சினிமா

“அருவி”யே அழகியே!

ப.ஜெயசீலன்

In a mature state of mind we don’t see anything as black or white…we start seeing the grey shades..அருவிக்கு மனிதர்களை நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள் என்று பகுக்க போதுமான அனுபவங்களை வாழ்க்கை அளித்திருக்கிறது. இன்னும் சொல்லப்போனால் எல்லா மனிதர்களுமே இங்கு கெட்டவர்கள் தான் என்ற முடிவை அடைய அவளுக்கு போதுமான காரணம் இருக்கிறது . ஆனால் அழகி அருவி மனிதர்களின் நல்லவை,கெட்டவை தாண்டிய சாம்பல் நிறத்தை தேடி ஆராய்ந்து, அவர்களுக்குள் அவர்களே கண்டடையாமல் இருக்கும் பரிசுத்தமான அன்பை கண்டடைந்து அவர்களுக்கு பரிசாய் தருகிறாள்.

அருவி சமீபத்தில் நான் பார்த்த அல்லது இதுவரை நான் பார்த்த தமிழ் சினிமாவிலேயே ஒரு அற்புதமான முயற்ச்சி, சினிமா. இப்படி எனக்கு தோன்ற முதன்மையான காரணம் தமிழ் திரை இயக்குனர்களுக்கு அரிதாய் கைகூடும் politically and morally correct என்னும் புரிதல் அருவி திரைப்படத்தின் இயக்குனருக்கு அருவியில் கைகூடியிருக்கிறது. அருவியின் இயக்குனர் இந்த சமூகத்தால் முற்றிலுமாக புறக்கணிக்கப்பட்ட, கவனிக்கப்படாதா, புரிந்துகொள்ளப்படாதா HIV பாதிக்கப்பட்டவரின் பக்கம் நின்று, நேர்மையோடு ஒரு திரைக்கதையை அமைத்திருக்கிறார்.

அந்த நோய்பற்றிய விழிப்புணர்வுக்காக நமது அரசாங்கம் பெரும் போராட்டங்களை நடத்திக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் அந்த நோயை பயமுறுத்தும் பொருளாக,shock value காக இயக்குனர் பயன்படுத்தாமல், மிக கவனத்தோடும், பொறுப்புணர்வோடும் பிரச்சாரத்தொனியில்லாமல் HIV பாதித்தோரின் பக்கம் நின்று ஒரு திரைக்கதையை எழுதியிருக்கிறார்.

அந்த திரைக்கதையின் ஊடாக வாழ்க்கையை பற்றிய, மரணத்தை பற்றிய தத்துவவிசாரணையாக அருவி விழுகிறது. end of the day all we need is to stay alive and to be loved. எல்லா உயிரினங்களின் அடிப்படை தேவையும் இதுவாகத்தான் இருக்கிறது. இந்த இரண்டும்தான் உயிரியலின் அடிப்படையாக இருந்து எல்லா ஜீவராசிகளையும் இயக்குகிறது. ஆனால் இவை இரண்டுமே நமது கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களாகவும், பல்வேறு புறக்காரணிகளாலும், நிச்சயமற்ற தன்மைகளாலும் இயக்கப்படும்/கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விஷயங்களாவும் இருக்கின்றன. இந்நிலையில் நாம் நம்மோடு இருப்பவர்களிடம் நமது குறைந்தபட்ச அன்பையும், அரவணைப்பையும் எப்போதும் பகிர்ந்துகொள்வதின் மூலமே நிச்சயத்தன்மையற்ற இந்த வாழ்வை அர்த்தத்தோடு கடக்க முடியும். அதைத்தான் அருவி மிக மென்மையாக வலியுறுத்துகிறாள்.

மிக எளிமையான ஆனால் ஒரு கவித்துமான திரைக்கதையாய் அருவி அமைந்திருக்கிறது. மிக எளிமையான சம்பவங்களை மிக உணர்வுப்பூர்மான ஒன்றாக மாற்றும் லாவகத்தை இயக்குனர் அருவியின் திரைக்கதையில் செய்திருக்கிறார். பெயர் தெரியாத பனியாராகாரம்மா கதையும், ks ரவிக்குமார் பாணி கதை என அருவி உதாசீனப்படுத்தும் கதையையே இறுதி காட்சியை அமைத்ததும் என்ன எளிய ஆனால் effective திரைக்கதையாய் அமைந்திருக்கிறது. பார்ப்பனிய தனத்தின், ஹிந்துத்வ அடிப்படைவாதத்தின் மீதான பிரச்சாரமற்ற விமர்சனத்தின் (இது நான் உணர்ந்தவை மட்டுமே) மூலம், பச்சாதாபத்தை கோராமல் இயல்பாக இன்னொரு மனுஷியாய் உலவும் திருநங்கை கதாபாத்திரம் என இயக்குனரின் சமூக/அரசியல் பார்வையும் வெளிப்படுகிறது.

