உரையாடல்

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், சிறுபான்மையினர் என பேசும்போது புறக்கணிக்கப்படுகிறோம்: இயக்குநர் மீரா கதிரவன் நேர்காணல்

இயக்குநர் மீரா கதிரவனின் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ தமிழ் சினிமா ரசிகர்களின் எதிர்ப்பார்ப்புகளை நிறைவு செய்யாத படமாக இருந்தாலும், அந்தப் படம் தனித்துவமாக இருந்தது.  அழிவின் விளிம்பில் இருக்கிற தோல் பாவை கூத்தை ஆவணப்படுத்துவதாகவும் தமிழ் நிலத்தை பதிவு செய்யும் முயற்சியும் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’யின் தனித்துவத்துக்குக் காரணங்கள். இயக்குநர் மீரா கதிரவனுக்கு ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ குறித்து பல கசப்புகள் சுவடுகளாக தேங்கியிருக்கின்றன. ஆனாலும் அந்தப் படம் அவருக்கொரு அடையாளத்தை உருவாக்கியிருப்பதையும் அவர் மறுக்கவில்லை.  தமிழ் சினிமா முதலில் வரும் குதிரையின் பின்னால் ஓடக்கூடியது. எல்லாவித சமரசங்களுக்கு ஆட்பட்டே பலர் சினிமா எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. அடுத்தடுத்து இயங்குவதற்கு இதையெல்லாம் செய்தே ஆக வேண்டும். தான் செய்துகொண்ட சமரசங்கள், கற்ற பாடங்கள், இனி செய்யவிருப்பது என நம்முடன் வெளிப்படையாக பல கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்கிறார் மீரா கதிரவன். சினிமா ரசிகர்களுக்கும் சினிமாவில் காலூன்ற நினைக்கிறவர்களுக்கும் மீராவின் அனுபவ பகிர்வு உதவியாக இருக்கும். தன்னுடைய எழுத்து அனுபவங்கள், இலக்கியங்களை நாவலாக்குவது குறித்து பேசுகிறார். இந்த நேர்காணல் மீராவின் இல்லத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது.

உங்களுடைய பின்புலம் பற்றி பகிர்ந்துகொள்ளுங்களேன்…

“திருநெல்வேலி மாவட்டம் தென்காசி தாலுகாவில் உள்ள திருகூடபுரம் என்னுடைய ஊர். என் அப்பா அப்துல் ஹமீது, தலைமை ஆசிரியராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். அம்மா நல்ல மீரா. இஸ்லாமிய குடும்பத்திலிருந்து வந்தாலும் பொது அடையாளத்தோடு சினிமாவில் இயங்க வேண்டும் என்பதற்காக அம்மா பெயரான மீராவையும் சின்ன வயதிலிருந்தே எனக்கு ஆதர்சமான பெயரான கதிரவனையும் சேர்த்து மீரா கதிரவன் என வைத்துக்கொண்டேன். 1998 வருடத்தின் கடைசியில் சினிமா கனவோடு சென்னை வந்தேன். 2003-வருடத்திலிருந்து உதவி இயக்குநராக தங்கபச்சான், லோகிததாஸ் ஆகியோரின் உதவி இயக்குநராக இருந்தேன். 2007ஆம் வருடம் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ என்னுடைய முதல் படமாக வந்தது.”

சினிமா ஆர்வம் எப்படி வந்தது?

“மேற்கொண்டு படிக்க முடியாத சூழலில் தோன்றியதுதான் சினிமா ஆர்வம். சினிமா சார்ந்து எங்கள் குடும்பத்துக்கு எந்த பின்புலமும் இல்லை. தெரிந்தவர்கள் மூலமாக சினிமாவில் சேரலாம் என்று என்னுடைய 17 வயதில் சென்னைக்கு வந்தேன்”.

இயக்குநர் மீரா கதிரவன்

சினிமா இயக்குநராகவது எளிதானதாக இருந்ததா?

“சினிமா இயக்குநராக நான் பட்ட பாடுகளை ஒரு நாவலாகவே எழுதலாம். இப்போது உள்ளதுபோன்ற சூழல் அப்போது இல்லை. ஒரு இயக்குநரை பார்த்து பேசுவதற்கே பல வருடங்கள் ஆகும். முதலில் அவருடைய ஆஃபிஸ் பாயிடம் பேச வேண்டும். பிறகு உதவி இயக்குநரை பார்க்க வேண்டும். அடுத்து இணை இயக்குநர். அவர் மனது வைத்தால் மட்டுமே இயக்குநரை சந்திக்க முடியும்.

இரவு நேரங்களில் சின்ன சின்ன வேலைகள் செய்வேன்; பகலில் உதவி இயக்குநர் வாய்ப்பு கேட்டு அலைவேன். அந்த நேரத்தில், 2001-ல் நண்பர் மூலம் புத்தகங்கள் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். அது எனக்கு புதிய வழியை காண்பித்தது. எழுத ஆரம்பித்தேன். உதவி இயக்குநராக வாய்ப்பு தேடி வரும் 10 பேரில் நாம் தனித்து தெரியவேண்டுமென்றால், நம் எழுத்து நம்மை தனித்து காட்ட வேண்டும் என தீர்மானித்தேன். ‘காலக்குறி’ இதழில் ‘வதை’ என்ற என்னுடைய முதல் சிறுகதை வெளியானது. கவிஞர் யுகபாரதி ஆசிரியராக இருந்த ‘கணையாழி’இதழில் அடுத்த சிறுகதை வந்தது. ‘அழகி’ படத்துக்கு ஒரு விமர்சனமும் எழுதியிருந்தேன். என்னை தனித்துவமாக பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். இயக்குநர் தங்கர்பச்சானிடம் வா. கௌதமன் என்னை அறிமுகப்படுத்தினார். தங்கர்பச்சானின் ‘தென்றல்’ படத்தில் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றினேன்.

இடையிடையே மலையாளத்திலிருந்து புகழ்பெற்ற சில படைப்புகளை மொழிபெயர்த்துக்கொண்டிருந்தேன். அந்த சமயத்தில் கல்கி இதழில் ‘மழைவாசம்’ என்ற சிறுகதை வெளியானது. அந்த சிறுகதையை சீனு ராமசாமி, இயக்குநர் பாலு மகேந்திராவின் மனைவி அகிலாம்மாவிடம் கொடுத்திருக்கிறார். அவருக்கு அந்தக் கதை பிடித்துவிட்டது. பாலு மகேந்திரா அந்தக் கதையை படித்துவிட்டு பாலு மகேந்திரா, என்னை சந்திக்க விரும்புவதாக, ஆட்டோ சிவதாணுவிடம் சொல்லி அனுப்பினார். எனக்கு அளவில்லா மகிழ்ச்சி. பாலு மகேந்திரா என்ற மிகப்பெரிய இயக்குநரை சந்திக்கப் போகிறோம் என்கிற பிரமிப்பும் பயமும் இருந்தது. நேரில் சந்தித்தபோது, என்னுடைய சிறுகதையை குறும்படமாக எடுக்கப்போவதாக சொன்னார். அதைவிட எனக்கு பெரிய சந்தோஷம் இல்லை சார் என்று அவரிடம் சொன்னேன்.

பாலு மகேந்திராவின் அறிமுகம் என் வாழ்க்கையில் நடந்த முக்கியமான விஷயமாகப் பார்க்கிறேன். உலக சினிமாக்கள், புத்தகங்கள் பற்றி அவர் பேசியது பயனுள்ளதாக இருந்தது. அதோடு அவருடைய அனுபவங்களை கேட்பதும். மகேந்திரன், மணிரத்னம், பரதன் போன்ற பிரபலமான பல இயக்குநர்களின் முதல் படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவாக இருந்தவர் பாலு மகேந்திரா. அத்தகையவரோடு ஏற்பட்ட அறிமுகம் பல விஷயங்களைக் கற்றுத்தந்தது.

