செய்திகள்

குழந்தைகளின் பச்சைக்குருதி குடித்தா உங்கள் நம்பிக்கைகளை வளர்க்கவேண்டும்…?

ஒரு அடையாளம் இன்னொரு அடையாளத்தை அச்சுறுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. அடையாளங்களுக்கு இடையே சாத்தியப்படும் சமரசம் என்பது அன்பினால் வருவதல்ல என்று தோன்றிக்கொண்டே இருக்கிறது. பலத்தால்தான் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ்
karl marks
ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ்

மத நம்பிக்கைகள் குறித்து சிந்திக்கும்போதெல்லாம் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தும் ஒரு விஷயம் நாம் எவ்வளவு எளிதாக காயப்பட்டுவிடுகிறோம் என்பதுதான். இந்த விஷயத்தில் பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை என்கிற எந்த பாகுபாடும் கிடையாது. அதை வெளிப்படுத்துவதில் உடல் பலம், குழு பலத்தை உள்ளிட்டு நமது சகிப்புத்தன்மை கூடிவிடுகிறது அல்லது குறைந்துவிடுகிறதே தவிர அனிச்சையாக காயமடைவது நடந்தேறுகிறது.

இது ஏன் என்று எப்போதாவது யோசித்துப் பார்த்திருக்கிறோமா? அது சார்ந்த ஒரு பொது உரையாடலுக்கு நமது மனது எப்போதாவது தயாராக இருக்கிறதா? மத விவாதங்களில், ‘உரையாடல்’ என்றாலே ஒருவித ‘துணுக்குறுதல்’ வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது. மத விஷயத்தில் வெளிப்படையான விவாதம் என்பதைப் போன்ற ஒரு பொய் இருக்கமுடியாது. அதில் நாம் அவ்வளவு பூஞ்சையானவர்கள்.

இன்று ஒரு புகைப்படத்தைப் பார்த்தேன். ஒரு குழந்தையின் தலை துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனெனில் அந்த குழந்தை ஒரு மதத்தை பிரதிநிதுத்துவப் படுத்துகிறது. மாற்று மதத்தை சேர்ந்த தீவிர நம்பிக்கையாளன் ஒருவன் அந்த குழந்தையின் தலையை அதன் உடலில் இருந்து பிரித்துவிடுகிறான். அந்தத் தலையை கையில் ஏந்திக்கொண்டு அதைப் பெற்றவன் அழுதுகொண்டிருக்கிறான். தலையற்ற அந்த உடலை தனது மடியில் சாய்த்துக்கொண்டு அழுதுகொண்டிருக்கிறாள் ஒருத்தி.

இன்றைய நாகரிக வளர்ச்சியில் அது ஒளித்துணுக்காக, சிறிய படமாக நமது கணினித் திரையில் ஒளிர்கிறபோது நமது கையில் ரத்தத்தின் பிசுபிசுப்பை உணரமுடிகிறது. அது ஊர்ந்து ஊர்ந்து இதயத்தின் உள்ளே போய் காய்ந்து அதை இறுக்குகிறது. கண்ணீர் துளிக்கிறது. நமது மகனோ மகளோ நினைவுக்கு வருகிறார்கள். ஒரு கணம் நமது சுவாசம் நின்று துடிக்கிறது. நமது சொந்த கடவுளை நோக்கி பிரார்த்தித்து மீள்கிறோம். கூடவே அவசர அவசரமாக இப்படி ஒரு நிலைமை நமக்கோ நமது சந்ததிக்கோ வராது என்று நினைக்கிறோம். வரக்கூடாது என்று மனதார விரும்புகிறோம்.

இந்த அவசர விழைதல்தான் இருபுறமும் கூரான வன்முறையின் புள்ளி.

அங்கிருந்துதான் இந்த அச்சத்தை நாம் ஆராயத் தொடங்கவேண்டும். நமது நம்பிக்கைகளே நமது அச்சத்தின் தொடக்கம். எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு நாம் மிக ஆழமாக ஒரு விஷயத்தை நம்பத் தொடங்குகிறோமே அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு நாம் அந்தரங்கமாக பிளவு பட்டுவிடுகிறோம் என்று நினைக்கிறேன். நமது கடவுளர்கள் மிகவும் வன்முறையானவர்கள். நாம் அவர்கள் குறித்து உருவாக்கி வைத்திருக்கும் கதைகள் அவ்வளவு வன்முறை நிரம்பியவை.

ஒரு கடவுள் பக்தனிடம் அவன் பெற்ற குழந்தையின் குருதியை தானமாகக் கேட்கிறது. இன்னொரு கடவுள் பிரார்த்திப்பவனின் கண்களை தானமாகக் கோருகிறது. தனது பக்தியை நிரூபிக்க அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள். சோதனையின் முடிவில் கடவுள் தோன்றி அவர்களது பக்தியின் செறிவு குறித்து புளகாங்கிதம் அடைகிறார். அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தைக் காட்டுகிறார். கேட்டதைக் கொடுக்கிறார்.

இதற்கு இன்னொரு பகுதி இருக்கிறது. இத்தகைய அதி கதைகளுக்கு எந்த காலத்திலுமே முகம் கொடுக்க முடியாத பூஞ்சையான, பலவீனமான, அஞ்சிக்கொண்டே இருக்கிற பக்தர்களின் கதை அது . நமது சமூகத்தை பெரும்பான்மையாக ஆக்கிரமித்திருக்கிற மனிதர்களின் இருப்பு அத்தகைய மனநிலையில்தான் பொதிந்திருக்கிறது. நாம் எதற்காக அதை நம்புகிறோம் என்று தெரியவில்லை.

எப்போதும் நமக்கு பிரம்மாண்டங்களின் மீது தீராத பற்று இருக்கிறது. ஆனால் பிரம்மாண்டங்கள் ரத்தத்தின் மீதே எழுப்பப் பட முடியும். ஆனாலும் அதன் மீதான மையலை நம்மால் கைவிட முடிவதே இல்லை. ஏதாவது ஒன்றை மிக பிரம்மாண்டமாகப் படைத்து அதன் முன்னால் மண்டியிட்டுக்கொண்டே இருப்பதில் நாம் கொள்ளும் வெறித்தனமே நமது ஆன்மீகமாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஸ்தூலமான பிரம்மாண்டத்தின் முன்னால் கருத்தின் பிரம்மாண்டம் விசுவரூபமெடுத்து எல்லைகளற்று நிற்கிறது. கடவுள் என்பது மிகப்பெரிய பிரம்மாண்டம்.

இந்த அஞ்சச் செய்கிற பிரம்மாண்டத்தை உயிர்ப்பித்து உலவவிடுவது அதன் மீது நாம் கொள்ளும் நம்பிக்கையும் பற்றும். நம்பிக்கையாளனுக்கு அவன் நம்புகிற கடவுள் எனும் வெளி அளக்கமுடியாதது. அவனால் மட்டுமல்ல; யாராலும் அதை அளக்க முடியாது என்று அவன் நினைக்கிறான்.

ஆனால் ஒரு நம்பிக்கையை இன்னொரு நம்பிக்கையின் மூலம் எதிர்கொள்ள முயல்கிற போது அந்த பிரம்மாண்ட பலூனில் இறங்கும் ஒரு ஊசியைப் போல ஆகிறது மாற்று நம்பிக்கை. அதில் எவ்வளவு கேலியும் கிண்டலும் வந்துவிடுகிறது பாருங்கள். ஒருவனுக்கு தனது உயிரையே ஈந்துவிடுவதற்கு போதிக்கிற ஒரு நம்பிக்கை இன்னொருவனுக்கு பெரும் அசூசையாக தோற்றம் கொள்கிறது. அதைக் கடப்பதற்கு புலன்களைப் பொத்திக்கொண்டு ஓடவேண்டியிருக்கிறது. இப்படி ஓடி ஓடிக் கடக்கும்போதுதான் இதை ஒருநாள் இல்லாமல் ஆக்கிவிட வேண்டும் என்கிற நினைவு செரிவடைந்துகொண்டே இருக்கிறது.

