைது செய்யப்பட்டு இரண்டாண்டுகளுக்கு மேலாக ஆந்திர சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த 288 தமிழகத் தொழிலாளர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டதற்கு முக்கியக் காரணமாக இருந்தவரும் ஆந்திர மாநில சிவில் லிபர்ட்டி குழுவின்(APCLC) அங்கத்தினராகவும் உள்ள தோழர் கிராந்தி சைத்தன்யா சமீபத்தில் சென்னை வந்திருந்தார். அவரைச் சந்தித்து உரையாடியபோது கூறியதாவது “வன அதிகாரிகள்,போலீஸ் மற்றும் அரசியல்வாதிகள் இணைந்தே செம்மரக் கடத்தல்களில் ஈடுபடுகின்றனர் என்பது பெரும்பாலும் அனைவரும் அறிந்து செய்திதான். வெளிப்படையாகவே இது அனைவருக்கும் தெரியும்.

செம்மரக் கடத்தலை ஐந்து நிலைகளாகப் பிரிக்கலாம். அனைத்திற்கும் மேலே முதலாளி ஒருவர் இருப்பார். அவருக்கு அடுத்த நிலையில் துணை ஒப்பந்ததாரர்கள், அதற்கடுத்து இடைத்தரகர்கள்.இந்த இடைத்தரகர்கள், இம்மக்களின் மோசமான வாழ்நிலை குறித்து நன்கறிவர்அதைக் கருவியாகக் கொண்டு, தமிழகத் தொழிலாளர்களுக்கு தூண்டில் போடுவார்கள். சம்மதிக்கிற தொழிலாளர்களுக்கு தொகை பேசப்பட்டு, மலைமுகட்டின் அடிவாரம் வரை அழைத்து வந்து விட்டுச் சென்றுவிடுவர். பின்னர் காட்டுக்குள் சென்று மரம் வெட்டி வருவது இத்தொழிலாளர்களின் பொறுப்பு. ஒரு கிலோ செம்மரத்திற்கு முந்நூறு முதல் ஐநூறு ரூபாய் வரை இவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. இதைப் பல லட்சங்களுக்கு செம்மரக் கடத்தல் கும்பல் வெளிநாடுகளுக்கு விற்கும்.கிடைக்கிற சொற்பப் பணத்திற்காக உயிரை பணயம் வைக்கிறோம் என்பதை பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் அறிவர். இதிலுள்ள ஆபத்துக்களை அவர்கள் உணராமல் இல்லை. குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டும் என்றால், சென்ற ஆண்டில் இருபது தொழிலாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டும் கூட, இன்னும் தமிழகத்திலிருந்து தொழிலாளர்கள் குறிப்பாக பழங்குடி மக்கள் மரம் வெட்டுவதற்காக ஆந்திர வனப்பகுதிக்குள் வந்துகொண்டுதான் உள்ளனர்.
காட்டிற்குள் செல்கிற தொழிலாளர்கள் மூன்று நாளோ ஐந்து நாட்களோ காட்டிற்குள் முகாமிட்டு மரங்களை வெட்டுகின்றனர். பின்னர் வெட்டப்பட்ட மரங்களை வண்டியில் ஏற்றி வனத்தில் இருந்து வெளியே கொண்டுவருவதும் இவர்களின் பொறுப்புத்தான்.செம்மர லாரிகள் இவ்வாறு இடைத்தரகரிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது.இடைத்தரகர்கள் அதை துணை ஒப்பந்ததாரர்களிடம் சேர்ப்பார்.பின்னர் அது வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும்.

இவ்வைந்து நிலைகளிலும் வன அதிகாரி,போலீஸ் அதிகாரிகள்,சோதனைச் சாவடி நிலைய அதிகாரிகள் என தொடர்புடைய அனைத்து அரசு இயந்திரமும் செம்மரக் கடத்தலுக்கு துணையாக செயல்படுகின்றன. இவர்களின் துணையில்லாமல் செம்மர லாரிகள் வனத்தை விட்டு எவ்வாறு வெளியேற முடியும்?” என்றார்.

