இரங்கல்

எழுத்தாளர் அர்ஷியாவுக்கு இரங்கல்!

மதுரையைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர் அர்ஷியா மாரடைப்பால் சனிக்கிழமை காலமானார். அவருக்கு வயது 58 . பத்திரிகையாளராக பணியாற்றிய அர்ஷியா எழுத்தாளராகவும் மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் பல நூல்களை இயற்றியுள்ளார்.

எழுத்தாளர் அர்ஷியாவுக்கு எழுத்தாளர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், கலைஞர்கள் பலர் இரங்கல் தெரிவித்து வருகின்றனர்.

பேராசிரியர் அ. ராமசாமி:

ஒருவருடத்திற்கு முன்பாக இருக்கலாம்.

இதயத்தின் இயக்கம் சரியில்லை என்பதைக் காட்டும் அறிகுறிகள் இவை என்பதை உணர்ந்தே அந்தக் குறிப்பை முகநூலில் எழுதியிருந்தார். இடதுகைப்பக்கம் வலியிருப்பதாகவும், முதுகு வலியும் தெரிகிறது என்று சொல்லியிருந்தார். அவரது வயது, தொடர்ச்சியான செயல்பாடு, நகைச்சுவையுணர்வு போன்றவற்றைக் கவனித்திருந்த நண்பர்கள் பலரும் உடல் காட்டிய அந்தக் குறிப்புகளைத் தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளவேண்டியதில்லை. வாயுக்கோளாறாக இருக்கும் என்பதுபோல ஆலோசனைகளை வழங்கினார்கள். நான் அந்தக் குறிப்பின்கீழ் உடல் சொல்லும் சங்கேதங்களைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள் என்று எழுதியதாக நினைவு.

வரலாற்று நூல்கள் எழுதுபவராகவும் வரலாற்று நூல்களை மொழிபெயர்ப்பவராகவும் வெளிப்பட்ட அர்ஷியாவின் ‘ மதுரை நாயக்கர் வரலாறு” ( ஆர். சத்தியநாதய்யர் எழுதிய ஹிஸ்டரி ஆப் மதுரை நாயக்) நூலின் வெளியீட்டுக் கருத்தரங்கில் தான் அவரை முதன்முதலில் சந்தித்தேன். அந்த நூலின் ஆங்கில மூலத்தை நான் எனது முனைவர் பட்டத்திற்காகப் படித்த நூல். அந்த மொழிபெயர்ப்பு சரளமான மொழிபெயர்ப்பு. அவரது பெயரோடு கபரஸ்தான் கதவு, மரணத்தில் மிதக்கும் சொற்கள் முதலான சிறுகதை நூல்களும், மொழிபெயர்ப்புகளாக நிழலற்ற பெருவெளி, திப்பு சுல்தான், பாலஸ்தீன், மதுரை நாயக்கர் வரலாறு, பாலைவனப்பூ, கோமகட்டுமாரு போன்றனவும், சரித்திரப் பிழைகள், ஆதாரம் போன்றனவும் கிடைக்கின்றன.

அவரது எழுத்துகள் நெருக்கமாகத் தோன்றியதின் காரண்ம் இழந்ததின் மீதான காதல் வகைப்பட்ட விருப்பம்தான். வேலைக்காக வெளியூர்களில் வாழ நேரும்போதுதான் சொந்த ஊர்ப்பற்று அதிகமாகிவிடுகிறது. சொந்த ஊரைப் பற்றிய எழுத்துகளும் அதிகம் பிடித்துப் போய் விடுகின்றன. வட்டார எழுத்து அதன் தீவிரத்தன்மையைக் காட்டிய 1970- 80-களிலும் எழுதிய மதுரைமாவட்ட எழுத்தாளர்கள் அந்த அடையாளங்களை எழுத்தில் கொண்டு வந்துவிட வேண்டுமென நினைக்கவில்லை. மைய நீரோட்ட எழுத்தில் கலந்துபோகவே விரும்பினார்கள். சி .சு.செல்லப்பாவின் வாடிவாசல் தொடக்க விதிவிலக்கு. ஜி.நாகராஜனின் கதைகளின் கதைகளுக்கான நிலவியல் பின்னணியாக மதுரை நகரம் இருந்தது என்றாலும் கதைகளின் மையவிவாதங்கள் எல்லாம் மதுரைக்கும், மதுரை மாவட்டத்திற்குமானவை என்று சொல்லமுடியாது. கர்ணனின் எழுத்துகளுக்கான அடையாளமும் அப்படித்தான் .