ஒரு அடையாளம் இன்னொரு அடையாளத்தை அச்சுறுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. அடையாளங்களுக்கு இடையே சாத்தியப்படும் சமரசம் என்பது அன்பினால் வருவதல்ல என்று தோன்றிக்கொண்டே இருக்கிறது. பலத்தால்தான் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. பலம் என்பது எண்ணிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. எண்ணிக்கை என்பது நம்பிக்கையால் பெருக்கப்படக்கூடியது. இன்றைய நவீன சமூகங்களுக்கு மாத்திரம் அல்ல, ஒட்டுமொத்த மனித குல இருப்புக்கும் இதுவே அடிப்படை.

நம்பிக்கை என்பது பலத்தைக் கூட்டுவதற்கு சொல்லப்படுவதே. பலம் என்றால் குழுக்களின் பலம். உங்களது இருப்பைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள தேவையான பலம். நீங்கள் உயிரோடு இருப்பதற்குத் தேவையான பலம். அதற்காக மற்ற சில உயிர்களை எடுப்பதற்குத் தேவையான பலம். அதைத் தொடர்ந்து செய்யமுடியாமல் போகிற போது ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள நமக்கு சில கருத்தியல் உபகரணங்கள் தேவைப்படுகின்றன. அப்போதுதான் நாம் பொதுவான கதைகளை பேசத் தொடங்குகிறோம். அவற்றில் ஒன்றுதான் நம்பிக்கைகளுக்கு இடையேயான சமாதானம். புரிந்துகொள்ளல். விட்டுக் கொடுத்தல் போன்ற சொல்லாடல்கள் எல்லாம்.

நாம் நம்பத் தொடங்கினால் நம்மால்விட்டுத் தர முடியாது என்பதுதான் இதில் உள்ள பிரச்சினை. தீவிரமாக நம்பத் தொடங்கினால் அது எல்லைகளை விஸ்தீரிக்கச் சொல்லி அரற்றிக்கொண்டே இருக்கிறது என்பது மற்றொரு பிரச்சினை. மிக முக்கியமாக நாம் ஓடுகிற இடம் ஒரு வட்டமாக இருக்கிறது. நாம் குறைவானவர்களாக இருக்கிறபோது நமது குழந்தைகளின் தலைகளை காப்பாற்றமுடிவதில்லை. அப்போது இருக்கும் ஒரே வாய்ப்பு, அதைவிடப் பெரிதாக ஒரு வன்முறையைச் செய்து அச்சத்தைக் கூட்டுவதுதான். அப்போதும் குழந்தைகளே இலக்கு. ஆக நாம் சபிக்கப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறோம். ஆனால் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாகவே நம்புகிறோம். நீங்கள் இதைத் தலை கீழாகக் கூட நம்பலாம். அதன் வசீகரமும் துயரமும் அதுதான்!

ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ் , எழுத்தாளர்; சமூக- அரசியல் விமர்சகர். வருவதற்கு முன்பிருந்த வெயில் (சிறுகதைகள்)சாத்தானை முத்தமிடும் கடவுள் (கட்டுரைகள்) ,  ஆகிய இரண்டும் இவர் எழுதிய நூல்கள்.  360° ( கட்டுரைகள்) தற்போது வெளியாகியுள்ள நூல்.

Advertisements

12 கருத்துக்கள்

  1. // ஒரு கடவுள் பக்தனிடம் அவன் பெற்ற குழந்தையின் குருதியை தானமாகக் கேட்கிறது. இன்னொரு கடவுள் பிரார்த்திப்பவனின் கண்களை தானமாகக் கோருகிறது. தனது பக்தியை நிரூபிக்க அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள். சோதனையின் முடிவில் கடவுள் தோன்றி அவர்களது பக்தியின் செறிவு குறித்து புளகாங்கிதம் அடைகிறார். அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தைக் காட்டுகிறார். கேட்டதைக் கொடுக்கிறார். //
    ——————

    பெருமானாரின்(ஸல்) இறுதிப்பேருரை:

    1. பிறப்பால் வேறுபாடு காட்டாதீர்:

    மக்களே! உங்களது இறைவன் ஒருவனே அறிந்து கொள்ளுங்கள்: எந்த ஓர் அரபிக்கும் ஓர் அரபி அல்லாதவரை விடவோ, எந்த ஓர் அரபி அல்லாதவருக்கும் ஓர் அரபியை விடவோ எந்த மேன்மையும் சிறப்பும் இல்லை. எந்த ஒரு வெள்ளையருக்கும் ஒரு கருப்பரை விடவோ, எந்த கருப்பருக்கும் ஒரு வெள்ளையரை விடவோ எந்த மேன்மையும் சிறப்பும் இல்லை. இறையச்சம் மட்டுமே ஒருவரின் மேன்மையை நிர்ணயிக்கும். நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடத்தில் உங்களில் மிகச் சிறந்தவர் உங்களில் அதிகம் இறையச்சம் உள்ளவர்தான். (அல்பைஹகீ)

    பிறப்பால் யாரும் யாரையும்விட உயர்ந்தவர்களும் இல்லை, தாழ்ந்தவர்களும் இல்லை. உலக மக்கள் அனைவரும் ஆதம்(அலை) மற்றும் அன்னை ஹவ்வா(அலை) ஆகிய ஒரு தாய் தந்தையரின் பிள்ளைகளாவர். அனைவரும் சகோதர சகோதரிகளே என்ற இறைவசனத்தின் அடிப்படையில் உலகிற்கு உரக்கக்கூறினார்கள். நிறத்தாலோ, மொழியாலோ, இனத்தாலோ அனைவரும் சமமே என்று முழங்கினார்கள்.
    —————————-

    2. அல்லாஹ்வுக்கு பயந்த, நீதிமானின் தலைமைக்கு கட்டுப்படுவீர்:

    தற்போதைய குழப்பம் நிறைந்த இவ்வுலகில் இவ்வறிவுரை மிகவும் அவசியமான ஒன்றாக இருக்கிறது. கருப்பு நிறத்தவரின் தலைமையை ஏற்க மேற்கத்திய உலகம் மறைமுகமாக மறுத்து வருவதற்கும், வேற்று மொழியைச் சார்ந்தவர் தம்மை வழிநடத்துவதற்கு மறுப்பதற்கும் நபி(ஸல்) அவர்கள் தெளிவாக அறிவுரையை கூறினார்கள்.

    மக்களே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள் கருப்பு நிற (அபிசீனிய) அடிமை ஒருவர் உங்களுக்குத் தலைவராக ஆக்கப்பட்டாலும் அவர் அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டு உங்களை வழி நடத்தி அதை உங்களுக்கிடையில் நிலைநிறுத்தும் காலமெல்லாம் (அவரது சொல்லைக்) கேட்டு நடங்கள்; (அவருக்குக்) கீழ்ப்படியுங்கள்! (ஸுனன் நஸாயி 4192, ஜாமிவுத் திர்மிதி1706)
    —————————-

    3. அராஜகம் செய்யாதீர்கள்!

    அறிந்து கொள்ளுங்கள்! எனக்குப் பிறகு ஒருவர் மற்றவரின் கழுத்தை வெட்டி மாய்த்துக் கொள்ளும் வழிகெட்டவர்களாய் இறை நிராகரிப்பாளர்களாய் மாறி விடாதீர்கள். (ஸஹீஹுல் புகாரி 4403)

    உங்களது இறைவனை நீங்கள் சந்திக்கும் வரை (இப்படியே வாழுங்கள்!) நீங்கள் அனைவரும் தவறாமல் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் ஆஜராகப் போகிறீர்கள்! அப்போது அல்லாஹ் உங்களது செயல்களைப் பற்றி விசாரிப்பான். நான் மார்க்கத்தை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து விட்டேன். உங்களில் எவராவது மற்றவருடைய பொருளின் மீது பொறுப்பேற்றிருந்தால், அதை அவர் உரிய முறையில் அதன் உரிமையாளரிடம் ஒப்படைத்து விடட்டும்! ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2334, ஸஹீஹுல் புகாரி 67, 105, 1741, 1742)

    மிகவும் தெளிவான மற்றும் அவசியமான அறிவுரையாகும். உலகில் காணப்படும் அக்கிரமங்களுக்கும், அராஜகங்களுக்கும் முற்றுபுள்ளி வைப்பதற்கு இந்த அறிவுரையினை பின்பற்றினாலே போதுமானது.
    —————————-

    4. பணியாளர்களைப் பேணுவீர்!