அந்த நேரத்தில் எனக்கு மலையாளம் தெரியும் என்ற காரணத்தால் இயக்குநர் லோகிததாஸின் கஸ்தூரிமான் படத்தில் பணியாற்ற வாய்ப்பு கிடைத்தது. எனக்குக் கிடைத்த இரண்டு இயக்குநர்களும் சினிமாவின் அனைத்து வேலைகளையும் கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பைத் தந்தார்கள். குறைவான படங்களில் பணியாற்றியிருந்தாலும் நிறைவான அனுபவம் கிடைத்தது. எனவே, தனியாக படம் செய்யலாம் என்று முடிவு செய்தேன். இயக்குநர் மணிரத்னம் சகோதரர் ஜி. ஸ்ரீனிவாசனிடம் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ திரைக்கதையை கொடுத்தேன். அதைப் படித்த அவர், ஐந்து நிமிடங்கள் ப்ரீ ட்ரெய்லர் செய்து காட்டுங்கள் என்று சொன்னார். இப்போது படங்களுக்கு இணையாக குறும்படங்கள் முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கின்றன. அப்போது ப்ரீ ட்ரெய்லர், குறும்படம் எடுத்து காண்பிப்பது போன்ற நடைமுறை அறிமுகமாகியிருக்கவில்லை. நண்பர்களிடன் ஆயிரம், ஐநூறு வாங்கி ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ ப்ரீ ட்ரெய்லர் எடுக்க ஆரம்பித்தேன். படத்தின் முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் ஷ்ரதா தாஸ், ஒளிப்பதிவாளராக சுஜித்துடன் இணைந்து ட்ரெய்லர் ஷுட்டிங் போனேன்.

ஷுட்டிங்கின் இரண்டாவது நாள். பெரிய படத்துக்கு முன் தயாரிப்புகளை செய்வது போல, இரவு பகலாக பணியாற்றியதாலோ என்னவோ, லோகேஷன் போன இடத்தில் விபத்து நேர்ந்தது. அதிகாலை 2 மணிக்கு நடந்த விபத்து, கிட்டத்தட்ட 3 மணிநேரம் ரத்த வெள்ளத்தில் சாலையில் கிடந்திருக்கிறேன். அதிகாலையில் வாக்கிங் செல்ல வந்த ஒருவர், விபத்தாகி நான் இறந்துகிடப்பதாக நினைத்து போலீஸை அழைத்திருக்கிறார். அவர்கள் உயிர் இருப்பதை அறிந்து திருநெல்வேலி மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கிறார்கள். 13 தையல்களுடன் மூன்று நாட்கள் கழித்து கண் விழித்து பார்த்தேன். அருகில் நண்பர்கள் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். நடிகர் ராமச்சந்திரன், ராமகோபால் ஆகியோர் அந்த சமயத்தில் ஆதரவாக நின்றார்கள். மருத்துவர்கள் உடல் நிலை தேறிவர ஆறுமாதம் ஆகும் என சொல்லிவிட்டார்கள். மெட்ராஸ் டாக்கீஸில் 10 நாட்களில் ட்ரெய்லர் தருவதாக சொல்லியிருக்கிறோமே..எப்படி தருவது என ஒரே யோசனை. இந்த சந்தர்ப்பம் மீண்டும் வருமா என்கிற கேள்வியுடன் மருத்துவரின் ஆலோசனையையும் மீறி சிகிச்சைக்காக வைத்திருந்த பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஷுட்டிங் வேலைகளில் இறங்கிவிட்டேன். இன்று யோசித்தால் இந்த விபத்து நடக்காமல் இருந்திருக்கலாமே எனத் தோன்றும். இந்த விபத்து நடந்தது நல்லதற்கா? கெட்டதுக்கா என இதுவரை தெரியவில்லை.

ஷுட்டிங் போனபோது முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க இருந்த ஷ்ரதா தாஸ், மலையாள படங்களில் கதாநாயகியாக ஒப்பந்தமாகிவிட்டார். அதுபோல சுஜித்துக்கும் ஒளிப்பதிவு வாய்ப்பு வந்துவிட்டது. பின்நாளில் ‘பாபநாசம்’ படத்துக்கு ஒளிப்பதிவு செய்தவர் இவர். இவர்களுக்குப் பதிலாக வேறு ஆட்களைத் தேடியபோது, ‘கஸ்தூரிமான்’ படத்தில் மீரா ஜாஸ்மீனின் உதவியாளராக இருந்தவர், காஞ்சிபுரத்தில் பெண் இருக்கிறார் என மனோசித்ரா பற்றி சொன்னார். கதாநாயகனாக நடித்துக்கொடுத்தவர் பாபி சிம்ஹா. பர்சனலாகவும் என்னுடைய கஷ்டங்களில் பங்கெடுத்தவர் பாபி சிம்ஹா. முத்தையா ஒளிப்பதிவு செய்தார். ட்ரெய்லர் முடித்து, என்டீடிவியில் பணியாற்றிய முருகேசன் உதவியுடன் எடிட்டிங் வேலையை ஆரம்பித்தேன். எடிட்டிங் செய்த இடத்துக்கு மணிரத்னம் வீட்டைக் கடந்துதான் போகவேண்டும். அப்போது வீட்டு வாசலில் ஸ்ட்ரெக்சர் இறக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த வீட்டில் யாரோ பெரியவர்கள் இறந்திருப்பார்கள் போல என நினைத்துக்கொண்டேன். எடிட் செய்ய ஆரம்பித்தபோது, அதைப் பார்த்த நண்பர் மிகச் சிறப்பாக வந்திருக்கிறது என சொன்னார். இப்படி பணிகள் போய்க்கொண்டிருக்கும்போது, எனக்கு தொடர்ந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்துக்கொண்டே இருக்கிறது. அதை எடுத்து பேசாமல் வேலை கெட்டுவிடும் என தவிர்க்கிறேன். இறுதியாக குறுஞ்செய்தி வருகிறது, மணிரத்னம் சகோதரர் ஸ்ரீனிவாசன் இறந்துவிட்டார் என! நானும் பாலு மகேந்திரா சாரும் இறுதி சடங்கில் கலந்துகொண்டோம். பெசண்ட் நகர் மயானத்தில் வைத்து பாலு மகேந்திரா, “நிச்சயம் இந்த திரைக்கதைக்கு நல்ல தயாரிப்பாளர்கள் கிடைப்பார்கள்” என. அந்த வார்த்தைகள் இன்னும் பசுமையாக நினைவில் இருக்கின்றன.

‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ படத்தின் ஒரு காட்சியில் நடிகர் ஜெய், நடிகர் மனோசித்ரா..

அதன் பிறகு, இயக்குநர் ஷங்கர் ட்ரெய்லர் பார்த்துவிட்டு கதை கேட்க அழைத்தார். அப்போது அவருடைய உதவி இயக்குநரும் என்னுடைய நண்பருமான அறிவழகனும் ‘ஈரம்’ கதை சொல்லியிருந்தார். ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ டாகுமெண்ட்ரி போல இருக்கும் என்பதாலோ அல்லது தன்னுடைய உதவி இயக்குநருக்கு வாய்ப்பு தர வேண்டும் என்பதாலோ எனக்கு படம் இயக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. நான் வெவ்வேறு இடங்களில் முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது ‘குங்குமம்’ இதழில் திரு. தனஞ்செயனின் பேட்டியைப் படித்தேன். அதில் அவர், திரைக்கதையை மட்டும் நம்பி படம் இயக்க நினைக்கிறவர்கள் என்னை அணுகலாம் என பேட்டியில் குறிப்பிட்டிருந்தார். எனக்கு நம்பிக்கை வந்தது. என்னுடைய நண்பர் எழுத்தாளர் ஷாஜி, தனஞ்செயனின் தொடர்பு எண்ணைக் கொடுத்தார். அவரைத் தொடர்பு கொண்டபோது திரைக்கதையையும் ட்ரெய்லரையும் அனுப்பச் சொன்னார். மோசர்பேயர் அலுவலகத்துக்கு அனுப்பி வைத்தேன். 316 பக்கங்கள் கொண்ட திரைக்கதை ஒரே நாளில் படித்துவிட்டு, ஓகே சொன்னார். 2007-ஆம் ஆண்டு கமிண்ட் ஆன படம். ஆனால் 2010-ஆம் ஆண்டுதான் வெளியானது. தனஞ்செயன், கலை ரசனையுள்ள தயாரிப்பாளர். சமரசம் செய்துகொள்ளாத ஆட்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறோம் என்று சொன்னவர்களே பல சமரசங்களை செய்ய வைத்தார்கள். ஜெய்யின் ‘சுப்ரமணிய புரம்’ படத்துக்குப் பிறகு ரிலீஸாக வேண்டிய படம். அந்த நேரம் வெளியாகியிருந்தால் சுமாரான வெற்றியைக் கண்டிருக்கும். ஜெய்யின் மூன்று தொடர் தோல்விகளுக்குப் பிறகு வெளியானது. அப்பாவுக்கு நிகராக நான் பாலு மகேந்திராவை நினைக்கிறேன். இப்போதும் அப்படித்தான். திரைக்கதையில் இருப்பது போலவே, படம் எடுத்துவிட்டால் இந்திய அளவில் பேசப்பட்டுவிடும் என அவர் சொன்னார். மனோசித்ராவை இன்னொரு ஷோபாவாக வருவார் என்று சொன்னார். அவர் சொன்னதாலேயே ட்ரெய்லரில் நடித்த மனோசித்ராவை படத்திலும் ஒப்பந்தம் செய்தேன். ஆனால் அந்த கேரக்டரின் அழுத்தத்தை தாங்கி அவரால் நடிக்க முடியவில்லை. ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’யின் தோல்வி எனக்கு வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய அடியாக இருந்தது”