அருவியின் இயக்குனர் நவீன திரைமொழியை மிக இயல்பாக கையாள்கிறார். குறிப்பாக ஒளிப்பதிவும், காட்சி அமைப்புகளும் சர்வேதச தரம் வாய்ந்தவை. எனக்கு தமிழ் சினிமாவில் இயக்குனர்களுக்கு பிரமாண்டத்தை பற்றி உள்ள புரிதல் பற்றி எப்பொழுதுமே எரிச்சல் உண்டு. குறிப்பாக ஷங்கரின் படங்களில் வரும் கோமாளித்தனமான அற்ப அபத்தங்களை பற்றி தனியாக கட்டுரை எழுதலாம். உண்மையில் திரைப்படத்தில் பிரமாண்டம் என்பது பார்வையாளனுக்கு ஏற்படும் அகஎழுச்சியை சார்ந்தது. ஒரு காட்சியின் grandeur என்பதின் நோக்கமும் பார்வையாளனுக்கு அந்த அகஎழுச்சியை தருவதற்காகத்தான். அந்த வகையில் அருவியில் அருவி கதாபாத்திரம் மருத்துவமனை படுக்கையில் இன்னும் எவ்வளவு நாள் தான் உயிரோடு இருப்பேன் என்று கேட்கையில் அவளை attend செய்து கொண்டிருக்கும் வயதான, ஒடிசலான, தலைமுடி முற்றிலும் நரைத்து, சன்னமான பின்னல் போட்டிருக்கும் பெண் மருத்துவர் பின்னால் கேமரா டாப் ஆங்கிளில் அருவியின் மருத்துமனை கட்டிலை நோக்கிருக்க அந்த மருத்துவர் சொல்லும் ” உனக்கென்ன நீ நல்லாத்தானே இருக்க..தைரியமா இரு” என்று அருவியிடம் சொல்லும் காட்சி என்னை பொறுத்தவரை ஒரு பிரமாண்டமான காட்சி அமைப்பு. இன்னொரு காட்சியை சொல்லவேண்டுமானால் அருவி தனது கூந்தலை அல்லிமுடிந்தவாறு corridorஇல் நடக்கும் காட்சி. மிக நுட்பமாக woman sensibilitiesஐ உள்வாங்கிக்கொண்ட ஷாட் இது. இது போன்ற எளிமையான ஆனால் மிக நுட்பமான கலாபூர்வமான காட்சிகளால் நிரம்பியிருக்கிறது அருவி.

விமர்சன பார்வையில் சில தர்க்கரீதியான கேள்விகளையும், திரைக்கதையின் intensityயை குறைக்கும் வகையில் அமைந்த சில நல்ல ஆனால் தேவையற்ற நகைச்சுவை காட்சிகளையும் சொல்லலாம். ஆனால் மொத்தமாக as a whole film aruvi comes out clean.

4,5 வருடங்களுக்கு முன்பு உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக வைத்து அற்புத நடிகர் சான் பென் இயக்கிய In to the wild என்னும் திரைப்படத்தை ஒரு மதிய நேரத்தில் பார்த்தேன். அந்த படம் பார்க்கும் பொழுதோ அல்லது பார்த்து முடித்த பின்போ நான் பெரிதாக எதுவும் உணரவில்லை. ஆனால் படம் பார்த்து சில நாட்கள் கழித்து ஏன் இன்றுவரை அந்த கதையின் நாயகன் எடுத்த சில முடிவுகள் குறித்தும், அவனது கதாபாத்திரம் என்ன மாதிரியான மனோநிலைகளை கொண்டிருந்திற்கும் என்றும் நான் இன்றுவரை நான் யோசிப்பது உண்டு. அந்த படம் எனக்கு பிடித்த படம் என்று இல்லை. ஆனால் என்னை மிக ஆழமாக பாதித்த படம். கிட்டத்தட்ட அதே போன்றதொரு உணர்வுநிலைகளுக்கு அருவியும் என்னை அழைத்து சென்றது. அது போன்ற ஒரு அகயெழுச்சியை அருவியும் தமிழ் சூழலில் பலருக்கும் வழங்கியிருக்கும் என்றெ நம்புகிறேன். அருவியின் இயக்குனர் தான் அடைந்திருக்கும் political correct என்னும் statureஐ அடுத்து வரும் படங்களிலும் சமூகத்தால் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் பக்கம் நின்று நியாப்படுத்துவார் என்று நம்புகிறேன். அருவியின் போஸ்டர் டிசைன் தொடங்கி அருவியின் எல்லா பங்களிப்பாளர்களும் மிக சிறப்பாக தங்கள் பங்கை வழங்கியிருக்கிறார்கள். easily தமிழ் சினிமாவில் அருவி ஒரு முக்கியமான படம்.

அருவி அழகி. படத்தின் இறுதிக்காட்சியில் அருவியிடம் peter எழுதித்தந்தது எனக்கும் சேர்த்துதான். You are such a sweetheart. I love you aruvi.

ப.ஜெயசீலன், சமூக – அரசியல் விமர்சகர்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

w

Connecting to %s