    முதலாளித்துவ கொள்கையினை ஏறக்குறைய அனைத்து நாடுகளும் ஏற்றுக்கொண்டதன் விளைவாக காணப்படும் முதலாளிகளின் ஆதிக்கத்தினால் தொழிலாளிகளின் உரிமைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்திற்குள் அடைக்கப்பட்டுவிட்டது. முதலாளிகளின் கை ஓங்கி இருப்பதன் விளைவு தொழிலாளிகள் தங்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிக்கெதிராக போராடுவது நசுக்கப்படுகிறது. ஆனால் நபி(ஸல்) அவர்கள் இதுபற்றி தம் இறுதிப்பேருரையில் இவ்வாறு மிக தெளிவாக தெரிவித்துவிட்டார்கள்.

    மக்களே! முஸ்லிம்கள் அனைவரும் சகோதரர்கள். உங்கள் பணியாளர்கள் விஷயத்தில் பொறுப்புணர்வோடு நடந்து கொள்ளுங்கள்! அவர்களை நன்றாகப் பராமரியுங்கள்! நீங்கள் உண்பதையே அவர்களுக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்; நீங்கள் உடுத்துவதையே அவர்களுக்கும் உடுத்தச் செய்யுங்கள்! (தபகாத் இப்னு ஸஅது)
    —————————-

    5. அநீதம் அழிப்பீர்!

    உலகில் இன்று காணப்படும் மிகப்பெரிய பொருளாதார வீழ்ச்சியின் அடிப்படைக் காரணமான வட்டியின் கொடூர முகத்தினைக்கண்டு உலகம் மிகுந்த அச்சம் கொள்கிறது. வட்டியின் கொடூரத்தினால் தினம் தினம் உயிரிழப்பவர்களின் எண்ணிக்கையோ பல ஆயிரங்கள். லட்சக்கணக்கான குடும்பங்கள் இன்று தற்கொலை என்ற முடிவிற்கு செல்வதற்கு வட்டியின் கொடூரமே காரணமாக இருக்கிறது. இத்தகைய வட்டியினை இஸ்லாம் அடியோடு தடுத்துவிட்டது. இதை பற்றி நபி(ஸல்) அவர்கள் தம்முடைய இறுதிபேருரையில் இவ்வாறு கூறினார்கள்.

    அறியாமைக்கால அனைத்து விவகாரங்களும் என் பாதங்களுக்குக் கீழ் புதைப்பட்டு விட்டன. மேலும், இன்று வரையிலான எல்லா வட்டிக் கணக்குகளையும் ரத்துச் செய்து விட்டேன். எனினும், உங்களது மூலதனம் உங்களுக்கே உரியது. (ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2334, இப்னு மாஜா 3074)
    —————————-

    6. முறைதவறி நடக்காதீர்!

    அறிந்து கொள்ளுங்கள்! குழந்தை விரிப்புக்கே சொந்தமானது. (அனுமதிக்கப்பட்ட திருமண உறவுடன் இருக்கும் கணவனுக்கே குழந்தை உரியதாகும்). விபசாரம் செய்பவர் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட வேண்டும். எவர் தம் தந்தை அல்லாதவரை தம்முடைய தந்தையாக அழைக்கிறாரோ, எவர் தம் உரிமையாளர் அல்லாதவருடன் தம்மை இணைத்துக் கொள்கிறாரோ, அவர்கள் மீது அல்லாஹ்வுடைய, வானவர்களுடைய இன்னும், மக்கள் அனைவருடைய சாபமும் உண்டாகட்டும்! அவர்களின் கடமையான உபரியான எந்த வணக்கமும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது. (இப்னு மாஜா 2712, ஸஹீஹுல் ஜாமி,1789)

    உலகையே பல வருடங்களாக ஆட்டிப்படைத்துக்கொண்டிருக்கும் எய்ட்ஸ் என்ற கொடிய நோயின் முதற்காரணமான விபச்சாரத்தினை பற்றி நபி(ஸல்) அவர்கள் கடுமையாக எச்சரித்தார்கள். விபச்சாரத்தலிருந்து கண்டிப்பாக விலகி இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுருத்தியிருக்கிறார்கள். விபச்சாரத்திற்கு சிவப்பு கம்பளம் விரித்ததின் விளைவினை மேற்கத்திய உலகம் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. விபச்சாரம் என்ற அருவருப்பான செயலினை இஸ்லாம் அறவே தடுத்துவிட்டது
    —————————-

    7. பெண்களை மதிப்பீர்!

    கவனியுங்கள்! பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; அவர்களுக்கு நன்மையே நாடுங்கள்; அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள். அல்லாஹ்வுடைய அமானிதமாக அவர்களை நீங்கள் பெற்றுள்ளீர்கள்! எப்படி உங்கள் மனைவியர் மீது உங்களுக்கு உரிமைகள் இருக்கின்றனவோ, அதே போல் உங்கள் மனைவியருக்கும் உங்கள் மீது உரிமைகள் இருக்கின்றன. அவர்கள் உங்களுக்குச் சிறந்த முறையில் பணிவிடை ஆற்றட்டும்! அவர்களுக்குரிய கடமை என்னவென்றால், நீங்கள் எவரை விரும்ப மாட்டீர்களோ, அவரை அவர்கள் வீட்டுக்குள் அனுமதிக்காமல் இருக்கட்டும்; இன்னும், மானக்கேடான செயலைச் செய்யாமல் இருக்கட்டும்! அவர்கள் குற்றம் புரிந்தால், அவர்களைத் தண்டிக்கிற உரிமையும் உங்களுக்கு உண்டு. அது அவர்களை இலேசாக காயம்படாதபடி தண்டிப்பதாகும். அவர்களுக்கு ஒழுங்கான முறையில் உணவும் உடையும் வழங்குங்கள்; அவர்களுக்கு நன்மையை நாடுங்கள்; அவர்கள் உங்களின் உதவியாளர்களாகவும் உங்களைச் சார்ந்தவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் பெயரை முன்மொழிந்தே நீங்கள் அவர்களுடன் மணவாழ்க்கை மேற்கொண்டுள்ளீர்கள்! (ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2334, ஸஹீஹ் ஜாமி, 7880)

    இஸ்லாம் பெண்களை அடிமைபடுத்துகிறது. இஸ்லாத்தில் பெண்களூக்கு சுதந்திரம் இல்லை என்ற மேற்கத்திய ஊடகங்கள் மற்றும் அரசுகளின் பொய் பிரச்சாரத்தினை முறியடிக்க நபி(ஸல்) அவர்களின் இந்த அறிவுரையானது போதுமானதாக இருக்கிறது. இஸ்லாம் வழங்கியது போன்று உலகில் வேறு எந்த மதமோ கொள்கையோ பெண்களுக்கு மதிப்பும், மரியாதையும், கெளரவத்தையும் வழங்கிடவில்லை. பெண்களை ஆடை இல்லாமல் பொது இடங்களூக்கு வருவதற்கு அனுமதிப்பதுதான் பெண்களூக்கு வழங்கும் சுதந்திரம் என்ற மேற்கத்திய ஊடகங்களின் கூற்றினை பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் வன்மையாக கண்டித்தார்கள். பெண்களை பாதுகாத்து அவர்களுக்கு மதிப்பளிப்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமையாகும் என்று நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்கள் தமது இறுதிப்பேருரையில் தெளிவாக கூறிவிட்டார்கள்
    —————————-

    8. உங்கள் வழிகாட்டி – திருக்குரானும் எனது வாழ்க்கை முறையும்(சுன்னத்):

    இஸ்லாத்தின் அடிப்படையான எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டுமே வணங்குவதையும், முஹம்மது நபி(ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் இறுதித்தூதர் மற்றும் அல்லாஹ்வின் உண்மை அடியான் என்று முழுமனதுடன் ஏற்றுக்கொண்டு நபி(ஸல்) அவர்களை பின்பற்றுவதுமாகும். இவ்விஷயத்தில் ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் மிகவும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். இதையே எம்பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் தமது இறுதிப்பேருரையிலும் குறிப்பிட்டார்கள்.

    மக்களே! சிந்தித்துப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்; எனது பேச்சை கவனமாக கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். நான் எனது பிரச்சாரத்தை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து விட்டேன். உங்களிடையே அல்லாஹ்வின் வேதத்தை(யும் அவனது தூதரின் வழிமுறையும்) விட்டுச் செல்கிறேன். நீங்கள் அவற்றைப் பின்பற்றினால், ஒருபோதும் வழிகெட மாட்டீர்கள்! (ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2334, இப்னு மாஜா 3074)
    —————————-

    9. சொர்க்கம் செல்ல வழி!