இப்போது நிலைமை மாறியிருக்கிறது. மதுரை மாவட்டத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட திண்டுக்கல், தேனி மாவட்டங்களின் பின்னணியிலும் புனைகதைகள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன. உமாமகேஸ்வரி, சு.வேணுகோபால் போன்றவர்களின் கதைகளை அப்படி வாசித்திருக்கிறேன். இவர்கள் எல்லாரையும்விட அரஷியாவின் புனைகதைகள் முழுமையாக மதுரை நகரின் பின்னணியில் எழுதப்பெற்றவை. ஏழரைப் பங்காளி வகையறா என்ற தலைப்பில் இருந்த மதுரை வாசமே வாசிக்கத்தூண்டியது.மதுரையின் வட்டார வரலாற்றை நிலவியல் முரண்பாடுகளோடு எழுதியவராக அவரது, பொய்கைகரைப்பட்டி, அப்பாஸ்பாய் தோப்பு, சொட்டாங்கல் போன்றன வெளிப்படுத்தின. பரபரப்பான செய்திக்கட்டுரையாளராகத் தராசு பத்திரிகையில் பணியாற்றிய அனுபவம் அவரது புனைகதைகளின் மொழிநடையில் தாக்கம் செலுத்தியுள்ளன, கரும்பலகை, அதிகாரம் போன்ற நாவல்களின் மொழிநடையில் இதனைக் காணமுடியும்.

தொடர்ந்து எழுதிக்கொண்டும் இயங்கிக் கொண்டும் பயணித்துக்கொண்டும் இருந்த அர்ஷியா இயக்கத்தை நிறுத்திவிட்டார் என்ற தகவல் ‘ நெருநல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்பதிவ் வுலகு’ என்ற வலிமையான சொற்கூட்டத்தை நினைவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

இயக்குநர் மீரா கதிரவன்:

எழுத்தாளர் திரு.அர்ஷியா அவர்களின் மரணச்செய்தி அதிர்ச்சியும் வேதனையுமளிக்கிறது.அவருடைய ” பொய்கைக்காரப்பட்டி ” எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாவல்களில் ஒன்று. படித்து விட்டு அவரைத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசினேன்.

தொடர்ந்து,அவருடைய ஏழரைப்பங்காளி வகையறா நாவல் பற்றியும் மொழி பெயர்ப்புகள் பற்றியும் அடிக்கடி பேசிக்கொண்டோம். நல்ல மனிதர். முதல் நாள், முதல் காட்சியில் விழித்திரு படம் பார்க்கச் சென்று படம் ரீலிசாகாமல் திரும்பி வந்தேன் தம்பி என்று கவலையுடன் குறுஞ்செய்தி அனுப்பினார்.

புத்தகக் கண்காட்சியில் சந்தித்த போது பிரியத்தோடு கை குலுக்கினார். திப்பு சுல்தான் பற்றி பல புத்தகங்கள் வந்திருந்தாலும் இவர் மொழிபெயர்த்த மொஹிபுல் ஹசனின் “ஒரு வளர்பிறையின் வரலாறு- திப்பு சுல்தான்” திப்புவைப் பற்றி முழுமையாக அறிந்து கொள்வதற்கு ஒரு சிறந்த புத்தகம். பாலைவன இருட்டுச் சிறையைப் பின்புலமாகக்கொண்ட “நிழலற்ற பெருவெளி” யும் திரு.அர்ஷியா அவர்கள் மொழிபெயர்த்த நல்ல புத்தகம்

உங்களுடன பேச இன்னும் நிறைய இருந்தது அண்ணா…

எழுத்தாளர் ஆதவன் தீட்சண்யா:

“என்னவெல்லாமோ ஆக ஆசைப்பட்டு கடைசியில் குழந்தையாகவே இருந்திருக்கலாம் என்ற ஏக்கத்தில் முடிகிறது வாழ்க்கை”

– மார்ச் 23ம் தேதி அர்ஷியாவின் இந்தப் பதிவு மிகக் கடுமையாக என்னை தொந்தரவு செய்தது. அவரை அழைத்துப் பேசவேண்டுமென மனம் அவாவியது. தவறவிட்டுவிட்டேன். இனி எப்போதும் அழைத்துப் பேசமுடியாதவராகிவிட்டார் அர்ஷியா. அஞ்சலி எனச் சொல்லமுடியாமல் அரற்றுகிறது மனம்.

