கருத்து

சல்லிக்கட்டு போராட்டம்: மெரினாவில் நடந்தது புரட்சியா அல்லது கேம்ப்பிங்கா? பகுதி 1

ப. ஜெயசீலன் 

“ஓடுகின்ற காளையின்மேல்
லாவகமாய்
தாவுகின்ற வித்தையை
வீரமென்று பிதற்றுகின்ற மூடரே
காளையின் கூர்கொம்பு
குதத்தை கிழிக்க தேடுகையில்
புழுதியில் புரள்வது எதனாலோ ?”

மெரினாவில் நிகழ்ந்த தமிழக மக்களின் கும்பமேளா போன்ற ஒன்று கூடல் தீவிரமாக ஆராயப்பட வேண்டிய ஒன்று. மக்களின் உணர்வுகளை எவ்வளவு எளிதாக ஊடகங்களால் தூண்டிவிடமுடியும் என்பதற்கும், மக்களின் தர்க்கமில்லாத அரசியல்மயப்படுத்தப்படாத  உணர்ச்சிவேகத்தை சில தற்குறிகள் சில்லறைகள் எவ்வளவு எளிதாக பயன்படுத்திக்கொள்ளமுடியும் என்பதற்கும்(திருமுருகன் காந்தி போன்ற மக்கள்  போராளிகளை சொல்லவில்லை), மக்களின் உணர்ச்சிவேகத்தை ஆட்சி அதிகார மையம் எப்படி ஒரு குரங்கை போல ஆட்டுவித்து கடைசியில் வேலை முடிந்ததும் கூட்டத்தை கலைத்து விடும் என்பதற்கும், ஆதிக்கசாதிகளின் அரிப்புக்கு எப்படி அப்பாவி தலித்துகள் சொரிந்து விட தமிழ் தேசிய போர்வையில் நிர்பந்திக்கப்பட்டார்கள் என்றும், மறுத்தவர்கள் எப்படி தலித் சாதி வெறியர்களாவும்!!!!!!, தமிழ் தேசிய விரோதிகளாவும் கட்டமைக்கப்பட்டார்கள் என்றும், எப்படி வெகு சிலரின் பில்டர் காபியும்,கர்நாடக இசையும் தமிழக அடையாளம் என்று நம்பப்படுகிறோதோ, அதே போலவே சில ஊர்களில் சில சாதிகளின் நவீனமடையாதா சல்லிக்கட்டு alias ஏறு தழுவுதல்(தக்காளி ஏறுக்கு தமிழ் புரிஞ்சா மேல ஏறி ஜம்ப் பண்றத தழுவுதல் அப்படினு சொல்றதுக்கே குதத்தில் குத்தி கிழிக்கும்) தமிழரின் கலாச்சாரமாக!!!!!! நிறுவப்பட்டதும் என ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தை சுற்றிலும் நடந்த கோமாளித்தனங்களை, பொறுமையாக அசைபோட்டல் அயற்ச்சியாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் இருக்கும்.

மெரினா கேம்ப்பிங்கில் கலந்து கொண்டவர்களின் வாதம் பொதுவில் “தமிழரின் வீர விளையாட்டு” “தமிழரின் கலாச்சாரம்” “தமிழக விவசாயத்தை/கால்நடைகளை அழிக்க துடிக்கும் மேற்கத்திய சதி” என்பதை சுற்றியிருந்தது. மூன்று வாதங்களிலும்  பொதுவாகயிருக்கும் “தமிழர்/தமிழக” என்ற சொல்லாடல் கவனத்துக்குக்குரியது. ஒரே வெங்காயம்,தக்காளி,இஞ்சி,பூண்டு,மிளகாய்,கொத்தமல்லி தூள்,உப்பு வைத்து சமைக்கபடும் பதார்த்தங்கள் கொங்கு நாட்டு சமையல் என்றும், செட்டிநாடு சமையல் என்றும், நாடார் சமையல் என்றும் வெவ்வேறு பெயர்களில் அழைப்பதை நாம் அறிவோம்.  நமது தாய்  செய்யும் ரசமே இன்று ஒரு மாதிரியும் நாளை ஒருமாதிரியும் இருக்கிறது. இப்படி இருக்க எதோ ஒரு பிராந்தியத்தில் ஒரு சாதியினர் சமைக்கும் பதார்த்தம் எல்லா வீடுகளிலும் ஒரே சுவையோடு standard operating procedure கொண்டு இருப்பதைபோன்றும், என்னவோ red wine, asparagus, thyme,rosemary போன்ற வித்தியாசமான ingredients பயன்படுத்தி தமிழகத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு சாதியும் சமைப்பதைபோன்றும் திங்கும் சோற்றுக்கே வட்டார/சாதிய லேபிளோடு உலாவ விட கூடிய “தமிழர்”, ஏன் சல்லிக்கட்டு போராட்டத்தில் டக்கென்று சீமானை போல “நாம் தமிழர்” என்று எல்லோரும் ஒன்றாக கைகள் உயர்த்தினார்கள்? பின்னால் இதைப்பற்றி பேசுவோம்.