இந்தியச் சந்தையில் ஒரு கிலோ செம்மரத்தின் சந்தை மதிப்பு சுமார் ஐந்தாயிரம் ருபாய் ஆகும். மாறாக சீனாவில் ஒரு கிலோ செம்மரம் ஒரு லட்ச ரூபாய்க்கு விற்கப்படுகிறது. மருத்துவ தேவைக்கும்,மர வேலைப்பாடுகளுடன் கூடிய ஆபரணப் பயன்பாட்டிற்கும் செம்மரத்திற்கு சீனச் சந்தையில் நல்ல கிராக்கி உண்டு. அதேநேரம் சீனப் பண்பாட்டில் செம்மரம் முக்கிய அங்கம் வகிக்கிறது.

ஆந்திர மாநிலத்தில் ஆட்சிக்கு வருகிற கட்சிகள் எதிர்க்கட்சிகளின் தலையீடுகளை கட்டுப்படுத்துவதற்கு செம்மரம் வெட்டுவோர்களை சுட்டுக்கொன்று இடைத் தரகர்களுக்கும் முக்கியத் தலைமைப் புள்ளிகளுக்கும் எதிர்க் கட்சிகளுக்கும் எச்சரிக்கை விடுக்கிறது.அதாவது முந்தைய காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆதரவு கடத்தல் கோஷ்டிக்கு தெலுகு தேசக் கட்சியின் கடத்தல் கோஷ்டி விடுக்கிற எச்சரிக்கை!சமீபத்தில் வேலூர் மாவட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்ட இடைத்தரகரிடம் இத்தகவல் அனைத்தும் உறுதி செய்யப்பட்டது.அவனிடம் சுமார் ஐந்து கோடி ரூபாயும் இரண்டு கிலோ தங்கமும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

செம்மரக் கடத்தலில் லாபம் பெறுகிற,அரசியல் கட்சிகளுக்கு இடையிலான போட்டியே தொழிலாளர்களை சுட்டுக்கொல்வதற்கான முக்கிய காரணமாக உள்ளது.ஆட்சிக்கு வருகிற கட்சிகளின் உத்தரவின் பேரில் எதிர்கட்சிகளின் இடைத்தரக கும்பல்கள் மீது போலீஸ் நடவடிக்கை எடுக்க ஏவப்படுகிறது. எதிர்க்கட்சிகளின் ஆளுமையை தடுத்து நிறுத்துவதற்கு,இது குறித்து ஏதும் அறியாத கூலித் தொழிலாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்படுகின்றனர். 2011 ஆம் ஆண்டில் வாரதியும் 2012 ஆம் ஆண்டில் முருகன்,சுப்பிரமணி என்ற கூலித் தொழிலாளர்கள், இதன் காரணமாக போலீசால் சுட்டுக் கொல்லப்படுகின்றனர்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக தனது உயிருக்கு கங்கி ரெட்டியால் ஆபத்து நேரும் என ஆளுநருக்கு ஆந்திர மாநில முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடு கடிதம் எழுதினார். முன்னதாக 2003 ஆம் ஆண்டில் திருப்பதி அலிப்பிரியில் சந்திரபாபுவை கொல்வதற்கு மாவோஸ்டுகள் முயற்சி செய்ததாக கூறப்பட்டது. இச்சம்பவம் தொடர்பாக பின்னர் கங்கி ரெட்டி கைதுசெய்யப்பட்டான். ஆனால் கங்கி ரெட்டி மீதான இக்குற்றச்சாட்டிற்கு எந்தவித ஆதாரத்தையும் முதல்வர் சந்திரபாபுவால் அளிக்க இயலவில்லை. சித்தூர் மாவட்டத்தின் முக்கிய அரசியல் புள்ளிகளுக்கு வலது கரமாக இருந்து செம்மரக் கடத்தலில் ஈடுபடுவதும், எதிர்க்கட்சியில் முக்கிய அரசியல் தலைமையகாவும் கங்கி ரெட்டி வளர்ச்சிப் பெறுவதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கான யுக்திதான் சந்திரபாபு நாயுடு அரசின் போலி என்கவுண்ட்டர்கள். சொல்லப்போனால், எதிர்க்கட்சி முகாமில் இருந்து பிரிந்து வந்து தனது கட்சியில் சேர்வதற்கு சந்திரபாபு நாயுடு விடுத்த மறைமுக அழைப்புதான் நாயுடு ஆட்சியில் தொடர்கிற போலி மோதலில் அப்பாவிக் கூலித் தொழிளார்களின் உயிர்ப்பலிகளும்!