‘அவள் பெயர் தமிழரசி’க்குப் பிறகு ஏன் இத்தனை இடைவெளி…

“தோல்வியின் உச்சமாக ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’ நிறைய விஷயங்களை கத்துக்கொடுத்தது. நடிக்கலாம் என கொஞ்ச நாள் ஜிம்முக்கு போய் உடம்பை முயற்சி பண்ணேன். நமக்கு என்ன தெரிகிறதோ அதை நன்றாக செய்தால் போதும் என நடிக்கும் யோசனையை கைவிட்டுவிட்டேன். தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவம். அதுவும் என்னைப் புரட்டிப் போட்டது. அதன் பிறகுதான் நான்காண்டுகளுக்குப் பிறகு 2014 ஆம் ஆண்டில் ‘விழித்திரு’ ஆரம்பித்தேன்”.

’விழித்திரு’ படப்பிடிப்பில் இயக்குநர் மீரா கதிரவன்…

‘விழித்திரு’ என்னமாதிரியான படம்..?

“ ‘விழித்திரு’ ஒரு இரவில் நடக்கும் கதை. நான்கு ஆண்டு இடைவெளியில் நான்கு கதைகளை படமாக்கியிருக்கலாமே என்ற குறையை ‘விழித்திரு’ ஒரே படமாக தீர்த்து வைத்திருக்கிறது. நான்கு நபர்களை மையப்படுத்திய நான்கு கதைகள் அவர்களை ஓர் இரவு எப்படி ஒரு புள்ளிக்கு நகர்த்துகிறது என்பதே ‘விழித்திரு’. பரப்பரப்பான சென்னையின் இரவு வாழ்க்கையை படமாக்கியிருக்கிறோம். இரவில் படமாக்க வேண்டியிருந்ததால், நான்கு இரவுகள் கண்விழித்திருந்தால் நான்கு நாட்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. படத்தின் உருவாக்கத்துக்கு இந்த தாமதம் தேவைப்பட்டது.

படத்தை இயக்கியிருப்பதோடு நானே தயாரித்திருக்கிறேன். முந்தைய அனுபவங்கள் கற்றுக்கொடுத்த பாடம்தான் இந்த நிலைப்பாட்டுக்குக் காரணம். அதோடு, நான் ஒரேமாதிரியான படங்களை எடுக்க வேண்டும் என நினைப்பவனும் அல்ல. வேறு, வேறு ஜானரில் எடுக்க வேண்டிய படத்தை, புது ஜானரில் ஒரே படமாக எடுத்திருக்கிறேன். இதுவரைக்கும் படம் பார்த்தவர்கள் இது புது ஃபார்முலாவாக இருக்கிறது என்று சொல்லிருக்கிறார்கள். பரபரவென்று நகரும் திரைக்கதையில் எனக்குள்ள சமூக அக்கறையையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளேன். எளிய மனிதர்களின் மீதான ஒடுக்குமுறையை, சாதி, மதத்தின் பெயரில் நடத்தப்படும் வன்முறைகளை ஆங்காங்கே பேசியிருக்கிறேன். கமர்ஷியலான படத்திற்குள் இதைச் செய்திருக்கிறேன்.
சென்னையின் இன்னொரு பக்கத்தை இந்தப் படம் காட்டும். பகல் வேளைகளில் பரபரப்பாக இயங்கும் சென்னையின் சாலைகள், இரவு நேரத்தில் இன்னொரு எக்ஸ்ட்ரீமான நிலையில் இருக்கும். அதை பதிவு செய்திருக்கிறது ‘விழித்திரு’. ஜியோகிராபிக்கலாகவும் சென்னையை பதிவு செய்திருக்கிறோம். இரவில் நடப்பது என்பதால் இருட்டாக இருக்கும் என நினைக்க வேண்டாம். இது கார்த்திகை தீபத்தில் நடக்கும் கதை என்பதால், அகல் விளக்கின் ஒளியையும் மின் விளக்கின் ஒளியையும் விஷுவல் ட்ரிட்டாக மாற்றியிருக்கிறோம். ஒளிப்பதிவாளர் விஜய் மில்டனும் சரணும் கடுமையாக உழைத்திருக்கிறார்கள். இரவில் நடக்கும் கதைகள் ஒன்றிரண்டு வந்திருக்கின்றன. ‘விழித்திரு’ தனித்ததொரு படமாக தெரியும்.

‘விழித்திரு’ படத்தில் நடிகர்கள் தேர்வு சிறப்பாக அமைந்துள்ளதா?

“பத்து படங்கள் செய்துவிட்டு பனிரெண்டாவது படமாக இயக்கியிருக்க வேண்டிய படம் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’. 23 வயதில் எழுதி 26 வயதில் இந்தப் படத்தை இயக்கினேன். ஆனால், ஆழமான அந்தக் கதைக்கு அந்த வயதும் அனுபவமும் போதாது. நான் செய்த முக்கியமான தவறு நடிகர்கள் தேர்வு. ட்ரெய்லரில் நடித்த பெண், பாலு மகேந்திராவே சொல்லிவிட்டார் என்பதற்காக நாயகியை தேர்வு செய்தேன். ஆனால் அவரால் அந்த கேரக்டரை தூக்கி சுமக்க முடியவில்லை.

‘விழித்திரு’ படத்திற்கு நடிகர்கள் தேர்வை கவனமாக செய்தேன். ‘கழுகு’ படம் பார்த்த பிறகு கிருஷ்ணாவின் நிறமும் பக்கத்துவிட்டு பையன் போன்ற தோற்றமும் என்னை ஈர்த்தது. அவரை நடிக்க வைக்க அணுகியபோது, கதையே கேட்காமல் ஒப்புக்கொண்டார். விதார்த்துக்கு இந்தப் படம் முக்கியமான படமாக இருக்கும். வெங்கர் பிரபுவின் நடிப்பு எனக்குப் பிடிக்கும். அவர் நல்லதொரு கேரக்டர் ஆர்டிஸ்ட். அவரிடம் அணுகியபோது இப்போது நடிப்பதில்லையே என்றார். கதையைக் கேட்டு நடிக்க ஒப்புக்கொண்டார். தன்ஷிகாவின் கேரக்டர் இதுவரை போர்ட்ரெயிட் பண்ணப்படாத ஒன்று. அவருடைய சினிமா வாழ்க்கையில் இது முக்கியமான படமாக இருக்கும். எஸ். பி. பி. சரண், சிரஞ்சிவியின் சகோதரர் நாகபாபி, வில்லனாக நடித்திருக்கிறார். அவர் தயாரிப்பாளர், நடிகர். ஆனால், வில்லனாக நடித்ததில்லை. கதையைக் கேட்டு ஒப்புக்கொண்டோர்.