எழுத்தாளர் கார்த்திக் புகழேந்தி:

மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கூழாங்கற்கள் நிகழ்வில் கரும்பலகை நாவல்குறித்த கூட்டம் நடைபெற்றபோது அர்ஷியா அண்ணன் பழக்கம். தனக்கு மிக நெருக்கமானவர்களை ராசா என்று அழைக்கிற அதே தொனியில் தான் என்னையும் அழைத்தார். ரொம்பவும் நேசம் அந்தக் குரலில் இருக்கும்.

நூலாசிரியராக அறிமுகமாகி, ‘அண்ணே’
என்று உரிமையோடு அழைத்துக் கொள்கிற இடத்தை அவரே உருவாக்கித் தந்தார். சரியாக ஆறுநாட்கள் முன்பு, கூழாங்கற்கள் இலக்கியக்கூட்டம் முடித்து அன்றைக்கு மாலையில் நானும் ரெங்காவும் அர்ஷியா அண்ணனோடு சேர்ந்துகொண்டு சித்திரைத் திருவிழாவுக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்த மதுரை மாடவீதிகளைச் சுற்றிவந்துகொண்டிருந்தோம்.

அங்குலம் அங்குலமாக ஒவ்வொரு கட்டடங்களைப் பற்றியும், அதன் வரலாறுகளையும், இன்னார் ஜமீனுக்குச் சொந்தமான இடம் இது என்பதையும், மாரட் வீதி உருவாகக் காரணமாக இருந்த மேஸ்திரியின் யோசனைகளையும், நியூ சினிமா அரங்கையும் மாதக்கணக்கில் அங்கு ஓடின திரைப்படங்களையும், டவுன்ஹால் சாலையையும் என எல்லா இடங்களிலும் அவர் சொல்கிற கதைகேட்டுக்கொண்டே நடைபோட்டோம்.

அண்ணே உங்க காதல் கதையைச் சொல்லுங்களேன் என்று விளையாட்டாக உசுப்பியவனைச் சிரித்துக்கொண்டே சமாளித்தார். எங்களுடன் சேர்ந்து பருத்திப்பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தவரிடம் கையில் இருந்த பண்டையத் தமிழக வரலாறு நூலைக் காண்பிக்க நாயக்க மன்னர்கள், சொக்கநாதர் பற்றிய செய்திகள் என்று சொல்லிக்கொண்டே அறை வாசல்வரை வந்து எங்களிடமிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றார்.

அடுத்த திங்கள் கிழமை (நாளை மறுதினம்) பத்திரிகை எடுத்துட்டு வீட்டுக்கு நேர்ல வருவம்ணே என்றதும்.. அவசரமே இல்ல ராசா.. என்று புன்னகைத்தார்.

மதுரை சையது உசேன் பாஷா என்கிற இயற்பெயர் கொண்ட அந்த மனிதர் தன் மகள் பெயரில் எழுதத் துவங்கியதில் இருந்து இதுவரை இரண்டு சிறுகதைத் தொகுப்பு, ஏழு நாவல்கள், ஒரு கட்டுரைத் தொகுப்பு, ஆறு மொழிப்பெயர்ப்பு நூல்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன.

1987 முதல் 1994 வரைக்கும் மதுமலரன்பனாக இயங்கிய தன் பத்திரிகைத் துறை அனுபவங்களை “அசை(ஸ்டோரீஸ்)” என்ற பெயரில் தொகுத்தெழுதினார். அந்த நூலை கடந்த ஆண்டு என் கையில் கொடுத்து, நீ கொண்டுவா ராசா என்றார்.