ஆந்திர அரசின் போலி மோதல்கள்:

செம்மரக் கடத்தல் தொடர்பான, இதுவரையிலான ஒன்பது மோதல்கள் போலியாக ஜோடிக்கப்பட்டவை என நாம் உறுதியாக கூற முடியும். சுட்டுகொல்லப்பட்ட தொழிலார்கள், பெரும்பாலும் முதுகுப்புறத்திலிருந்து சுடப்பட்டதற்கான குண்டுக் காயங்கள் உள்ளன. பிடிபடுகிற தொழிலார்கள் முதலில் கொடூரமாகத் தாக்கப்பட்டும் பல முறை துன்புறுத்தப்பட்டும் இறுதியாக நிக்க வைத்து பின்னால் இருந்து சுட்டுக் கொல்லப்படுகின்றனர்.

பெரும்பாலான போலி மோதல்கள் இரவுப் பொழுதிலேயே நடத்தப்படுகிறது. செம்மரம் வெட்டுகிற தொழிலார்கள் தங்களை கற்களைக் கொண்டும் வில் அம்பைக் கொண்டும் தாக்குவதாக கூறுகிற போலீசார்களில் இதுவரை ஒரு போலீசுக்கு கூட மோதல்களில் பெரிய காயங்கள் ஏதும் ஏற்படாமல் போனதுதான் ஆச்சரியம்!

பலியாகிற தொழிலாளிகள் பெரும்பாலும் நிலமற்ற கூலிகளாக,கரும்புத் தோட்டத்திலோ நெல் வயல்களிலோ வேலை செய்கிற விளிம்புநிலை மக்கள். இதுவரை செம்மரக் கடத்தல் தொடர்பாக எதிரக்கட்சியில் இருந்து ஒருவர் கூட கைது செய்யப்படவில்லை. செம்மரக் கடத்தலில் ஈடுபடுகிற அரசியல் தலைவர்கள் தங்களின் பண பலம் மற்றும் அதிகார பலம் மூலமாக தப்பித்து வருகின்றனர். ஒட்டுமொத்த சித்தூர் மாவட்ட அரசு இயந்திரத்தை தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இவர்கள் வைத்துள்ளார்கள்.

செம்மரப்பாதுகாப்பு என்ற பேரில் தொடர்கிற தொழிலார் படுகொலைகள், ஆந்திர அரசின் தலைமையில் நடைபெறுகிற அரச பயங்கரவாதம் ஆகும்.கடந்த இருண்டு வருடங்களுக்கும் மேலாக 2,500 க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் ஆந்திர சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். இதில் நான்கு பேர் சிறையிலேயே உயிரிழந்துள்ளனர்.

செம்மரத் தொழிலாளர்களுக்கு சட்டப் போராட்டம் நடத்திவருகிற தோழர் சைத்தன்யா இது குறித்து கூறியதாவது

“செம்மரத் தொழிலாளர்கள் மீதான வழக்குகள் பெரும்பாலும் பொய் வழக்குகளாகவே போடப்படுகிறது. அதாவது நான்கில் மூன்று, பொய் வழக்காக உள்ளது. இதில் பாதிக்கப்படுவது தொழிலாளர்கள் மட்டும்தான். பொறுமையாக நடக்கின்ற இவ்வழக்குகள், இரு மாநிலங்களுக்கு இடையிலான சட்டச் சிக்கல்கள் வழக்கை மேலும் தாமதமாக்குகிறது. மேலும் செம்மரத் தொழிலாளர்கள் பிணையில் விடிவிக்கப்படவேண்டும் என்றால், அவர்களுக்கான பிணை உத்திரவாதத்தை ஆந்திராவில் உள்ளவர்கள் எவ்வாறு கொடுக்க முடியும்? அதாவது தர்மபுரியிலிருந்தும் ஜாவ்வாது மலைகளில் இருந்தும் வருகிற தமிழகத் தொழிலாளர்கள், ஆந்திராவின் சித்தூர் மாவட்டத்தில் யாரிடம் பிணை உத்திரவாதம் வாங்க இயலும்?

இச்சிக்கல் காரணமாக பலநூறு தொழிலாளர்கள் பிணை கிடைக்க இயலாமல் சிறைக்குள் உள்ளனர்.வழக்கு நடத்துவதற்கு பெரும்பாலும் போலீஸ் அதிகாரிகளும், வன அதிகாரிகளும் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. கைது செய்வது, சிறையில் அடைத்து விடுவதோடு அவர்ககளின் வேலை முடிந்துவிடுகிறது.