விழித்திரு படத்தில் ஒரு காட்சி…

மொழியாக்க தொடர் மூலம் தமிழக மக்களுக்கு அறிமுகமான எரிகா பெர்னாண்டஸ், நடித்திருக்கிறார். அபிநயாவுக்கு ஆர்.ஜே கதாபாத்திரம், ரொம்ப சாதாரணமாக நடித்திருக்கிறார். தம்பி ராமையா நடித்திருக்கிறார். ராகுல் பாஸ்கர், ‘அலைபாயுதே’ மாதவன் போல ஒரு கிரேஸ் அவர் மீது உருவாகும். டி. ஆர். ஒரு பாடலை அவரே எழுதி, டான்ஸ் செய்திருக்கிறார். ‘பெரிய, பெரிய டைரக்டர் கேட்டே நான் செய்யவில்லை’ என்று முதலில் மறுத்தார். திரும்ப திரும்ப பேசிய பிறகு ஒப்புக்கொண்டார். முக்கியமாக கிளைமேக்ஸில் வரும் ஒரு வசனம், தமிழ் உணர்வாளர்கள் மத்தியில் இந்த வசனம் பேசப்படும். இதைக் கேட்டு ஒப்புக்கொண்டார்.

படத்தின் எடிட்டர் பிரவீன். இசையமைப்பாளராக சத்யன் அறிமுகமாகியிருக்கிறார். ‘கலக்கப்போவது யாரு’ பாடலை பாடியவர். பாடகர், இசையமைப்பாளராக அறிமுகமானதால், இசையமைப்பாளர்களை பாடகர்களாக்கிவிட்டார். ஆறு இசையமைப்பாளர்கள் பாடியிருக்கிறார்கள். சந்தோஷ் சாராயணன் பாடிய டைட்டில் பாடல், இசைக்கருவிகள் இல்லாமல் பதிவு செய்யப்பட்ட பாடல். புது அனுபவமாக இருக்கும்.

2015ல் தயாரான படம். அப்போது வெள்ளம் வந்தது. மக்கள் தியேட்டருக்கு வருவதே குறைந்திருந்தது. அடுத்து தேர்தல், கபாலி ரிலீஸ், அம்மா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டது – இறந்தது என ஏதாவது ஒரு விஷயம் ‘விழித்திரு’ படம் வெளியாவதில் தடையை ஏற்படுத்திக்கொண்டே இருந்தது. இப்போது அதற்கான நேரம் வந்துள்ளது”.

எது நல்ல சினிமா என்கிற விவாதத்தில் உங்களுடைய கருத்தென்ன?

“சினிமா தொடங்கிய காலத்தில் இருந்தே இந்த விவாதம் வந்துகொண்டிருக்கிறது. சினிமா ஒரு கலை வடிவம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் அது வணிகம் தொடர்புடையதும்கூட. நான்கு ஃபார்முலா படங்கள் வெளியாகும்போது, இரண்டு நல்ல படங்களும் வெளியாகின்றன. ஃபார்முலா படம் என்பது அதீத கற்பனைகள், அதீத உணர்ச்சிகளைக் கொண்ட படம். ஏன் இப்படியான படங்கள் எடுக்கப்படுகின்றன? இன்று தியேட்டருக்கும் வருகிறவர்களின் 18- 22 வயதுள்ளவர்கள் தான். தேர்ந்த சினிமா ரசிகர்கள் படத்தைப் பற்றிய மதிப்பீடுகளுக்குப் பிறகே தியேட்டருக்கு வருகிறார்கள். சினிமா என்பது வெள்ளி, சனி, ஞாயிறு என்று சுருங்கும்போது, இந்த விசிலடிச்சான் குஞ்சுகளுக்காகத்தான் சினிமா எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. இவர்களுடைய வயதுக்கு ஆழமான விஷயங்களை சொல்ல முடியாது. கேட்காத காதுகளுக்காக எப்படி பேச முடியும் ?

நல்ல சினிமா எடுப்பது மட்டுமல்ல, எது நல்ல சினிமா என்பதை சொல்லித் தரவேண்டும். கல்வி நிறுவனங்கள்தான் அடிப்படை ரசனையை வளர்த்தெடுக்க வேண்டும். பாலு மகேந்திரா சொன்னார் பள்ளிக்கூடங்களில் சினிமாவை பாடமாக வையுங்கள் என்றார். அது சரியானதாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன்”.

தமிழ் சினிமாவில் இலக்கியத்தை படமாக்குவது மிகவும் அரிதாகத்தான் நிகழும். எழுத்தாளர் இரா. முருகவேளின் ‘மிளிர்கல்’ நாவலை படமாக்குவதாக அறியமுடிந்தது.

“மேற்கத்திய நாடுகளில் இலக்கியத்தை தழுவி சினிமா எடுப்பது இயல்பாக நடக்கக்கூடிய ஒன்று. வங்காளத்திலும்கூட அப்படியான நடைமுறை உள்ளது. அங்கெல்லாம் திரைக்கதாசிரியர்கள் இருக்கிறார்கள். தமிழில் அப்படியானதொரு நிலை வரவேண்டும். படமாக்கப்பட எத்தனையோ படைப்புகள் இங்கே உள்ளன. ‘மிளிர்கல்’ எனக்குப் பிடித்த நாவல்.

தமிழ் வரலாற்றை பெரும்பாலும் யாரும் பேசுவதில்லை. அப்படி அரிதாக பேசினாலும் உண்மைத்தன்மை இருப்பதில்லை. சிலப்பதிகாரம் எனக்குப் பிடித்த காப்பியம். பெண்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை இந்த காலத்திலும் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. கண்ணகி கோபம் எனக்குப் பிடிக்கும். அந்தக் கோபம் எல்லா பெண்களுக்கும் இருக்க வேண்டும். அரசனையே கேள்வி கேட்ட கோபம் அது. அவர் அரசவை கூடத்தில் பேசிய வசனங்கள் முக்கியமானவை. இன்றைக்கு வரைக்கும் அரசன் அரசனாகவும் எளியவர்கள் எளியவர்களாக உள்ள நிலையில் அந்த வசனங்களின் முக்கியத்துவம் கூடியிருக்கிறது.

தோல்பாவை பற்றி எழுதியபோது, நேரில் தோல்பாவை கூத்து பார்த்தது கிடையாது. ஆனால் அதைப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்கிற உந்துதல் இருந்தது. இன்னும் பத்து வருடங்கள் கழித்து யாரோ ஒருவர், ‘தமிழ் சினிமாவில் நாட்டுப்புறக் கலைகள்’ என ஆய்வு செய்தால், நிச்சயம் அந்த ஆய்வில் ‘அவள் பெயர் தமிழரசி’யும் இருக்கும். தோல்பாவை இன்று பரவலாக அறியப்படுகிறது. நாட்டுப்புறக் கலைகளை நிலப்பரப்பை வரலாற்றை பதிவு செய்வதை கடமையாகவே நினைக்கிறேன்.

‘மிளிர்கல்’ பூம்புகாரில் ஆரம்பித்து, கேரள கொடுங்கையூர் வரைக்கும் நடக்கிற பயணம். விலைமதிப்புள்ள ‘கல்’ மீதான வர்த்தகம்தான் கதை. சாதாரண சிலம்பெனில் கோவலன் கொள்ளப்பட்டிருக்க மாட்டான். வரலாற்றை நிகழ்காலத்தோடு பொறுத்தி போகிற கதை. ரசித்து செய்திருக்கிறோம். இந்தியாவின் முக்கியமான சினிமாவாக ‘மிளிர்கல்’ இருக்கும்!”.

சிறுகதை எழுதியிருப்பதாக சொன்னீர்கள். முழு நேர எழுத்தாளராகும் எண்ணமிருக்கிறதா?