முன்பாக 2017ம் ஆண்டு மதுரை புத்தகச் சந்தையில் அந்நூலின் ரஃப் டிராப்ட்டை என் கையில் கொடுத்து வாசிக்கச் சொன்னபோது முதல் பக்கத்தில் “பத்திரிகையாளன் கார்த்திக் புகழேந்திக்கும், புகைப்படக்காரன் பிரபு காளிதாஸுக்கும்” என்று சமர்ப்பணம் பகுதியில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

2018 ஜனவரியில் நிகழ்ந்த தொடர்ச்சியான அவருடனான உரையாடலில் அடுத்த நாவலை எழுதும் வேலைகளைச் சில வாரங்களில் துவங்குகிறேன் எழுத அமர்ந்தால் நூறு நாட்களில் முடிந்துவிடும். நாவலை ஜீவா படைப்பகம் வெளியிடும். சரிதானே.. என்று அவரது அன்பை வெளிப்படுத்தினார்.

நியாயமாக அவர் ஏன் என்மீது, எங்கள்மீது இவ்வளவு அன்பு செலுத்தினார் என்ற கேள்விகளுக்கு என்னிடம் எந்தப் பதில்களும் இல்லை…

ஓராண்டுக்கு முன்பு அவரது மகளின் நிச்சயதார்த்தம் மதுரையில் நடந்தபோது அவரது பல நண்பர் குழாமோடு நானும் குமரேசன் அண்ணனும் கலந்துகொண்டோம். நிகழ்ச்சிக்கு வந்த பிறகுதான் தெரிந்தது மணமகன் திருநெல்வேலி வழுக்கோடையைச் சேர்ந்தவர் என்றும், அவர் எங்களது அண்ணனின் நெருங்கிய நண்பருக்குத் தம்பி என்றும்.

“எங்க ஊர்ல பொண்ணு கொடுத்திருக்கீங்க அண்ணே! சம்மந்தக்காரர் ஊருக்காரன். இனி மதுரைக்காரங்க மட்டும் உங்களச் சொந்தம் கொண்டாட விட்ருவமா..” என்று நான் உரிமையாகக் குரல் எழுப்பும்போது சிரிப்பார்.

சமீபமாக நடைபெற்ற அவரது நூலுக்கான இலக்கியக் கூட்டத்தின் மீது தீவிரமான விவாதங்கள் எழுந்தபோது, நீண்ட நேரம் அவரோடு பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.
“நான் யாரோடெல்லாம் நெருக்கமாக இருக்கிறேனோ அவர்களெல்லாம் நான் விழுந்துவிட்டேன் என்று குதுகலிக்கிறார்கள். எனக்கு ஏன் இவர்கள் இப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள் என்று மட்டும்தான் புரியவில்லை’ என்று மனம்விட்டு வருந்தினார்.

ஆனாலும், அப்படி குதுகலித்தவர்கள் பொதுவில் அவரோடு கைகுலுக்க வரும்போதும் புன்னகையோடே அவர்களை எதிர்கொண்டார். மற்றபடி எதிர்வினைகள் ஏதும் ஆற்றுவதை அவர் ஒருபோதும் விரும்பவில்லை. இது என் சாட்சி.

சமீபத்தில் பல்கலைக்கழக நூலகம் ஒன்றிற்குச் சென்றபோது திப்புசுல்தான் (மொழிபெயர்ப்பு) நூலின் பிரதியைப் பார்த்ததும் அப்போதிருந்த மனநிலையை நினைவுபடுத்தி, ரொம்ப கர்வமா இருக்கு அண்ணே.. இந்த புத்தகத்தை எழுதினவர் எங்க அண்ணன் தான் என்று நூலகரிடம் சொன்னதை அவருடனான கடைசி சந்திப்பில் பகிர்ந்துகொண்டேன்.

தோளில் வலுவாகக் கைபோட்டுக்கொண்டு ராசா அதில் என்ன கர்வம் இருக்கு உனக்கு என்றார்.

“தோணுச்சு சொன்னேன்.” என்றேன்.

அசை – கட்டுரைகளில் அவர் சேர்க்காத சில பாகங்களை கதையாகச் சொன்னபோது, அண்ணே இதையும் புத்தகத்தில் சேர்த்து கொண்டு வரலாம்ணே என்றேன். அப்போது ‘ஸ்டோரீஸ்’ புத்தகம் அச்சாகி கையில் வந்திருந்தது.