இந்த இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளில் தொழிலாளர்கள் மீது போடப்பட்ட ஒட்டும்மொத்த வழக்குகளில் பத்து விழுக்காடுகள் கூட நீதிமன்ற விசாரணைக்கு வரவில்லை.அதுவரையில் விசாரணைக் கைதிகள் என்ற பேரில் தொழிலாளர்கள் சிறையில் வாடுகின்றனர்.

தடுப்புக் காவல் பிரிவின் கீழ் கைது செய்யப்படுகிற தொழிலாளர்களுக்கு முதல் ஆறு மாத காலத்திற்கு பிணை கிடைக்காது. தொழிலாளார்களின் சொந்த பந்தங்களோ எவ்வித உதவிகளும் கிடைக்காமல் துன்பத்தில் உழல்கிறார்கள். செம்மரக் கடத்தல் வழக்குகளில் தொழிலாளர்களைப் பிணையில் விடிவிக்கக் கோருகிற வழக்குகளில் வாதாடவேண்டுமென்றால் குறைந்தது 25,000 ரூபாயாவது வழக்கறிஞர்களின் ஊதியமாக வழங்க வேண்டும். இவ்வளவு பணத்தை பழங்குடி மக்கள் எவ்வாறு கொடுக்க இயலும்?இந்த 25,000 ரூபாய் அவர்களிடத்தில் இருந்தால் அவர்கள் ஏன் செம்மரம் வெட்ட காட்டிற்குள் போகப் போகிறார்கள்?

இவ்வளவு ஆபத்து என தெரிந்தும் இவர்கள் ஏன் காட்டிற்குள் சென்று குண்டடி பட்டுச் சாகவேண்டும்?ஆபத்து என தெரியாமலா செல்கிறார்கள்.இல்லை அவர்களுக்குத் தெரியும்.மனிதனுக்கு வாழ்வா சாவா என்ற நிலை வரும்போது வாழ்வைத்தானே மனிதன் தேர்ந்துகொள்வான்?வாழ்க்கை நடத்துவதற்கான எந்தவித சமூகப் பொருளாதார வாய்ப்பும் இல்லாத சிக்கலான சூழ்நிலையானது,சட்டத்திற்கு உட்பட்டோ அல்லது சட்டத்திற்குப் புறம்பாகவோ எவ்வகையில் சென்றாலும் தவறில்லை என்ற நிலைக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்துவிடுகிறது.

செம்மரங்களை வெட்டுவதற்காக ஆந்திர வனப்பகுதிகளுக்கு வருகிற தொழிலாளர்களை காக்க வேண்டும் என்றால் அவர்களுக்கான நலத் திட்டங்களை தமிழக அரசு மேற்கொள்ளவேண்டும். இதைத்தான் தமிழக மக்கள் தமிழக அரசிடம் வற்புறுத்தவேண்டும். பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு இதுவே தீர்மானகரமான வழியாக இருக்க முடியும். இம்மக்களுக்கு தேவையான அனைத்து வாழ்வாதார வாய்ப்புகளையும் உருவாக்கித் தருவதே அரசின் முதற் கடமையாக இருக்கவேண்டும்.” என்றார்.  மேலும் செம்மரக் கடத்தலில் அரசின் இரட்டைத் தன்மை குறித்து கூறியதாவது.

இருபது தொழிலாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது, பல அரசியல் கட்சிகள், மனித உரிமை அமைப்புகள் போராட்டங்களை நடத்தின. சிவில் லிபர்டி கமிட்டியைச் சேர்ந்த நாங்கள் ஆந்திர மாநில உயர் நீதிமன்றத்தில் இக்கொலைக்கு காரணமாக இருந்த வனத்துறையினர், போலீஸ் அதிகாரிகள் கைது செய்யப்படவேண்டுமென்றும் வழக்கை குற்றப் புலனாய்வு துறையினர் விசாரிக்க வேண்டுமென்றும் வழக்குத் தொடுத்தோம். கொலை செய்யப்பட்ட தொழிலாளர் மனைவி, சந்திரகிரி போலீஸ் நிலையத்தில் அளித்த புகாரை ஏற்கவேண்டும் என நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்ததை அடுத்து புகார் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு, நீதிமன்ற விசாரணைக்கு வந்தது.