“ஞானபீடம், சாகித்ய அகாதமி வாங்குவதற்காக எழுதவில்லை. சினிமா இயக்குநராகத்தான் எழுதினேன். என்னை ஆக்கிரமித்த எழுத்தாளர்களின் நடையில் எழுதினேன். எனக்கென்ற பிரத்யேக நடையை உருவாக்கவில்லை. சினிமாவில் நூறுவிதமான சமரசங்களுக்கு ஆட்பட்டு செயல்பட வேண்டியிருக்கிறது. சினிமாவில் செய்ய முடியாத நிலையில் எழுதுகிறேன். இப்போதுகூட பலர் சிறுகதை தொகுப்பு போட கேட்கிறார்கள். தொகுப்புக்குரிய கதைகளை இன்னும் எழுதவில்லை என்பதால் மறுத்துவருகிறேன்.”

தமிழ் சினிமாவை எடுத்துக்கொண்டேமேயானால் தொடக்க கட்டத்தில் மேல்சாதியினரின் ஆதிக்கத்திலும் அடுத்து இடைச்சாதியினரின் ஆதிக்கத்திலும் இருந்தது; இருக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட, சிறுபான்மையினருக்கான சினிமாவுக்கான களம் தற்போது தமிழ் சினிமாவில் உருவாகியிருப்பதாக பேசப்படுகிறது. அது பற்றி உங்கள் கருத்தென்ன?

“தமிழ் சினிமாவின் அடுத்த கட்டம் ஒடுக்கப்பட்ட, சிறுபான்மையினரை பேசுவதாகத்தான் இருக்கும் என பேசும்போதே புறக்கணிப்பட வேண்டிய சூழ்நிலை இருக்கிறது. நூறு சதவீதம் அது தலித் சினிமாவாகவோ, சிறுபான்மையினர் சினிமாவாகவோ இருக்கக்கூடாது. நம்முடைய ஐடியாலஜியை மக்களிடம் சொல்லலாம். அவர்களிடம் திணிப்பது வன்முறை. அடுத்து இன்னொரு விஷயத்தையும் சொல்ல வேண்டும். ஒரு சாதிக்காரனுடன் சேர்ந்திருப்பது, ஒரு சாதிக்காரனுடன் மட்டும் செயல்படுவது எவராக இருப்பினும் முன்னுதாரண செய்கை அல்ல. என் படத்துக்கு ட்ராலி ஓட்டுகிறவரிலிருந்து படம் பார்க்கிறவர் வரை எல்லோரும் ஒரே சாதியாக இருக்க முடியுமா?

இந்திய அளவில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் சினிமாவாக சாய்ரத், ஃபாண்ட்ரி போன்ற படங்கள், மோடி ஆட்சி காலத்தில் வருகின்றன, கருத்துக்களை பேசுகின்றன. அடுத்த தலைமுறையினர் இதை வலிமையாகவே செய்வார்கள்!”.

இயக்குநர் மீரா கதிரவனின் நேர்காணல் வீடியோவாக...

Advertisements

7 replies »

  1. ஒரு முஸ்லிம் பெரியாராக நடிக்க எனக்கு ஆசை… நாயகனில் வேலு நாயக்கருக்கு பதிலாக அப்துல்லாஹ்… இஸ்லாமியராக பிறந்த பாவத்துக்காக, குஜராத் கலவரத்தில் பாதிக்கப்பட்டு எங்கே முட்டி மோதினாலும் நீதி கிடைக்காத பெரியார் போன்ற தோற்றம் கொண்ட அப்துல்லாஹ், கடைசியில் மோடி போன்ற தோற்றமுள்ள போலீஸ்கார நாயை ஓட ஓட விரட்டி போட் தள்ளூம் கிளைமாக்ஸ்… படமெடுக்க தில்லிருக்கா?. நான் ப்ரீயாக நடிக்க தயார்… 100 நாள் ஓடும்.. இன்ஷா அல்லாஹ்

    Like

  2. // தமிழ் சினிமாவின் அடுத்த கட்டம் ஒடுக்கப்பட்ட, சிறுபான்மையினரை பேசுவதாகத்தான் இருக்கும் என பேசும்போதே புறக்கணிப்பட வேண்டிய சூழ்நிலை இருக்கிறது //
    —————-

    ஹிந்துவாக ஜாதிசாக்கடையில் உட்கார்ந்து கொண்டு ஜாதியை எந்த ஜென்மத்திலும் ஒழிக்கமுடியாது:

    எவ்வளவு கதறினாலும், பார்ப்பனீய ஜாதிசாக்கடையில் ஒரு நீதியும் கிடைக்காது. ஒரு நாட்டின் பிரஜைகளுக்கு அடிப்படை தேவைகளான “உணவு, உடை, உறைவிடம்” மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளான “சமநீதி, சமத்துவம், சகோதரத்துவம்” ஆகியவற்றை வழங்குவது ஆட்சியாளனின் கடமை. அடிப்படை தேவைகளும் உரிமைகளும் மறுக்கப்பட்டால், ஜிஹாத் செய்யென திருக்குரான் உரைக்கிறது.

    இதைவிட உயர்ந்த கருத்தை மனித இனத்துக்கு எடுத்து சொல்லமுடியுமா?. உங்களால் முடிந்தால், “தி மெசேஜ்” ஆங்கிலப்படத்தை தமிழில் எடுங்கள்.
    —————-

    மெக்காவில் எம்பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் நிறுவிய சமத்துவபுரம்:

    சவூதி ஷேக் அரண்மணை பள்ளிவாசல்களில் தொழ வைக்கும் பல இந்திய இமாம்கள், தலித் ஜாதியிலிருந்து இஸ்லாத்தை தழுவியவர். பெருமானார்(ஸல்) காபாவை கைப்பற்றியதும், அதன் கூரை மீது ஏறி நின்று தொழுகை அழைப்பு தந்த முதல் மனிதர் ஹஜ்ரத் பிலால்(ரலி) எனும் கருப்பு தலித் அடிமை.

    கறுப்புக்கொடி ஏந்திய அண்ணல் நபியின்(ஸல்) படை, காபாவை கைப்பற்றி 360 பார்ப்பனீய சிலைகளை உடைத்தெறிவதை பாரீர். பார்ப்பனீயத்தின் குறியீடு ப்ரஹ்ம்மாவின் சிலையை நபிகள் நாயகம் முதலில் உடைப்பதை பாரீர்.
    **********

    கி.பி.630ல் பெருமானார்(ஸல்) அவர்களின் தலைமையில் மக்கா நகரம் கைப்பற்றப்பட்டது. எந்த நேரத்திலும் தங்களது உயிரும் உடைமைகளும் சூறையாடப்படும் என்று மக்காவாசிகள் அனைவரும் பயந்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

    அப்பொழுது “பெண்கள், குழந்தைகள் மற்றும் அனைத்து பிரஜைகளின் உயிர், உடைமை, கண்ணியம் காக்கப்படும். கைது செய்யப்பட்ட போர் வீரர்கள் மிகுந்த மரியாதையுடன் விருந்தினர் போல் உபசரிக்கப்படுவர்” என்று எம்பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தார்.

    இதைக்கேட்ட மக்காவாசிகளுக்கு அளவிட முடியாத வியப்பு. போரில் தோல்வியுற்ற எதிரிக்கு மரியாதையா?. சரித்திரத்தில் கேள்விப்படாத ஒன்று. யார் இந்த மாமனிதர்?. இவர் காட்டும் வழியென்ன என்று பேராவலுடன் அலைஅலையாக கஃபாவின் முன் குவிந்தனர்.

    கஃபாவின் முன்பு பெருமானாரும்(ஸல்) அவரது தோழர்களும் நிற்கின்றனர். பெருமானாருக்கு(ஸல்) அருகில் அவரது உற்ற தோழர் பிலால் எனும் கருப்பு அடிமை நிற்கிறார். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பெருமானாரின்(ஸல்) பேச்சை கேட்க ஆவலுடன் காத்திருக்கின்றனர். அப்பொழுது பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ரத் பிலாலை நோக்கி “கஃபாவின் கூரை மீதேறி பாங்கு(தொழுகை அழைப்பு) கொடுங்கள்” என்று கட்டளையிடுகிறார். இதைக்கேட்ட ஹஜ்ரத் பிலால் திகைக்கிறார். “கஃபாவின் கூரை மீதேறி பாங்கு கொடுப்பதா?. மனித சரித்திரத்தில் யாருமே காபாவின் கூரை மீதேறி பாங்கு தந்ததில்லையே. அதுவும் நானா?. நான் ஒரு அடிமை, சூத்திரன், தீண்டத்தகாதவன், தலித். எனக்கு மேலே ஏற அருகதையுண்டா” என்று மலைக்கிறார்.