    மக்களே! உங்கள் இறைவனையே வணங்குங்கள்; உங்கள் இறைவனுக்கே பயந்து கொள்ளுங்கள்; கடமையான ஐவேளைத் தொழுகைகளையும் தவறாது பேணுங்கள்; (ரமளானில்) நோன்பு நோற்று வாருங்கள்; விருப்பமுடன் ஸகாத் கொடுத்து விடுங்கள்; அல்லாஹ்வின் இல்லத்தை ஹஜ் செய்யுங்கள்; உங்களில் அதிகாரம் உடையோருக்குக் கட்டுப்பட்டு நடங்கள்; நீங்கள் சொர்க்கம் செல்வீர்கள்!. (ஜாமிவுத் திர்மிதி616, ஸஹீஹுத் திர்மிதி516, மிஷ்காத் 576,)
    —————————-

    10. இஸ்லாம் முழுமையாகி விட்டது!

    இறுதியில் மக்களை நோக்கி, மறுமை நாளில் உங்களிடம் என்னைப் பற்றி விசாரிக்கப்படும்போது நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், ”நீங்கள் (மார்க்க போதனைகள் அனைத்தையும் எங்களிடம்) தெரிவித்து விட்டீர்கள்; (உங்களது தூதுத்துவப் பொறுப்பை) நீங்கள் நிறைவேற்றி விட்டீர்கள்; (சமுதாயத்திற்கு) நன்மையை நாடினீர்கள் என நாங்கள் சாட்சியம் அளிப்போம் என்றார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்கள், தமது ஆட்காட்டி விரலை வானை நோக்கி உயர்த்தி சைகை செய்துவிட்டுப் பிறகு, அதை மக்களை நோக்கித் தாழ்த்தி ”இறைவா! இதற்கு நீயே சாட்சி! இறைவா! இதற்கு நீயே சாட்சி! இறைவா! இதற்கு நீயே சாட்சி! என்று முடித்தார்கள்.

    Like

  2. // ஒரு அடையாளம் இன்னொரு அடையாளத்தை அச்சுறுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. அடையாளங்களுக்கு இடையே சாத்தியப்படும் சமரசம் என்பது அன்பினால் வருவதல்ல என்று தோன்றிக்கொண்டே இருக்கிறது. பலத்தால்தான் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. /
    ———

    “ஜாதி இல்லை, இல்லை, இல்லவே இல்லை.…”

    ஒரு பெரிய பெரியாரிஸ்ட்டும் சின்ன தலித்தும் ப்ரண்ட்ஸ். ஒரு நாள் பெரியாரிஸ்ட்கிட்ட தலித் ஒரு டவுட்ட கேக்கறாரு….

    தலித்: அண்ணே… ஒரு சின்ன டவுட்டு…

    பெரியாரிஸ்ட்: ம்ம்… சொல்றா…

    தலித்: அண்ணே… ஜாதி இல்ல ஜாதி இல்லனு ஒங்க ஆளுங்க மேடைல பேசறாங்க… ஆனா கடைசில, அவுங்கவுங்க ஜாதிக்குள்ளதானெ சம்பந்தம் வக்கறது, கொடுக்கறது வாங்கறது எல்லாம் பண்றாங்க… எங்கள கீழ்ச்சாதியா ஒதுக்கிதான வக்கறாங்க… எங்கண்ணே பெரியாரு ஜாதிய ஒழிச்சாரு?.

    பெரியாரிஸ்ட்: ஓஹோ.. அப்படி வர்ரியா… சரி.. என் ஜாதி என்னடா?

    தலித்: தேவருங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: ஒன் ஜாதி என்னடா?

    தலித்: பறயனுங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: என் ஜாதி ஒங்கிட்ட இருக்கா?

    தலித்: இல்லண்ணே…

    பெரியாரிஸ்ட்: ஒன் ஜாதி எங்கிட்ட இருக்கா?

    தலித்: இல்லண்ணே…

    பெரியாரிஸ்ட்: அப்ப ஜாதி எங்கடா?

    தலித்: இப்படி சொன்னா எப்படிண்ணே…. ஒங்க ஜாதி ஒங்ககிட்ட…

    பெரியாரிஸ்ட்: டேய்…. ஜாதி இருக்குனு எப்பவாச்சும் நாங்க சொன்னோமாடா?.

    தலித்: இல்லண்ணே… ஜாதி இல்லேன்னுதாண்ணே சொல்றீங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: (சிவாஜி ஸ்டைலில், கண்கள் சிவக்க) அதத்தான் திருப்பி திருப்பி சொல்றேன்… ஒன் ஜாதி எங்கிட்ட இருக்காடா?.

    தலித்: இல்லண்ண….

    பெரியாரிஸ்ட்: என் ஜாதி ஒங்கிட்ட இருக்காடா?.

    தலித்: (கிட்டத்தட்ட அழும் நிலைக்கு வந்துவிட்டார்) இல்லண்ணே….

    பெரியாரிஸ்ட்: (கையில் பீச்சட்டியுடன்) ஜாதி இருக்காடா பற நாயே?.

    தலித்: இல்லண்ணே…இல்லண்ணே.. ஜாதி இல்லவே இல்லண்ணே… (அழுது கொண்டே தலைதெறிக்க ஓடுகிறார்)

    Like

  3. // நம்பிக்கை என்பது பலத்தைக் கூட்டுவதற்கு சொல்லப்படுவதே. பலம் என்றால் குழுக்களின் பலம். உங்களது இருப்பைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள தேவையான பலம். நீங்கள் உயிரோடு இருப்பதற்குத் தேவையான பலம். //
    —————

    பார்ப்பனீயத்தை ஒழிக்க வந்த சூப்பர்பவர் இஸ்லாம்:

    ஒரு நேர்மையான காபிர் பச்சோந்தி முசல்மானை விட ஆயிரம் மடங்கு மேலானவன். சிக்யுலரிசம் எனும் முகமூடிக்கு பின்னால் பொட்டப்பயலாக ஒளியாமல், ஒரு காபிர் காபிராக வாழ்ந்தால், இஸ்லாமியர் இஸ்லாமியராக வாழ்வதில் எந்த பிரச்னையுமில்லை.
    *********

    ஒரு விஷயத்தை மறந்து விடாதே… மீண்டும் சொல்கிறேன் கேள்.

    திருக்குரான் வந்தது சிலைவணக்கத்தை ஒழிக்க, இந்து மதத்தை அழிக்க. 1400 வருடங்களுக்கு முன்பு புனித காபா பிராமணரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 360 சிலைகளை கடவுள்கள் என சொல்லி அரபிகளை முட்டாளாக்கி வைத்திருந்தனர் பார்ப்பனர். 360 சிலைகளை உடைத்தெறிந்த பின் “இன்று நான் அல்லாஹ்வின் கட்டளையை நிறைவேற்றி விட்டேன்” என நபிகள் நாயகம் அறிவித்தார்.

    முஸ்லிம்கள் இருக்கும் வரை பாப்பானால் நிம்மதியாக வாழவே முடியாது. ஏனென்றால், திருக்குரான் வந்ததே இந்து மதத்தை அழிக்க, பார்ப்பனியத்தை ஒழிக்க.

    “காபிர் மீது ஜிஹாத் செய்” என திருக்குரான் தெள்ளத்தெளிவாக சொல்கிறது.

    இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் பிளவு படுத்தி, பாக்கிஸ்தான் எனும் நாடு உருவானதற்கு காரணம் திருக்குரான்.

    பாரத்மாதா மீது ஜிஹாத் நடப்பதற்கு காரணம் திருக்குரான்.

    இந்து ராஷ்டிரத்தை பாப்பான் இன்று வரை உருவாக்க முடியாமல் போனதற்கு காரணம் திருக்குரான்.