நீதிமன்றத்தில் இப்பிரச்சனை விவாதத்திற்குள்ளாவதை தடுக்கும் பொருட்டு, ஆந்திர அரசு ஒரு தந்திரம் செய்தது. இக்கொலை குறித்து ஆய்வு செய்வதற்கு முன்னதாக சிறப்பு ஆய்வுக் குழுவொன்றை(SPECIAL INVESTIGATION TEAM) அமைத்துள்ளதாகவும், இக்குழுவின் அறிக்கையை நீதிமன்றத்தில் அளிக்க அறுபது நாட்கள் அவகாசம் வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டது. இதை ஏற்றுக் கொண்ட நீதிமன்றம் அறுபது நாட்களின் தொழிலாளர்களின் கொலை குறித்த ஆய்வறிக்கையை அளிக்க வேண்டும் என உத்தரவிட்டது.நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டு இன்றோடு 360 நாட்கள் கடந்துவிட்டது. ஆய்வறிக்கையை ஆந்திர அரசு நீதிமன்றத்தில் இதுவரை சமர்ப்பிக்கவில்லை. முதலில் இவ்வழக்கை நேரடியாக கண்காணித்த நீதிமன்றம் பின்னர் வேகத்தை குறைத்துக்கொண்டது. தற்போது நீதிமன்றங்கள் இவ்வழக்கை கண்டுகொள்ளவும் இல்லை.இதைக் கண்காணிப்பதற்கும் யாரும் இல்லை. கேள்வி கேட்பதற்கும் யாரும் இல்லை. இச்சூழ்நிலையில் அரசுகளின் இரட்டை நிலைப்பாடு குறித்தும் நாம் இங்கு பேசவேண்டியுள்ளது.

கடந்த 2013 ஆம் ஆண்டில் டிசம்பர் மாதத்தில், செம்மரக் கடத்தல் கும்பல்களால் இரு வனத்துறையினர் சேஷாசல வனப்பகுதியில் கொல்லப்பட்டனர். பொதுவாக செம்மரக் கடத்தல் கும்பல்களில் எண்ணிக்கை பதினைந்து முதல் இருபதாக இருக்கும். வன அதிகாரிகள் மற்றும் போலீஸ் அதிகாரிகள் கூறுகிற அதிகாரப் பூர்வ தகவல் இது. ஆனால் வன அதிகாரிகள் கொலை செய்யப்பட்ட அடுத்த 72 மணி நேரத்தில், 360 தொழிலாளர்கள் போலீசாரால் கைது செய்யப்படுகின்றனர். இவர்கள் இரண்டாண்டுகளுக்கு மேலாக ஆந்திர சிறையில் வாடுகின்றனர்.

இருபது தொழிலாளர்கள் கொலை செய்யப்பட்டு இன்றோடு ஓராண்டு நிறைவடைந்தும்,இதுவரை ஒருவர் கூட வழக்குத் தொடர்பாக கைது செய்யப்படவில்லை. நாம் ஜனநாயக அமைப்பினில் வாழ்கிறோம்.இந்த ஜனநாயகம் அனைவருக்குமானதாகத்தானே இருக்க வேண்டும்? சட்டத்திற்கு முன்பாக அனைவரும் சமம்தானே?சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட இரு வன அதிகாரிகளின் உயிர்கள் மதிப்புமிக்கவைதான். மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் அதேவேளையில் இருபது தொழிலாளர்களின் உயிரும் முக்கியம்தானே?மதிப்புமிக்கவைதானே? அவர்களின் இருபது குடும்பங்களும் முக்கியம்தானே? இறந்த வன அதிகாரிகளின் குடும்பங்களுக்கு ஆந்திர அரசு பல உதவிகளை செய்து காக்கிறது. ஆனால் இந்த இருபது தொழிலாளர்களின் குடும்பத்தை யார் காப்பற்றவது? அரசுகளின் இரட்டை நிலைப்பாட்டை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.அரசுக்கு யார் முக்கியம் எனத் தெரியும். அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள்தான் அவர்களுக்கு முக்கியம்.ஏதுமற்ற விளிம்புநிலை மக்கள் எப்போதுமே அரசுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல” என்றார்.