    “இறைவனின் இல்லம் கஃபா. ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக உங்களை உள்ளே நுழைய இவர்கள் அனுமதிக்கவில்லை. ஆகையால் மேலே ஏறி பாங்கு கொடுங்கள். அல்லாஹ்வின் முன்னால் அனைவரும் சமமென்று உலகுக்கு உணர்த்துங்கள்” என்று பெருமானார்(ஸல்) கட்டளையிட்டார். ஆம். இஸ்லாத்தின் முதல் தொழுகை அழைப்பாளராக ஹஜ்ரத் பிலால் எனும் தலித் அடிமை கஃபாவின் கூரை மீதேறி பாங்கு கொடுத்தார்.

    அடிமை விலங்கு உடைக்கப்பட்டது. சமநீதி, சகோதரத்துவம், சமத்துவம் நிலை நாட்டப்பட்டது. உலகின் முதல் சமத்துவபுரம் நிறுவப்பட்டது.

    சத்தியம் வந்தது, அசத்தியம் அழிந்தது.

    இந்து சகோதரா !. ஜாதி சாக்கடையை விட்டு வெளியேறி இமாமாக தலைமை ஏற்க இன்னமுமா தயக்கம் !!!

    Like

  3. “தி மெசேஜ்” ஆங்கிலப்படத்தை தமிழில் “சமநீதி, சமத்துவம், சகோதரத்துவம்” எனும் பெயரில் எடுக்கலாம். முதலில் திரைக்கதை வசனத்தை எழுதுங்கள். விஷயத்தை சவூதி, மலேஷியா ஆகிய நாடுகளுக்கு எடுத்து சொல்லுங்கள். பணம் கொட்டும். 200, 300 கோடி பெரிய விஷயமல்ல. பிரம்மாண்டமாக எடுக்கலாம்.

    800 வருடங்கள் இந்திய துணைகண்டத்தை இஸ்லாமியர் ஆட்சி செய்தனர். அதன் விளைவு, முதல் தவணையாக ஆர்யவர்த்தாவுக்கு சுன்னத் செய்து பாக்கிஸ்தானை உருவாக்கினோம். எங்களுடைய அடுத்த இலக்கு இந்தியாவை இஸ்லாமிஸ்தானாக்குவது. இன்று இந்தியாவில் இஸ்லாமியர் 40 கோடி இருக்கின்றனர். லட்சக்கணக்கில் ப்ராஹ்மின்ஸும் இந்துக்களும் இஸ்லாத்தை தழுவுகின்றனர். 2025ல் 50 சதவீதமாகி விடுவோம். அதுக்கப்புறம் பேரரசர் அவ்ரங்சீப் டெல்லி செங்கோட்டையில் வெள்ளிக்கிழமை குத்பா ஓதுவார்.. திப்பு சுல்தான் தென்னிந்தியாவில் நீதியை நிலைநாட்டுவார், இன்ஷா அல்லாஹ்.

    Like

  4. // என் படத்துக்கு ட்ராலி ஓட்டுகிறவரிலிருந்து படம் பார்க்கிறவர் வரை எல்லோரும் ஒரே சாதியாக இருக்க முடியுமா? //
    —————-

    “ஜாதி இல்லை, இல்லை, இல்லவே இல்லை.…”

    ஒரு பெரிய பெரியாரிஸ்ட்டும் சின்ன தலித்தும் ப்ரண்ட்ஸ். ஒரு நாள் பெரியாரிஸ்ட்கிட்ட தலித் ஒரு டவுட்ட கேக்கறாரு….

    தலித்: அண்ணே… ஒரு சின்ன டவுட்டு…

    பெரியாரிஸ்ட்: ம்ம்… சொல்றா…

    தலித்: அண்ணே… ஜாதி இல்ல ஜாதி இல்லனு ஒங்க ஆளுங்க மேடைல பேசறாங்க… ஆனா கடைசில, அவுங்கவுங்க ஜாதிக்குள்ளதானெ சம்பந்தம் வக்கறது, கொடுக்கறது வாங்கறது எல்லாம் பண்றாங்க… எங்கள கீழ்ச்சாதியா ஒதுக்கிதான வக்கறாங்க… எங்கண்ணே பெரியாரு ஜாதிய ஒழிச்சாரு?.

    பெரியாரிஸ்ட்: ஓஹோ.. அப்படி வர்ரியா… சரி.. என் ஜாதி என்னடா?

    தலித்: தேவருங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: ஒன் ஜாதி என்னடா?

    தலித்: பறயனுங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: என் ஜாதி ஒங்கிட்ட இருக்கா?

    தலித்: இல்லண்ணே…

    பெரியாரிஸ்ட்: ஒன் ஜாதி எங்கிட்ட இருக்கா?

    தலித்: இல்லண்ணே…

    பெரியாரிஸ்ட்: அப்ப ஜாதி எங்கடா?

    தலித்: இப்படி சொன்னா எப்படிண்ணே…. ஒங்க ஜாதி ஒங்ககிட்ட…

    பெரியாரிஸ்ட்: டேய்…. ஜாதி இருக்குனு எப்பவாச்சும் நாங்க சொன்னோமாடா?.

    தலித்: இல்லண்ணே… ஜாதி இல்லேன்னுதாண்ணே சொல்றீங்க…

    பெரியாரிஸ்ட்: (சிவாஜி ஸ்டைலில், கண்கள் சிவக்க) அதத்தான் திருப்பி திருப்பி சொல்றேன்… ஒன் ஜாதி எங்கிட்ட இருக்காடா?.

    தலித்: இல்லண்ண….

    பெரியாரிஸ்ட்: என் ஜாதி ஒங்கிட்ட இருக்காடா?.

    தலித்: (கிட்டத்தட்ட அழும் நிலைக்கு வந்துவிட்டார்) இல்லண்ணே….

    பெரியாரிஸ்ட்: (கையில் பீச்சட்டியுடன்) ஜாதி இருக்காடா பற நாயே?.

    தலித்: இல்லண்ணே…இல்லண்ணே.. ஜாதி இல்லவே இல்லண்ணே… (அழுது கொண்டே தலைதெறிக்க ஓடுகிறார்)

    Like

  5. /// தமிழ் சினிமாவின் அடுத்த கட்டம் ஒடுக்கப்பட்ட, சிறுபான்மையினரை பேசுவதாகத்தான் இருக்கும் என பேசும்போதே புறக்கணிப்பட வேண்டிய சூழ்நிலை இருக்கிறது. //
    ————–

    ஜாதி வெறி இருந்தால்தான் இஸ்லாம் வளரும், முஸ்லிம்கள் வாழ முடியும்:

    குஜராத் இனப்படுகொலை செய்வதற்கு முன்பு, தேவ்டியாமவன் மோடி இந்துக்களிடம் திரும்பத்திரும்ப ஒரு வேண்டுகோள் வைத்தான்:

    “ஓ இந்துக்களே !!. உங்களுடைய ஜாதியை மூன்று நாட்களுக்கு மறந்து இந்துவாக ஒன்று சேருங்கள். துலுக்கன்களை பாக்கிஸ்தானுக்கு விரட்டி விடுவோம். இல்லாவிட்டால் கப்ரஸ்தானுக்கு அனுப்பி விடுவோம்”.
    ————————-

    ஒரு வேளை இந்துக்கள் ஜாதிவெறியை மறந்து ஒன்று சேர்ந்துவிட்டால் முசல்மானின் நிலை என்னாகும் என நினைத்துப் பார்த்தேன்… அப்பப்பா.. ஈரக்குலையெல்லாம் நடுங்குது… ஒரு முசல்மான் கூட இந்தியாவில் இருக்க மாட்டான் … 24 மணி நேரத்தில் முஸ்லிம்களை அல்லாஹ்விடம் அனுப்பிவிடுவர்…