    ஜின்னா மட்டும் பாக்கிஸ்தானை உருவாக்கியிராவிட்டால், இந்நேரம் “இந்தியா பாக்கிஸ்தான் பங்களாதேஷில்” வாழும் 80 கோடி முசல்மான்கள் பாரத்மாதாவை மும்தாஜ் பேகமாக்கி, புர்கா போட்டு ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்பியிருப்பர். நல்ல வேளை, பாரத்மாதா பிழைத்தாள்.
    ————–

    ஆகையால்தான் மீண்டும் சொல்கிறேன், ஒரு அப்பனுக்கு பொறந்த RSS/BJP/VHP இந்துத்வா தேவ்டியாமவன் எவனாவது பார்லிமெண்டில் இருந்தால்:

    அவன் திருக்குரானை பார்லிமெண்டில் கொளுத்தட்டும். எப்படி வசதி?

    Like

  4. // ஆக நாம் சபிக்கப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறோம். ஆனால் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாகவே நம்புகிறோம். நீங்கள் இதைத் தலை கீழாகக் கூட நம்பலாம். //
    ——————–

    நெஞ்சில் உரமுமின்றி நேர்மைத் திறமு மின்றி,
    வஞ்சனை சொல்வா ரடீ! – கிளியே!
    வாய்ச் சொல்லில் வீரரடி.

    கூட்டத்தில் கூடிநின்று கூவிப் பிதற்ற லன்றி,
    நாட்டத்தில் கொள்ளா ரடீ! – கிளியே!
    நாளில் மறப்பா ரடீ

    சொந்த அரசும்புவிச் சுகங்களும் மாண்பு களும்
    அந்தகர்க் குண்டாகு மோ? – கிளியே!
    அகலிகளுக் கின்ப முண்டோ?

    கண்கள் இரண்டிருந்தும் காணுந் திறமை யற்ற
    பெண்களின் கூட்டமடீ! – கிளியே!
    பேசிப் பயனென் னடீ

    யந்திர சாலை யென்பார் எங்கள் துணிகளென்பார்,
    மந்திரத் தாலே யெங்கும் – கிளியே!
    மாங்கனி வீழ்வ துண்டோ!

    உப்பென்றும் சீனி என்றும் உள்நாட்டுச் சேலை என்றும்
    செப்பித் திரிவா ரடீ! – கிளியே!
    செய்வ தறியா ரடீ!

    தேவியர் மானம் என்றும் தெய்வத்தின் பக்தி என்றும்
    நாவினாற் சொல்வ தல்லால் – கிளியே!
    நம்புத லற்றா ரடீ!

    மாதரைக் கற்பழித்து வன்கண்மை பிறர் செய்யப்
    பேதைகள் போலு யிரைக் – கிளியே
    பேணி யிருந்தா ரடீ!

    தேவி கோயிலிற் சென்று தீமை பிறர்கள் செய்ய
    ஆவி பெரிதென் றெண்ணிக் – கிளியே
    அஞ்சிக் கிடந்தா ரடீ!

    அச்சமும் பேடி மையும் அடிமைச் சிறு மதியும்
    உச்சத்திற் கொண்டா ரடீஸ்ரீ – கிளியே
    ஊமைச் சனங்க ளடீ!

    ஊக்கமும் உள்வலியும் உண்மையிற் பற்று மில்லா
    மாக்களுக் கோர் கணமும் – கிளியே
    வாழத் தகுதி யுண்டோ?

    மானம் சிறிதென் றெண்ணி வாழ்வு பெரிதென் றெண்ணும்
    ஈனர்க் குலகந் தனில் – கிளியே!
    இருக்க நிலைமை யுண்டோ?

    சிந்தையிற் கள்விரும்பிச் சிவசிவ வென்பது போல்
    வந்தே மாதர மென்பார்! – கிளியே!
    மனத்தி லதனைக் கொள்ளார்

    பழமை பழமை யென்று பாவனை பேச லன்றிப்
    பழமை இருந்த நிலை! – கிளியே!
    பாமர ரேதறி வார்!

    நாட்டில் அவமதிப்பும் நாணின்றி இழி செல்வத்
    தேட்டில் விருப்புங் கொண்டே! – கிளியே!
    சிறுமை யடைவா ரடீ!

    சொந்த சகோ தரர்கள் துன்பத்திற் சாதல் கண்டும்
    சிந்தை இரங்கா ரடீ! – கிளியே!
    செம்மை மறந்தா ரடீ!

    பஞ்சத்தும் நோய்க ளிலும் பாரதர் புழுக்கள் போல்
    துஞ்சத்தும் கண்ணாற் கண்டும் – கிளியே!
    சோம்பிக் கிடப்பா ரடீ!

    தாயைக் கொல்லும் பஞ்சத்தைத் தடுக்க முயற்சி யுறார்
    வாயைத் திறந்து சும்மா – கிளியே!
    வந்தே மாதர மென்பார்!

    Like

  5. பாப்பானின் தேசபக்தியும் பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்டை பாரத்மாதாவின் பரிதாப நிலையும்:

    மாட்டு மூத்திரத்தை குடித்துவிட்டு வந்தே மாதரமென அலறுவான், அரேபியாவிலும் அமெரிக்காவிலும் வேலை கிடைத்தால் நாட்டை விட்டு ஓட நாயாய் அலைவான்.

    கங்கை மஹா புனிதமென்பான், கழிந்துவிட்டு கங்கையிலே கழுவுவான்.

    நாங்கள் ராமனுக்கு பிறந்த ராம் ஜாதாக்கள் என பெருமிதம் கொள்வான்
    ஷத்திரியன் ராமனுக்கு பிறந்த பாப்பான் “ராம் ஜாதாவா, ஹராம் ஜாதாவா” என கேட்டால், குட்டிச்சுவரில் முட்டிக்கொள்வான்.

    என்னைப்போல் அறிவுஜீவி இவ்வுலகிலுண்டா என தோள்கொட்டுவான்
    “வைசியன் கண்ணன்”, பார்ப்பன புனிதப்பசுக்களுக்கு பிருந்தாவனத்தில் விந்தேற்றும் போது “கோ-விந்தா, கோ-விந்தா” என கன்னத்தில் போட்டுக்கொள்வான்.

    வெள்ளைக்காரனிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றொமென ஆனந்த பள்ளு பாடுவான், தேவ்டியாமுண்டை பாரத்மாதாவை அரபியிடமும் வெள்ளைக்காரனிடமும் வப்பாட்டியாய் அடகு வைப்பான்.

    என்னிடம் ஏவுகணை இருக்கு, அணுகுண்டு இருக்கு, நான் ஒரு சூப்பர் பவரென மார்தட்டுவான். ஈழத்தில் சிங்களன் தமிழச்சியை கற்பழித்தால் விளக்கு பிடிப்பான்.

    சைனாவுக்கு நான் புத்தனைக் கொடுத்தேன் என தத்துவம் பேசுவான், அருணாசலத்தை அவன் முழுங்கும் போது கண்ணை மூடிக்கொள்வான்.

    பாக்கிஸ்தானிடம் சவடால் விடுவான், அவன் அனுகுண்டு போட்டு உன்னை வைகுண்டத்துக்கு அனுப்பி விடுவேனென்றால் பேந்த பேந்த முழிப்பான்.

    எனது எல்லையை பாதுகாக்க சீக்கிய வீரன் இருக்கையில் எனக்கென்ன கவலை என்பான், அவன் காலிஸ்தான் நாட்டு வரைபடத்தை காட்டினால் அங்கேயே கழிந்துவிடுவான்.

    பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு பாரத நாடு என்பான், நாட்டுக்குள்ளே நாடு நக்ஸலைட் நடத்துவதை பராக்கு பார்ப்பான்

    அமெரிக்கா எனது பாக்கெட்டிலென பிதற்றுவான், அவன் இம்மென்றால் வாலை ஆட்டி காலை நக்குவான்.

    தாம் தூமென குதிப்பான், அதோ தலிபான் வருகிறானென்றால் வேட்டியை நனைப்பான்.

    இந்து கலாச்சாரத்தை வாய்கிழிய பேசுவான், வெளிநாட்டினர் வந்தால் தாஜ்மஹாலை காட்டுவான்.

    ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா என்பான், நால்வர்ண தருமத்தை நானே படைத்தேன் என கீதையை உபதேசிப்பான்.

    பெண்ணுரிமை பற்றி மேடையிலே முழங்குவான், பெண் குழந்தை பிறந்தால் கள்ளிப்பால் ஊத்துவான்.