அதற்கு முன்பு வீரம்(valour) என்றால் என்ன ? ஆங்கில டிக்ஸ்னரி தரும் விளக்கம் “ஆபத்தான நேரத்தில்/இடத்தில வெளிப்படும் தைரியம்”. நூற்றுக்கணக்கான பேர் கரோ  முரோ என்று கத்தி கொண்டு கூடி நிற்க, ஒற்றையாளாக அந்த ஆபத்தை சந்திக்க வெளிப்படும் காளையினுடையது வீரமா அல்லது மிரண்டு ஓடும் அந்த காளையின் பக்கவாட்டில் வம்படியாக எகிறி குரங்கு சேஷ்டை செய்து சில நொடிகள் தொங்கிவிட்டு விடுவதோ,இதற்கிடையில் கொம்பில் குத்துவாங்குவதும், குத்துவாங்குவதை தவிர்க்க தரையில் விழுந்து புரள்வதும் வீரமா? தமிழருக்கு “வீரத்தின்” மீது அப்படி என்ன ஒரு பிடிப்பு பற்று சிலிர்ப்பு? இந்த சிலிர்ப்பு ஏன் அறிவின் மீதோ நீதியின் மீதோ, சமத்துவத்தின் மீதோ, ஜனநாயகத்தின் மீதோ ஏற்படுவதில்லை? எந்த பெயர்/வினை  சொல்லாகயிருந்தாலும் முன்னாடி வீரத்தை சேர்த்து கொள்வது என்ன மாதிரியான மன நோய் ? வீர வன்னியர், வீர மறவர், வீர கவுண்டர் என்று விளிப்பதிற்கு பதில்  ஏன் அறிவு வன்னியர் என்றோ,  நீதி தேவர் என்றோ, சமத்துவ கவுண்டர் என்றோ அடைமொழி இட்டுக்கொள்வது அவர்களுக்கு ஒரு கிளுகிளுப்பாக இல்லை? anyway இட்லியில் பொடி தொட்டு சாப்பிடுவர்கள் கூட வீர இட்லி பொடி சாப்பிடுவோர் சாதி என்று பிதற்றும் நம் ஊரில் குரங்கு வித்தை வீர விளையாட்டு என்று நம்பப்படுவதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

உண்மையில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டு ஒரு பொழுதுபோக்கு சார்ந்த சாகச விளையாட்டு. சல்லிக்கட்டு போலவே ஸ்பெயினிலும், மெக்ஸிக்கோவிலும், போர்ச்சுகல் போன்ற நாடுகளிலும் நடக்கும் bull fight அப்படித்தான் அந்த நாடுகளில் பார்க்கப்படுகிறது/அணுகப்படுகிறது/முன்னிறுத்தப்படுகிறது. பஸ்சில் ஓடிவந்து ஏறுவதும், கிட்னி guard போடாமல் தெருவோர கிரிக்கெட்டில் ஸ்வீப் ஷாட் முயற்சிப்பதும், எக்ஸாமில் பிட் அடிப்பதும் என்று சின்ன சின்ன சாகசங்களும் , ஸ்கை டைவிங், பங்கி ஜம்ப் போன்றான கொஞ்சம் பெரிய சாகசங்களையும் போல bull  fight என்பது ஒரு நிகழ்த்து சாகச கலை.எப்படி பஸ்சில் ஓடி வந்து ஏறும் சாகசம் ஒரு போதும் வீரம் என்ற வகைமைக்குள் வராதோ அதே போல காளை மாட்டின் மீது ஜம்பிங் செய்வதும் வீரம் என்ற வகைமைக்குள் வராது. ஆனால் காட்டுமிராண்டி கூட்டம் கூடி நின்று திகுலூட்டிய பின்னாலும் தைரியமாக ஒற்றையாளாக களமாடும் காளையின் வீரம் போற்றுதலுக்குக்குரியது.