    இஸ்லாத்தை வளர்க்க, முஸ்லிம்களை பாதுகாக்க இந்துக்களின் ஜாதிவெறி மிக மிக அவசியம். எங்களுக்காக தலித்துக்களை உதைத்து இஸ்லாத்துக்கு விரட்டிவிடும் உயர்ஜாதி இந்துக்களுக்கு நன்றி சொல்ல வார்த்தைகளில்லை… அதற்கு மேல் அம்மா அய்யாவிடம் பெட்டி வாங்கிக்கொண்டு “இன்னும் நல்லா ஒதைங்க… ” என சொல்லி அத்திம்பேர் அம்பேத்கர் போல் பேக் டோர் அரசியல் செய்யும் தலித் தலைவர்களை பாராட்ட வார்த்தைகளில்லை…
    —————————–

    ஆம்.. தமிழ்நாட்டில் இந்துக்கள் மூன்று நாட்களுக்கு ஜாதியை மறந்துவிட்டால், முசல்மான் அட்ரஸ் இல்லாமல் போய்விடுவான். ஆகையால்தான் கீழவெண்மணி, முதுகுளத்தூர் ஆகிய இடங்களில் தலித் மக்கள் மீது உயர்ஜாதி இந்துக்கள் செய்த கொடுமையை பெரியார் கண்டிக்கவில்லை. ஏனென்றால் ஜாதி சாக்கடையை ஒழிக்க முடியாது, அதை விட்டு வெளியேறத்தான் முடியும் என்பது பெரியாருக்கு நன்றாகத் தெரியும். ஆகையால்தான் “இன இழிவு நீங்க, இஸ்லாமே தீர்வு” என போதித்தார்.

    “உதை வாங்கினால்தான் இஸ்லாத்துக்கு ஓடி வருவான்” என்பது பெரியாருக்கு தெரியும். இஸ்லாமிய வளர்ச்சிக்கு மறைமுகமாக ஜிஹாத் செய்த பெரியார் ஒரு ரகசிய முஸ்லிம் என்பதில் என்ன சந்தேகம்?.
    ——————————–

    “இன்ஷா அல்லாஹ், 2025ல் தமிழகம் ஒரு குட்டி பாக்கிஸ்தானாக வேண்டும்… டெல்லி செங்கோட்டையில் மீண்டும் பேரரசர் அவ்ரங்சீப் குத்பா ஓத வேன்டும்… பாராளுமன்றத்தின் தலைமீது இஸ்லாமிஸ்தான் பச்சைக்கொடி பறக்க வேண்டும் என்பது எங்கள் அவா”. எங்கள் கனவை நனவாக்க ஜாதிப்போரை கட்டவிழ்த்துவிடும் தேவர், வன்னியர், முக்குலத்தோர், அத்திம்பேர் அம்பேத்கர் மற்றும் அனைத்து ஜாதிவெறி மாவீரருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்..

    “உங்களுடைய எதிரிகளை வைத்தே எதிரிகளை வீழ்த்துவேன்” என அல்லாஹ் திருக்குரானில் அறிவிக்கிறான். திருக்குரான் சத்தியவேதம் என்பது, 1400 வருடங்களாக மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கப்படுகிறது.

    ஜாதி வெறி வாழ்க !!. நல்லா அடிச்சுக்கிட்டு சாவுங்க !!.

    Like

  6. பத்து வருடங்களில் தமிழகத்தில் உமர் கலீபாவின் ஆட்சியை நிலைநாட்டுவது எப்படி?:

    “பாம்பையும் பாப்பானையும் கண்டால், பாம்பை விட்டுவிடு, பாப்பானை அடி” என போதித்தார் தந்தை பெரியார். இன்று பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு இயக்கத்தில் முன்னனியில் இருப்பவர் பெரியாரிஸ்டுக்கள், வினவு, thetimestamil dot com, வே.மதிமாறன், சுப.வீ ஆகியோர். ஆனால் இவர்களால் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை இம்மியளவு கூட அசைக்க முடியவில்லை. ஆட்சி அதிகாரத்தின் உச்சானிக்கொம்பில் இன்று வரை பாப்பான்தான் இருக்கிறான். என்ன காரணம்?.

    ஜாதிசாக்கடையில் உட்கார்ந்து கொண்டு, “ஜாதி ஒழிக, ஜாதி ஒழிக” என எவ்வளவு கதறினாலும் யாராலும் ஒரு மசுரும் புடுங்கமுடியாது. எவ்வளவு கதறினாலும், பார்ப்பனீய ஜாதிசாக்கடையில் ஒரு நீதியும் கிடைக்காது. ஒரு நாட்டின் பிரஜைகளுக்கு அடிப்படை தேவைகளான “உணவு, உடை, உறைவிடம்” மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளான “சமநீதி, சமத்துவம், சகோதரத்துவம்” ஆகியவற்றை வழங்குவது ஆட்சியாளனின் கடமை. அடிப்படை தேவைகளும் உரிமைகளும் மறுக்கப்பட்டால், ஜிஹாத் செய்யென திருக்குரான் உரைக்கிறது. இதைவிட உயர்ந்த கருத்தை மனித இனத்துக்கு எடுத்து சொல்லமுடியுமா?.

    பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு சக்திகளை ஒன்றிணைத்து, பாப்பானுக்கெதிராக ஜிஹாத் செய்து “சமநீதி, சமத்துவம், சகோதரத்துவத்தை” நிலைநாட்டும் தகுதி இஸ்லாமியருக்கு மட்டுமே உண்டு என்பது 1400 வருடங்களாக மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கப் பட்டுவிட்டது. ஆகையால்தான் “இன இழிவு நீங்க, ஜாதி ஒழிய இஸ்லாமே தீர்வு” என தந்தை பெரியார் அறிவித்தார்.
    ——

    ஓ இஸ்லாமிய பெருமக்களே !!. சமீபத்தில் மோடி தேவ்டியாமவன் பர்மா சென்று இஸ்லாமியரை உயிரோடு புதைக்கும் பர்மா ராணுவத்தை பாராட்டி “பர்மாவிலிருக்கும் கடைசி துலுக்கனை புதைக்கும் வரை இந்தியா உங்களுக்கு அனைத்து விதமான உதவிகளையும், ஒத்துழைப்பையும் தரும். பாரத்மாதா கீ ஜேஏஏஏ” என வாழ்த்தினான்.

    அதே சமயம் உ.பியில் யோகி ஆதித்யநாத் தேவ்டியாமவன் “பர்மாவிடமிருந்து இந்துக்கள் படிப்பினை பெற வேண்டும். பர்மா செய்வதை நாம் செய்ய வேண்டும். இல்லாவிட்டால் இந்து மதம் அழிந்துவிடும்” என சூளுரைத்தான்.

    “இந்த நாட்டில் இனி நம்மால் பிழைக்க முடியுமா” என திகைத்து நிற்கிறது இஸ்லாமிய சமுதாயம். 70 வருடங்களாக கண்ணிருந்தும் குருடராய் காதிருந்தும் செவிடராய் வாயிருந்தும் ஊமையாய் காந்தி குரங்குகள் போல் நாம் வாழ்ந்து விட்டோம். “முஸ்லிம்களை கொன்று குவித்ததால் மோடியை பிரதமனாக்கினோம். இவனைவிட அதிகமாக எவனாவது முஸ்லிம்களை கொன்றால், அவன்தான் இந்தியாவின் அடுத்த பிரதமன். இந்து நாட்டில் நீ முஸ்லிமா பொறந்ததே தப்பு. ஓட்றா பாக்கிஸ்தானுக்கு” என கொக்கரிக்கிறான் பார்ப்பன இந்து வெறியன்.

    இவனுடைய குடுமியை அறுக்க இனியொரு பெரியார் வரமாட்டாரா என இஸ்லாமிய சமுதாயம் ஏங்கி நிற்கையிலே, பெரியார் திடலிலே பல பெரியாரிஸ்டுக்கள் எழுந்து நின்றுவிட்டனர். இவர்கள் தங்களுடைய அயராத உழைப்பால் நமது உரிமையை காக்க எந்த பணபலமுமின்றி போராடுகின்றனர். ஆனால் நாமென்ன செய்கிறோம்?. இனியும் பேசாமலிருந்தால், ரோஹிங்யா முஸ்லிம் போல் நம்மை மோடி உயிரோடு புதைத்துவிடுவான். நீதிக்காக போராடும் இவர்களுக்கு தோள் கொடுப்பது நம் கடமை. நமக்காக பேச பல திறமை வாய்ந்த இந்து சகோதரர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் பட்டினி வயிரோடு போராட முடியுமா?. வெறுங்கையால் முழம் போடமுடியுமா?.