    பெண்களை சரஸ்வதி லட்சுமி என போற்றுவான், கோயில் சுவற்றிலே காமசூத்திர லீலைககளை அரங்கேற்றி அணுஅணுவாய் ரசிப்பான்.

    அய்யய்யோ அபச்சாரம் அபச்சாரமென்பான், அழகர் கோயில் சுவற்றிலே அம்பாளை தேவர் ஆலிங்கனம் செய்யும் போது பேஷ் பேஷ் என்பான்.

    உயிரைக் கொல்லுதல் மஹா பாவமென்பான், ஜாதி வெறியரை உசுப்பேத்தி வெட்டிக் கொல்வான்

    இந்த அரைநிர்வாணப் பக்கிரி அயோக்கிய பாப்பானை மண்டியிட வைக்க தந்தை பெரியாரும் ஜின்னாவும் மீண்டும் பிறக்க வேண்டும்.

    Like

  6. “ஒதடா பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்ட பாரத்மாதாவ” – பாப்பார கும்பலை பிட்டத்தில் உதைத்து கதிகலங்க வைத்த இடிமுழக்கம் :

    கிட்டத்தட்ட இரண்டு வருடங்களாக பெரியாரிஸ்ட் மீடியாவில் எழுதுகிறேன். நான் வருவதற்கு முன்னால், இஸ்லாமியர் என்றால் “முட்டாப் பயலுக, பிழைக்கத் தெரியாதவர், ஓட்டு வங்கி, வந்தேறி, ஒப்புக்கு சப்பானி, இந்துக்களின் தயவில் வாழ்பவர்” எனும் எண்ணம்தான் பொதுவாக தமிழக மீடியாவிலும், பெரியாரிஸ்டுக்களுக்கும் இருந்தது. அதிகம் போனால், கண்ணியத்துக்குரிய காயிதே மில்லத் என அவ்வப்போது சொல்லி, நோன்பு கஞ்சி குடித்து அல்வா தருவதற்கு மேல் எதுவும் தேவையில்லையெனும் மனநிலை இருந்தது.

    “ஒதடா பாப்பாரத் தேவ்டியமுண்ட பாரத்மாதாவ” எனும் இடி முழக்கத்தை நான் முன் வைத்ததும், பார்ப்பன மீடியா அதிர்ந்தது. பகுத்தறிவுவாதிகள் எழுந்து உட்கார்ந்தனர். “எங்களுக்காக பேச யாரவது வரமாட்டாரா” என ஏங்கிக்கொண்டிருந்த தமிழக இஸ்லாமியருக்கும், பெரியாரிஸ்டுகளுக்கும், நசுக்கப்பட்ட மக்களுக்கும் ஒரு புத்தெழுச்சி வந்தது.

    இன்று, “பார்ப்பனீயத்தை ஒழிக்க வந்த சூப்பர்பவர் இஸ்லாம், தந்தை பெரியார் ஒரு ரகசிய முஸ்லிம், பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்ட பாரத்மாதாவை மண்டியிட வைத்த மாவீரன் பாக்கிஸ்தான்” போன்ற கருத்துக்களை பெரியாரிஸ்டுக்களும் பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு இயக்கங்களும் ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டது கண்கூடு.

    இன்று “பாரத்மாதா” எனும் வார்த்தையை உச்சரிக்க பார்ப்பன மீடியா வெட்கப்படுகிறது. திராவிட பொது மேடைகளில், சிறப்பு பேச்சாளராக இஸ்லாமியர் முன்னிறுத்தப் படுகின்றனர். சீமான் போன்ற தலைவர்கள், “800 வருடங்கள் பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்ட பாரத்மாதாவ ஆண்ட பரம்பரை முசல்மான்” எனும் உண்மையை உணர ஆரம்பித்து விட்டனர். புலித்தேவருக்கு உருவிவிட்டு குரு பூஜை செய்து, மேல்ஜாதி தலைவர்களுக்கு ஊத்திக்கொடுத்த உத்தமியெல்லாம் முதலமைச்சராகும் பொழுது, ஒரு நேர்மையான இஸ்லாமியர் ஆட்சிக்கு வரமுடியாதா எனும் கேள்வி முஸ்லிம்களின் மனதில் ஒலிக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

    தமிழகத்தில் உமர் கலீபாவின் ஆட்சியை நிலைநாட்ட முடியும் இன்ஷா அல்லாஹ், எனும் நம்பிக்கை இஸ்லாமியருக்கு வந்துவிட்டது. எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே.

    Like

  7. // மத நம்பிக்கைகள் குறித்து சிந்திக்கும்போதெல்லாம் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தும் ஒரு விஷயம் நாம் எவ்வளவு எளிதாக காயப்பட்டுவிடுகிறோம் என்பதுதான். இந்த விஷயத்தில் பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை என்கிற எந்த பாகுபாடும் கிடையாது. //
    —————–

    இயேசு கடவுளா?

    இயேசு: நான் கடவுள், எனை வணங்கு.

    மனிதன்: நீ கடவுள் என்பதற்கு என்ன அத்தாட்சி?

    இயேசு: என்ன அத்தாட்சி வேண்டும்?

    மனிதன்: எனக்கு சொர்க்கம் கொடு.

    இயேசு: ஹி..ஹி.. அது என்னிடமில்லை.. பரலோகத்தில் இருக்கும் என்னுடைய பரமபிதாவிடம் உள்ளது.

    மனிதன்: அப்படியானால் நீ யார்?

    இயேசு: நான் பிதாமகன்

    மனிதன்: உன்னுடைய தாய் யார்?

    இயேசு: புனித மேரி

    மனிதன்: உன்னுடைய தந்தை யார்?

    இயேசு: நானும் பிதாவும் ஒன்று

    மனிதன்: யோவ், அப்படியானால் உனது தாயும் மணைவியும் புனித மேரியா?. அயோக்கியனே!! நீயெல்லாம் ஒரு கடவுளா?.

    இயேசு: ஹி..ஹி.. நான் பரிசுத்த ஆவி.

    மனிதன்: போட் தள்றா இவன…

    கிருத்துவ சகோதரர்கள் மன்னிக்கவும். இயேசு ஒரு இறைத்தூதர், அவர் கடவுள் அல்ல என்று எப்படி உங்களுக்கு விளங்க வைப்பதென்று புரியவில்லை. வேறு வழி இல்லாமல் நெத்தியடி தரும் நிலை வந்துவிட்டது.

    மேலே சொல்லப்பட்டது இயேசுவுக்கு மட்டுமல்ல. ராமர், கிருஷ்ணர் என்று யார் தன்னை கடவுளாக அறிவித்திருந்தாலும் இதுதான் நடக்கும்.

    Like

  8. கடவுள் மனித ரூபத்தில் வர மாட்டார், வரவே மாட்டார் – திருக்குரான்:

    கடவுள்: நான் கடவுள், எனை வணங்கு.
    மனிதன்: நீ கடவுள் என்பதற்கு என்ன அத்தாட்சி?
    கடவுள்: என்ன அத்தாட்சி வேண்டும்?
    மனிதன்: எனக்கு சொர்க்கம் கொடு.

    கடவுள்: இந்த உலக வாழ்க்கை உனக்கு நான் வைக்கும் சோதனை. இந்த சோதனையில் வெற்றி பெற்றால் சொர்க்கம். உனக்கு சொர்க்கமா நரகமா என்பதை, நீ இறந்த பின்தான் முடிவு செய்யப்படும்.

    மனிதன்: அப்படியா.. இந்த உலகில் எனக்கு பில் கேட்ஸ் போன்ற வசதியும், எந்த கவலையுமில்லாத வாழ்க்கையும் கொடு.

    கடவுள்: அதை நீ உழைத்துதான் சம்பாதிக்க வேண்டும். கவலையில்லாத வாழ்க்கையை உனது அறிவால் நீ கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

    மனிதன்: அப்படியானால், நீ கடவுள் இல்லை. பொய் சொல்கிறாய்.

    கடவுள்: உனக்கு எனது விஸ்வரூபத்தை காட்டுகிறேன். பார்க்கிறாயா?.

    மனிதன்: அடுத்த வேளைக்கு உணவில்லை, படித்தால் வேலையில்லை, பிழைக்க வழியில்லை. உனது விஸ்வரூபத்தை வைத்து நாக்கு வழிக்கவா?. போயா போக்கத்தவனே… இவனெல்லாம் ஒரு கடவுளா?. அயோக்கியப் பயலுக….