Global Association of International Sports Federations அளித்திருக்கும் விளக்கத்தின்படி/வரையரையின்படி ஒரு விளையாட்டு என்பது மனித உடல் வலிமை சார்ந்தோ/மூளை சார்ந்தோ/வாகனங்கள் சார்ந்தோ/விலங்குகள் சார்ந்தோ
1) போட்டியிடுதலுக்கான/போட்டிக்கான வாய்ப்பிருக்கவேண்டும்
2) உயிருள்ளவை எதற்கும் தீங்கிழைக்கா தன்மை கொண்டிருக்க வேண்டும்
3) ஒரே ஒரு குறிப்பிட்ட நபரோ/நிறுவனமோ அளிக்கும் உபகரணங்களை சார்ந்திருக்காமல் இருக்க வேண்டும்
4) “அதிர்ஷ்டம்” சார்ந்த எந்த காரணிகளும் அந்த விளையாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருக்க கூடாது. மேல் சொன்ன வரையரையின்படி சல்லிக்கட்டில் இரண்டு இளைஞர்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அவர்களுக்கிடையில் போட்டியிடுதலுக்கான வாய்ப்பு என்ன? ஒரு இளைஞன் 90 கிலோவும் 6.5 அடி உயரமும் இருக்கிறார் என்றால் இன்னொருவர் 100 கிலோ 5 அடி உயரமும் இருக்கிறார். ஒரு காளை வெளிவந்தவுடன் நான்கைந்து பேர் அந்த 100 கிலோ இளைஞர் முதற்கொண்டு அதன் மீது தாவ வழுக்கி ஓடும் காளையின் மேல் நல்ல வசதியாக கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பை பயன்படுத்தி 6.5 அடி இளைஞர் நான்கைந்து வினாடி தொங்கிவிட்டால் அவர் வெற்றிபெற்றவர் என முடிவு செய்யும் ஒரு விளையாட்டு கோமாளிகளின் விளையாட்டா இல்லையா? பாக்ஸிங் போல உயரம் எடை எல்லாம் பார்த்தா வீரர்கள் களமிறக்க படுகிறார்கள்? ஒட்டப்பந்தயத்தை போல குலுக்கல் முறையில யார் எங்கு நிற்பது என்று முடிவெடுத்தா வாடிவாசலில் ஆட்கள் நிறுத்த படுகிறார்கள்?

சரி இரண்டாவது விதியான “உயிருள்ளவை எதற்கும் தீங்கிழைக்கா தன்மை கொண்டிருக்க வேண்டும்” என்ற விதியையாவது சல்லிக்கட்டு மீட் செய்கிறதா என்றால் அதுவும் இல்லை. 155 கிராம் எடையுள்ள பந்து அடித்துவிடக்கூடாது என்று உடல் முழுவதும் கவசங்கள் அணிந்து விளையாடும் கிரிக்கெட் விளையாட்டா அல்லது மிரண்டு ஓடும் காளை மாட்டை சீண்டி குடல் கிழிந்து 20 வயது இளைஞர்கள் செத்து போகிறார்களே அது விளையாட்டா? 2 ஆயிர வருடத்திற்கு  மேலான பழக்கம் என்று பெருமை படும் சான்றோர் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகியும் ஒரு அடிப்படை பாதுகாப்பான மௌத் கார்ட், கிட்னி  கார்ட், தலைக்கவசம் குறைந்தபட்சம் ஜட்டிக்குள் வைக்கப்போரை சொருகி செல்ல கூட தோன்றாமல் பதின்வயதின் தின்னத்திலும், போலி கற்பிதங்களை நம்பியும் மாட்டிடம் இளைஞர்கள் குத்துவாங்கும், இது ஒரு விளையாட்டா? பாக்ஸிங் போன்ற,f 1 போன்ற விளையாட்டில் ஈடுபடுபவர்கள் அதற்கென கடுமையான பயிற்சி எடுத்து, தங்களது திறனை நிருபித்து, அதெற்கென உள்ள அமைப்புகளிடம் லைசென்ஸ் வாங்கி பின்புதான் போட்டிகளில் தகுந்த பாதுகாப்பு கவசங்களோடு, கடுமையான விதிகளுக்கு உட்பட்ட போட்டிகளில் பங்கேற்கிறார்கள். இதுபோன்ற எதாவது ஒரு விஷயம் “வீர விளையாட்டு” சல்லிக்கட்டில் காணக்கிடைக்கிறதா? சல்லிக்கட்டு விளையாட்டு என்று வாதிட்டால் நரபலி கொடுப்பதும் கூட ஒரு விளையாட்டு தான்.