செம்மரங்களை வெட்டுவது வெளிப்பார்வைக்கு சூழலியல் பிரச்சனையாக தெரிந்தாலும் அடிப்படையில் இதுவொரு சமூக பொருளாதார அரசியல் பிரச்சனையாக உள்ளது. செம்மரங்கள் அழிந்துவருகிற தாவரப் பட்டியலில் இருந்தாலும், செம்மரப் பாதுகாப்பு என்ற பேரில் அப்பாவி விளிம்புநிலை மக்களையே ஆளும் வர்க்கம் சுட்டுக் கொல்கிறது. செம்மரக் கடத்தலில் தொடர்புடைய அரசியல்வாதிகள், மாபிய கும்பல்கள், போலீஸ் அதிகாரிகள், வன அதிகாரிகள் போன்ற அதிகார வர்க்கம் மீது தூசு கூடு விழுவதில்லை. மாறாக,மரம் வெட்டுகிற கூலித் தொழிலாளிகள் போலி மோதலின் பேரில் பலிகிடாவாக ஆக்கப்படுகிறார்கள்.

செம்மரத் தொழிலாளர்களின் வாழ்நிலை:

பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் மோசமான சமூகப் பொருளாதாரப் நிலையில் இருந்து வந்தவர்களாக உள்ளனர். வறுமையான வாழ்க்கையில் உழல்பவர்கள். அரசின் நலத் திட்டங்களினாலோ இட ஒதுக்கீட்டாலோ பெரிய நலன்கள் எதையும் பெறாதவர்கள். ஒருவர் கூட உயர்நிலை பள்ளிப் படிப்போ அரசு வேலைகளுக்கோ செல்லாதவர்கள். தங்கள் வாழிடத்தில் இருந்து குறைந்தது 15 கி மீ நடந்துதான் பள்ளிகளுக்கு செல்ல வேண்டிய நிலையில் வாழ்பவர்கள். வருமானத்தில் பத்து விழுக்காடு மட்டுமே இவர்களால் சேமிக்க முடிகிறது. பெண்களே அதைச் செய்கின்றனர். நல்லது கெட்டதிற்கு வட்டிக்கு கடன் வாங்கி மேலும் மேலும் சிக்கலுக்கு உள்ளாகின்றனர். மோசமான பொருளாதார சூழ்நிலை,குடும்ப உறவுகளுடனான பாசம் ஏதாவொரு வழியில் வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டே ஆகவேண்டும் என்ற நிர்பந்தத்தில் உந்தப்பட்டு, மரம் வெட்டுகிற தொழிலுக்கு வந்து சேருகின்றனர். சாவிலிருந்து தப்பிப் பிழைத்திருப்பதற்கான உயிர்ப்பிழைப் போராட்டத்தில் அவர்களுக்கு வேறு போக்கிடமில்லை.
கல்வராயன் மலை, ஜவ்வாது மலை போன்ற மலைகளையொட்டிய கிராமங்களில் வசிக்கிற மக்களும், விழுப்புரம் போன்ற மிகவும் பின்தங்கிய மாவட்டச் சேர்ந்த மக்களும் ஆபத்தான இவ்வேலையை மோசமான வறுமை சூழ்நிலை காரணமாக தேர்ந்துகொள்கின்றனர்.

மோசமான வறுமை, வேலை வாய்ப்பின்மை, கல்வியறிவின்மை, சுகாதாரக் கேடுகள் இம்மக்களை வாட்டி வதக்குகிறது, இவர்களின் மோசமான இச்சூழ்நிலையை கவனத்தில் கொண்டு மூன்று ஏக்கர் நிலத்தை வழங்குவது, விவசாயத்திற்கு பாசன வசதியும் ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது, நல்ல கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளை ஏற்படுத்தித் தருவது, சாலைகள் மற்றும் மின்சார வசதிகள் செய்து கொடுப்பது போன்ற மாற்று நலத் திட்டங்களை அரசு முன்னெடுத்தால் மட்டுமே இப்பிரச்சனைக்கான நிரந்தரத் தீர்வு காண முடியும்.

ஆதாரம்: Red sandal labour killings in the name of protecting national resources – at: http://sanhati.com/excerpted/11241/#sthash.omm8Rbi3.dpuf

அருண் நெடுஞ்செழியன், சமூக-அரசியல் விமர்சகர். எடுபிடி முதலாளித்துமும் சூழலியமும், மார்க்சிய சூழலியல்அணுசக்தி அரசியல்  ஆகிய நூல்களின் ஆசிரியர். மோடி அரசின் பணமதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை விளைவுகள் குறித்து எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘செல்லாக் காசின் அரசியல்’ என்ற பெயரில் நூலாக வந்துள்ளது.

 (இருபது தமிழர்கள் போலி மோதலில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது எழுதியது)
Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s