    கடவுள்: ஙேஏஏஏஏஏஏஏஏஏ….
    —————————

    அல்லாஹ்வை ஏற்கவும் நிராகரிக்கவும் சுதந்திரத்தை, அல்லாஹ் மனிதனுக்கு தந்துள்ளான். இந்த உலக வாழ்க்கையின் சோதனை, “ஜிஹாத்” எனப்படும் அநீதிக்கெதிரான போராட்டமே என திருக்குரான் உரைக்கிறது.

    ஆகையால்தான் அல்லாஹ் மனிதனிடம் நேரடியாக வந்து “நான்தான் அல்லாஹ், எனை வணங்கு என சொல்லமாட்டான்” என திருக்குரான் உரைக்கிறது.

    Like

  9. இந்து கடவுள்களை இழிவு செய்யும் இந்து கடவுள்கள்:

    கடவுள் தூணிலும் இருக்கிறான் துரும்பிலும் இருக்கிறான் என இந்துக்கள் சொல்கின்றனர். ஆகையால் தாய்நாட்டை பாரத்மாதா எனவும், நாய், பசு, குரங்கு, பன்றி, மனிதன், லிங்கம், யோனி என கண்டதையும் கடவுளாக வணங்குகின்றனர். ரோட்டிலே நான் நடந்து போகும் போது, இந்து கடவுள்களின் அவல நிலை கண்டு பலமுறை மனம் நொந்து போய் விட்டேன்.

    தெருமுனையில் ஒரு லைட் கம்பத்தின் அடிக்கல்லுக்கு கருப்பு பெயிண்ட் அடித்து, திருநீர் பூசி பொட்டு வைத்து மாலை அணிவித்து ஒரு திடீர் சிவலிங்கம் முளைத்திருந்தது. அதனருகில் ஒரு நாய் சென்று முகர்ந்து பார்த்துவிட்டு காலை தூக்கி சிறுநீரால் அபிஷேகம் செய்தது. அதைக்கண்ட ஒரு மனிதன் ஒரு கல்லை எடுத்து அதை அடித்தான். அதாவது, “ஒரு கல் கடவுளை நாய்க்கடவுள் இழிவு செய்யும் போது, ஒரு மனிதக்கடவுள் இன்னொரு கல் கடவுளால் நாய்க்கடவுளை அடித்து துன்புறுத்தினான்”.

    இந்த காட்சியை கண்டபின், சிறிது தூரம் சென்றேன். அங்கே சாக்கடையில் பன்றிக்கடவுள் மனிதக்கழிவை ருசித்து தின்றுக் கொண்டிருந்தார். அப்புறம் பேருந்து நிலையம் சென்றேன். அங்கே குரங்குக் கடவுளை ஒரு மனிதக்கடவுள், “ஆட்றா ராமா ஆட்றா ராமா” என குச்சியால் அடித்து ஆட வைத்துக் கொண்டிருந்தார். அங்கே வருவோர் போவோரிடம் குரங்குக் கடவுள் பரிதாபமாக கைநீட்டி பிச்சை வாங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

    இப்படி எங்கே பார்த்தாலும், இந்து கடவுள்கள் ஒருவரையொருவர் இழிவு செய்கின்றனரே…. இந்த இந்து கடவுள்களுக்கு வெட்கம், மானம், சூடு, சொரண எதுவுமே கிடையாதா என வியப்பாக இருந்தது.

    சரி, எதாவது சாப்பிடலாமென அருகிலிருந்த பிரியாணி கடைக்கு சென்றேன். என்ன இருக்கு என கேட்டேன். அங்கிருந்த பாய் “சூடா பீப் பிரியாணி, பீப் வருவல்” இருக்கு என்றார். அடேங்கப்பா, இந்துக்களின் கடவுள் கோமாதாவையே உண்ணும் இந்த முசல்மான்கள் இந்து கடவுளை விட பவர்புல்தான் என நினைத்துக் கொண்டேன்.

    அப்புறம் “நல்ல வேளை நான் இந்து அல்ல. யா அல்லாஹ், உனக்கு மிக்க நன்றி” என சொல்லிவிட்டு பள்ளிவாசலுக்கு போய்விட்டேன். ஒரு உண்மையை சொல்லட்டுமா?. என்னைப் போல்தான், ஒவ்வொரு முசல்மானும் உங்கள் இந்துக் கடவுள்களை இழிவாக பார்க்கிறார். பார்ப்பனரை பகுத்தறிவற்ற மூடர்கள் என நினைக்கிறார்.

    கல் மண் பசு நாய் பன்றி எலி என கண்டதையும் வணங்கும் பார்ப்பனரை, காபிர் மூடர்கள் என திருக்குரான் இழிவு செய்கிறது. உங்களுடைய இந்துமதத்தை ஒழிக்கவந்த திருக்குரானை தடைசெய்யாமல், அரபு நாட்டுக்காரன் விட்டெறியும் எலும்புத்துண்டை பொறுக்க பாரத்மாதாவை நடுத்தெருவில் அம்போவென விட்டுவிட்டு துண்டைக்காணோம் துணியக்காணோமென பார்ப்பனர் அரேபியாவுக்கு ஒடுவது நியாயமா?.

    Like

  10. நான் எழுதுவதை பாப்பார பொட்டப்பயலுக “கமல், சு.ஸ்வாமி, எஸ்.வி.சேகர், ஒய்.ஜி.மகேந்திரன், ஹிந்து என்.ராம், இந்து முன்னனி ராமகோபாலன், எச்.ராஜா, ஆனந்த விகடன், குமுதம், கல்கி” ஆகியோரிடம் தயவு செய்து கொடுத்து, “உங்களுக்கெல்லாம் வெட்கம், மானம், சூடு, சொரண இருக்கா” என கேளுங்கள்.

    பாரத்மாதாவுக்காக போராடும் நீங்கள், முதலில் உங்களுக்காகவும் போராட எழுந்து நில்லுங்கள். ப்ராஹ்மண பெண்களை இழிவு செய்யும் கோயில் சிலைகளை இடித்து தள்ளுங்கள்.

    ஏனிந்த ஆள் இப்படி புலம்புகிறான் என நீங்கள் கேட்கலாம். “ஆறிலும் சாவு நூறிலும் சாவு. தலைக்கு மேல் வெள்ளம், இனி ஜான் போனாலென்ன முழம் போனாலென்ன” எனும் முடிவுக்கு 40 கோடி முஸ்லிம்கள் வந்துவிட்டனர். “அநீதிக்கெதிராக போராடாதவன் சொர்க்கத்தில் நுழைய முடியாது. கோழைகளுக்கு சொர்க்கத்தில் இடமில்லை” என அல்லாஹ் திருக்குரானில் அறிவிக்கிறான். எங்களுடைய தாய்மண்ணை பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்டை பாரத்மாதாவாக சித்தரித்து அவளை வணங்கு இல்லாவிட்டால் பாக்கிஸ்தானுக்கு ஓடு என சொன்னால், பார்ப்பன ரத்தக்காட்டேறி பாரத்மாதாவை உதைக்காமல் மடியில் போட்டு கொஞ்சுவாங்களா?.

    “இந்த நாட்டில் இஸ்லாமியர் இனி பிழைக்கமுடியாது. இன்னொரு பாக்கிஸ்தானை உருவாக்கினாலென்ன?” எனும் எண்ணம் 40 கோடி இந்திய முஸ்லிம்களிடம் வலுப்பெறுகிறதென்றால் மிகையாகாது.

    Like

  11. 1. நான் ஏன் பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்ட பாரத்மாதாவை எதிர்க்கிறேன்?:

    “முஸ்லிம்களை கொன்று குவித்ததால் மோடியை பிரதமனாக்கினோம். இவனைவிட அதிகமாக எவனாவது முஸ்லிம்களை கொன்றால், அவன்தான் இந்தியாவின் அடுத்த பிரதமன். இந்து நாட்டில் நீ முஸ்லிமா பொறந்ததே தப்பு. ஓட்றா பாக்கிஸ்தானுக்கு” என கொக்கரிக்கிறான் பார்ப்பன இந்து வெறியன்.