திடிரென்று வீர விளையாட்டு சல்லிக்கட்டின் மேல் பற்று ஏற்பட்டு பொங்கிய தமிழ் பியர்களை கேட்கிறேன். உங்களுக்கு பிடித்த சல்லிக்கட்டு வீரர்கள் ஒரு 5 பேர் பேரை சொல்லுங்கள். அவர்கள் எத்தனை வருடமாக காளை பிடிக்கிறார்? எத்தனை காளை பிடித்திருக்கிறார்கள் ? அவர்களுடைய game technique என்ன? சல்லிக்கட்டு வீரர்கள் குறித்தான எதாவது ranking method அல்லது statistics எங்காவது கிடைக்குமா? தமிழகத்தின் சிறந்த சல்லிக்கட்டு வீரர் என்று கடந்த 2 ஆயிரம் வருடத்தில் அறியப்படுபவர் யார்? அவருடைய பிள்ளைகள் இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்? சல்லிக்கட்டு வீரர்களுக்கு அரசு வேலைவாய்ப்பில் இடமளிக்க வேண்டும் என்று ஏன் யாரும் இன்றுவரை கோரிக்கை வைக்கவில்லை/போராடவில்லை? jallikattu federation of tamilandu 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளில் ஏன் உருவாகாமல் போனது? தமிழர்கள் அனைவரும் தக்காளி எங்க வீர விளையாட்டு பார்த்துக்கோ என்று பொங்கும் போது ஏன் ஒரு 5 சல்லிக்கட்டு வீரர்களின் பெயர்கள் கூட 90 சதவீதமானவர்களுக்கு தெரியவில்லை? 5 விளையாட்டு வீரர் பெயர் கூட தெரியாத விளையாட்டின் மேல் ஏன் இந்த முரட்டுத்தனமான பற்று? ஏன் எல்லா அங்கீகரிக்கப்பட்ட விளையாட்டுகளிலும் பெண்களின் பங்கேற்பு இருக்கும் போது சல்லிக்கட்டில் பெண்கள் பங்கேற்பு இல்லை? மெக்ஸிகோவிலும் ஸ்பெயினிலும் பெண்கள் காளைகளை அடக்கும்பொழுது ஏன் ஏறுகளை தமிழ் பெண்கள் குறைந்தபட்சம் தழுவக்கூடாதா? சல்லிக்கட்டு விளையாட்டை ஏன் ஒரு விளையாட்டு அங்கீகாரத்திற்கு நம்மால் நகர்த்த முடியவில்லை? குறைந்தப்பட்சம் ஆசிய விளையாட்டிலாவது சேர்க்க முடியுமா? சல்லிக்கட்டு பயிற்சி மையங்கள் அமைத்தால் கராத்தே கிளாஸ் அனுப்புவது போல கிரிக்கெட் பயிற்சி அனுப்புவது போல உங்களுடைய பிள்ளைகளை அனுப்புவீர்களா? மேலிருக்கும் கேள்விகளில் ஒன்றிரண்டு கேள்விகளாவது உங்களுக்கு நியாமான கேள்விகள் என்று தோன்றினால் அவற்றிற்கான விடை உங்களுக்கு தெரியுமா என்று யோசியுங்கள். உங்களுக்கு விடை தெரியவில்லை என்றால் நீங்கள் எதன் அடிப்படையில் சல்லிக்கட்டு தமிழர் “விளையாட்டு” என்று உரிமை கோறுகிறீர்கள்.

ஸ்டாலின் பாணியில் சொன்னால் “ஆக சல்லிக்கட்டில் வீரமும் இல்லை விளையாட்டும் இல்லை”.

ப. ஜெயசீலன், சமூக – அரசியல் விமர்சகர்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s