    எனக்கொரு ஆசை. தமிழகத்தில் கிட்டத்தட்ட ஒரு கோடி முஸ்லிம்கள் இருக்கிறோம். இந்த “பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு” இயக்கங்களுக்கு, வருடத்துக்கு ஒரு முஸ்லிம் 100 ரூபாய் கொடுத்தாலும், 100 கோடி ரூபாய் தந்து விடலாம். முஸ்லிம் சகோதரர்கள் மனது வைத்தால் இது பெரிய விஷயமல்ல. இந்த பணத்தை இவர்களுக்கு கொடுத்தால், நமக்காக பேச ஒரு வலுவான அமைப்பு உருவாகும். பார்ப்பன பாசிஸ நாய்களை உதைக்க நாலு பேர் வருவர். இவர்கள் நமது பாதுகாவலராக எழுந்து நிற்பர். பத்து வருடங்களில், உமர் கலீபாவின் நீதமான ஆட்சி தமிழகத்தில் தழைக்கும்.

    தமிழக இஸ்லாமியரில் இன்று பல பில்லியனர்களும் பெரும் செல்வந்தரும் இருக்கின்றனர். உங்களுடைய சொத்துக்களையும் உரிமைகளையும் பாதுகாக்க வலுவான அரசியலமைப்பு வேண்டும் என்பதை மறந்து விடாதீர். இவ்வளவு அடிவாங்கியும் புரியாவிட்டால், “தமிழக அரசே, நீதி வழங்கு, நீதி வழங்கு” என முசல்மான் புலம்பிக்கொண்டே சாகவேண்டியதுதான். இந்த விஷயத்தை பள்ளிவாசல்கள் மூலம் இஸ்லாமிய சமுதாயத்துக்கு கொண்டு செல்ல முடியும். நமது உரிமையை பாதுகாக்க நாம் எழுந்து நிற்காவிட்டால், தெருநாய் கூட நம்மை சீந்தாது. நன்றி.

    Like

  7. ஹலால் ஹராம் பற்றி ஒரு இந்துவுக்கு எப்படி விளக்குவது?:

    ஒரு இந்துவுக்கு ஹலால் எது ஹராம் எது என்பதை பகுத்தறியும் சிந்தனை கிடையாது. மதுவை விற்றோ அல்லது மதுக்கடையில் வேலை செய்தோ பிழைப்பது ஹராம் என்று சொன்னால் “நாய் விற்ற காசு குரைக்குமா?” என கேட்பார்.

    “சைவ உணவு நூறு சதவீத ஹலால் உணவு” என ஷரியா சட்டம் தெளிவாக சொல்கிறது. ஒரு ப்ராஹ்மின் சகோதரர் வீட்டு சைவ உணவை நாங்கள் கண்ணை மூடிக்கொண்டு தைரியமாக சாப்பிடலாம். ஆனால் அந்த உணவை சாமி சிலைக்கு முன்னால் அவர் பூஜை படையல் செய்து விட்டால், அது முஸ்லிம்களுக்கு ஹராமாகி விடுகிறது.

    ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிட செல்வதற்கு முன், அங்கே சமைக்கப்படும் உணவும் சமையல்காரரும் ஹலால் வழியை பின்பற்றுகிறார்களா என ஒரு முஸ்லிம் சிந்திப்பார். அதாவது, “பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லி கோழி ஆடு அறுத்தார்களா?. செத்த ஆடு, சீக்கு பிடித்த கோழி, காக்கா, பன்றி போன்றவற்றை போட்டு மட்டன் குருமாவாக விற்கிறார்களா?. இது சாமி சிலைக்கு படையல் செய்யப்பட்டதா?” என ஒரு கனம் சிந்திப்பார்.

    அடுத்தபடியாக அங்கே சமையல் செய்பவர் சுத்தபத்தமாக இருக்கிறாரா என சிந்திப்பார். பெரும்பாலான இந்துக்களுக்கு சிறுநீர் சுத்தம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது. ஒரு இந்து சமையல்காரர் நேராக குட்டிச்சுவருக்கு முன்னால் நின்று சொர்ரென்று அடிப்பார். அது கைகாலில் எல்லாம் தெரிக்கும். அப்படியே கையை ஆடையில் துடைத்துவிட்டு நேராக கிச்சனுக்கு சென்று அதே கையுடன் மாவு பிசைவார். உணவை பரிமாறுவார். இது இஸ்லாத்தில் ஹராம். அந்த உணவை முஸ்லிம்கள் சாப்பிடக்கூடாது.

    ஆனால் ஒரு இந்துவுக்கு இது உரைக்கவே உரைக்காது. “நாமும் அப்படித்தானே செய்கிறோம். மனுஷன்னா அப்படித்தான். ஒன்னுக்கடிக்காமல் மனுஷன் வாழமுடியுமா?” என்று சமாதானம் சொல்லிவிட்டு, அவரும் நேராக அந்த சமையல்காரர் அடித்த ஒன்னுக்கின் மீதே நின்று சுவற்றில் அடித்துவிட்டு மூத்திரக்கையால் சமைக்கப்பட்ட சூடான மசால் தோசையை சப்புக்கொட்டி சாப்பிடுவார்.

    “பொது இடங்களில் மலம் ஜலம் கழிக்காதே. ஆடையிலும் அக்கம் பக்கத்திலும் தெளிக்காத வண்ணம் உட்கார்ந்து சிறுநீர் கழி. கழித்தபின் உனது உறுப்புக்களையும் கைகால்களையும் சுத்தமாக கழுவு” என ஷரியா சட்டம் சொல்கிறது. “சுத்தமாக இல்லாவிட்டால் பள்ளிவாசலில் நுழையாதே. என்னை வணங்காதே” என அல்லாஹ் தெளிவாக திருக்குரானில் சொல்கிறான். “சுத்தமற்றவனின் வணக்கத்தை சுருட்டி முகத்தில் அல்லாஹ் வீசுவான்” என பெருமானார்(ஸல்) உரைத்துள்ளார்.

    இந்துக்களை சொல்லி குற்றமில்லை. ஒரு சுத்தமான பொதுக்கழிவிடம் இந்த பாரதநாட்டில் எங்கேயாவது இருக்கிறதா? அவசரத்துக்கு தப்பித்தவறி பொதுக்கழிவிடத்தில் நுழைந்துவிட்டால், மூச்சுத்திணறி சாகவேண்டியதுதான். இல்லாவிட்டால், அங்கே கஞ்சா சாராயம் விபச்சாரம் நடக்கும். மானம் மரியாதை உள்ள எந்த பெண்ணாவது பொதுக்கழிப்பிடத்தில் நுழைவாரா?

    அரபு நாடுகள் எவ்வளவு சுத்தபத்தமாக இருக்கிறது என நான் பலமுறை வியந்ததுண்டு !!. கிட்டத்தட்ட இஸ்லாமிய நாடுகள் அனைத்திலும் திறந்தவெளி கழிப்பிடங்கள் ஒழிக்கப்பட்டு விட்டன. ஏழை இஸ்லாமிய நாடான பங்களாதேஷிலும் நூறு சதவீதம் திறந்தவெளி கழிப்பிடங்கள் ஒழிக்கப்பட்டு விட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    மாட்டு மூத்திரத்தை புனிதமென சொல்லி குடிக்கும் இந்த இந்துக்களுக்கு ஹலால் ஹராம் சுத்தம் பற்றி எந்த ஜென்மத்தில் யாரால் விளக்கமுடியும்?. இவர்கள் இந்துக்களா ஜந்துக்களா என ஒரு முஸ்லிம் சிந்தித்தால் அதில் தவறென்ன?

    Like

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s