    “இந்த நாட்டில் இனி நம்மால் பிழைக்க முடியுமா” என திகைத்து நிற்கிறது இஸ்லாமிய சமுதாயம். 65 வருடங்களாக கண்ணிருந்தும் குருடராய் காதிருந்தும் செவிடராய் வாயிருந்தும் ஊமையாய் காந்தி குரங்குகள் போல் நாம் வாழ்ந்து விட்டோம்.

    எவ்வளவு மாரடித்தாலும், முசல்மானுக்கு இந்த தரித்திரியம் பிடித்த நாட்டில் இனி எந்த நீதியும் கிடைக்காது, ஒரு மசுரும் கிடைக்காது. இனியும் பேசாமலிருந்தால், தமிழகத்திலும் ஒரு பெரிய குஜராத் செய்து, மோடி எங்களை கப்ரஸ்தானுக்கு அனுப்பிவிடுவான். ஆறிலும் சாவு நூறிலும் சாவு. தலைக்கு மேல் வெள்ளம், இனி ஜான் போனாலென்ன முழம் போனாலென்ன எனும் முடிவுக்கு 40 கோடி முஸ்லிம்கள் வந்துவிட்டோம். ஆகையால்தான் பேசுகிறேன்.

    இன்று மூன்றில் ஒரு பங்கு இந்தியா 40 கோடி முசல்மான்களின் பங்கு. எங்களை நாட்டை விட்டு வேளியேறச் சொன்னால் “உனது பாரத்மாதா தேவ்டியாமுண்டையை உதைத்து இன்னொரு பாக்கிஸ்தானை உருவாக்குவோம்” என சொல்கிறேன்.

    “நாட்டை விட்டு வெளியேறு” என எவனாவது உங்களை சொன்னால், அந்த தேவ்டியாமவனை நீங்கள் உதைப்பீரா மடியில் போட்டு கொஞ்சுவீரா?
    ————————-

    2. நான் ஏன் இஸ்லாமிய பிரச்சாரம் செய்கிறேன்?:

    கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் இந்து மதத்துக்கும் எந்த சம்பந்தமுமில்லை. ஆத்திகனும் இந்துதான், நாத்திகனும் இந்துதான். ஜாதி அடையாளமொன்றே இருவருக்கும் பொதுவானது.

    இந்துமதத்தில் நாத்திகனாக யார் வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். தண்டவாளத்தில் வெட்டியெறியப்பட்ட தலித்தும் நாத்திகன், அவனை வெட்டியெறிந்த அய்யாவும் நாத்திகன். தலித் வாயில் பீ திணிப்பவனும் நாத்திகன், பீ திணிக்கப்பட்ட தலித்தும் நாத்திகன். அதைப்பார்த்து சிரிக்கும் போலீஸ்காரனும் நாத்திகன்.

    “ஜாதி, மது, வட்டி, சிலைவணக்கம், காமசூத்திரம், தெய்வீக தேவ்டியாத்தனம்” — இதுதான் பார்ப்பன வர்ணதர்மத்தின் அடிப்படை. இதைத்தான் பார்ப்பனீயம் என தந்தை பெரியார் அழைத்தார். ஜாதி முத்திரையை அழிக்க, இந்து மதத்தை ஒழிக்க வந்த ஒரே சூப்பர் பவர் இஸ்லாம். 1400 வருடங்களாக பார்ப்பனீயத்தை கதிகலங்க வைக்கிறது. ஆகையால்தான், ஜாதி ஒழிய இஸ்லாமே தீர்வு என தந்தை பெரியார் அறிவித்தார்.
    ———————–

    கருத்து சுதந்திரம் ஒவ்வொரு மனிதனின் அடிப்படை மனித உரிமை (Fundamental human right) என்பது எனது அசைக்கமுடியாது நம்பிக்கை. சல்மான் ருஷ்டி, தஸ்லிமா நசுரீன், சார்லி ஹெப்டோ, இந்து, முஸ்லிம், கிருத்துவர், நாத்திகர், ஆத்திகர் ஆகிய அனைவருக்கும் அவரவர் கருத்தையும் நம்பிக்கையையும் பிரச்சாரம் செய்யவும், பரப்பவும் முழு உரிமையுண்டு.

    சமுதாயத்தில் வன்முறையை ஒழிக்க, சகிப்புத்தன்மையை வளர்க்க கருத்து சுதந்திரமே சரியான ஆயுதம் என்பதில் எந்த சந்தேகமுமில்லை.

    ஜாதியை ஒழித்து, சமரசத்தை நிலைநாட்ட இஸ்லாத்தை பிரச்சாரம் செய்கிறேன். உனக்கு உன் வழி, எனக்கு என் வழி. புரிஞ்சுச்சா?.

    Like

  12. பாம்புக்கு தலையும் மீனுக்கு வாலையும் காட்டும் சாமுவேல் சாமிவேலு பாப்பையாக்களை விட, நெஞ்சை நிமிர்த்தி பாப்பாரத் தேவ்டியாமுண்ட பாரத்மாதா மீது நேருக்கு நேர் ஜிஹாத் செய்யும் ஜிஹாதி ஆயிரம் மடங்கு மேல்.
    ———-

    கிருத்துவ மிஷநரிகளின் தத்தெடுப்பு ஊழல்:

    வெளிநாட்டு தம்பதியர், இந்திய குழந்தைகளை தத்தெடுப்பதற்கான விதிமுறை தளர்த்தப்பட்டுள்ளது எனும் செய்தியை படித்தேன். “அன்னை தெரசாவின் குறிக்கோள் மதமாற்றமே” என குற்றஞ்சாட்டுகிறார் ஆர்.எஸ்.எஸ் தலைவர் மோஹன் பகவத். “மதமாற்ற தடைச்சட்டம் பார்லிமெண்டில் விவாதிக்கப்பட வேண்டும்” என அலறுகிறார் உள்துறை அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங்.

    ஆனால் அப்பாவி இந்து குழந்தைகளை, கிருத்துவ மிஷநரிகள் தத்தெடுப்பு எனும் போர்வைக்குப் பின்னால் கிருத்துவராக மதம் மாற்றுவதை கண்ணிருந்தும் குருடராய் கைகட்டி வாய்பொத்தி வேடிக்கை பார்ப்பதை என்னவென்று சொல்வது?. 1948ல் கொல்கத்தாவில், “குஷ்ட ரோகிகளை குணப்படுத்துகிறேன்” என காலடி எடுத்துவைத்த அன்னை தெரசா, தனது 60 வருட சேவையில் ஒரு குஷ்டரோகியைக்கூட குணப்படுத்தவில்லை. ஆனால், கோடிக்கணக்கான இந்துக்களை கிருத்துவத்துக்கு மதம்மாற்றி உலக சாதனை புரிந்துள்ளர். இதற்காக அவருக்கு இந்திய அரசாங்கம் “பாரத் ரத்னா” விருது கொடுத்து கௌரவித்துள்ளது.
    ———-

    துறவு வாழ்க்கை இயற்கைக்கு எதிரானது. ஒரு 20 வருடம் குழந்தை பெறாமல் ஒரு சமுதாயமிருந்தால், அது அழிந்துவிடும். ஐரோப்பா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளில் இன்று ஜனத்தொகை வெகு வேகமாக வீழ்வதற்கு காரணம் இதுதான். ஆகையால்தான், திருக்குரான் துறவு வாழ்க்கையை தடுத்துள்ளது.

    கத்தோலிக்க பாதிரி, கன்னிகாஸ்திரிகளின் துறவு வாழ்க்கை எனும் பொய்க்கு பின்னால் நடக்கும் காமலீலைகள் உலகறியும். ஆகையால்தான் கன்னிகாஸ்திரியாக எந்த பெண்ணும் ஐரோப்பா, இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் செல்வதில்லை. இதன் விளைவு, கிருத்துவ பாதிரிகள் ஓரினச்சேர்க்கை செய்து காலந்தள்ள வேண்டிய நிலமை. ஆகையால், ஓரின திருமணத்தை சட்டப்படி அரசாங்கம் அங்கீகரித்து விட்டது.

    இதையெல்லாம் பார்த்து வெறுத்துப் போய்தான், “நான் ஆண்டவனல்ல. அல்லாஹ்வின் அடிமை” என போப் பெனடிக்ட், போப்பாண்டவர் பதவியை ராஜினாமா செய்து இஸ்லாத்தை தழுவிவிட்டார்.

    Like

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

w

Connecting to %s