” அந்தப் பதிப்பு அப்படியே இருக்கட்டும் புதிய பதிப்புக்கு “அசை” என்றே பேர்வைத்து இதெல்லாம் சேர்த்து முழுமையாகக் கொண்டுவரலாம் என்றபிறகு தினமும் மின்னஞ்சல்களில் எழுதி அனுப்புவதும் பிறகு அதன் தொடர்ச்சியாக இன்னொரு கதை வளர்வருமாக அசை பெருத்துக் கொண்டிருந்தது.

‘நவம்பர் 8’ டிமானிடேசனை முன்வைத்து அவர் ஊதியிருந்த நாவல். தன் குடும்பத்து சுபகாரியம் எப்படி டிமானிசேஷனால் திட்டமிட்டபடி நடைபெறமுடியாமல் தள்ளிப்போனது என்பதை மையக்மருவாக வைத்து அந்நாவலை எழுதியிருந்தார்.

அதிகாரம், கரும்பலகை, சொட்டாங்கல், பொய்க்கரைப்பட்டி, அப்பாஸ்பாய்தோப்பு, ஏழரைப்பங்காளி வகையரா என எல்லா நாவல்களுமே கிட்டத்தட்ட அப்படிச் சொந்த நிகழ்வுகளின் மையச் சரடுகொண்டு முந்தைய, சமகால வரலாற்று நிகழ்வுகளை முதன்மைப்படுத்தி கதாபாத்திர சிருஷ்டியுடன் நாவலாக்கியிருப்பார்.

சமீபமாக ஒரு மொழிபெயர்ப்பு நூலுக்கும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார் என நினைக்கிறேன். இப்படி தன்னுடைய விவசாயப் பணிகளுக்கு இடையில் எழுத்து தான் அவருக்கு ஊக்கமருந்தாக இருந்தது. இருந்திருக்கவேண்டும்.

அவ்வளவு எழுதியும் எழுத்துலகில் தனக்கான இடம் எது என்பதைத் தக்கவைக்கும் போராட்டங்கள் எதையும் அவர் செய்துகொண்டிருக்கவில்லை. விமர்சனமாக அவரை குற்றஞ்சாட்டினாலுமே கூட தான் எந்தக் கூட்டுக்குள்ளும் அடைபட்டுக் கிடக்கவேண்டி விதிக்கப்பட்டவனில்லை என்கிற சுய தெளிவு அவருக்கு இருந்தது.

அர்ஷியா வேறு கூடாரங்களின் மனிதராகிறார் என்று பிறர் குறைபட்டபோதும் நான் எப்போதுமே எந்த கூடாரங்களிலும் இல்லையே ராசா என்றுதான் தனிப்பட்ட உரையாடலில் தெரிவித்திருந்தார்.

மதுரை அர்ஷியாவை எவ்வளவு நேசித்தது என்பதை என்னால் அளவிடமுடியாதுதான். ஆனால் மதுரையை அவர் எவ்வளவு நேசித்தார் என்பதை எழுத்துவழியாகப் புரிந்துவைத்திருக்கிறேன்.

மதுரையை முன்வைத்து சிறப்பிதழ் ஒன்று கொண்டு வருவோம்ணே என்றபோது, பட்டறைக்காரன் தெருவை மட்டுமே முன்வைத்து ஒரு நீண்ட கட்டுரையைத் தயாரித்துத் தந்தார். அவரிடம் மதுரைபற்றிச் சொல்ல அவ்வளவு விசயங்கள் உண்டு. வரலாறு கேட்கும் காதுகளைச் சென்றடையும் அர்ஷியாவின் குரல் இன்றைக்கு மௌனப்பட்டுவிட்டது.

தன் கல்லூரி வாழ்க்கையைச் ஒல்லும்போது, “மூடாக்கு நிறைந்த சமூகத்தில் பிறந்து, பொருளாதார நசிவிலிருந்து மீளவே வழியற்று, தட்டுத்தடுமாறி பள்ளிக்கூடத்தில் ஒதுங்கி, ‘Fee adjusted in Scholarship’ பிரிவில் கல்லூரி வாசலை மிதித்தவன்” என்பார்.

தராசு’ அரசியல் சமூக வார இதழின் ஒரு கண்ணியாகவும், நமது ‘கழுகு’ தர்பார் அரசியல் இதழின் சிறகுகளாகவும் அவர் இருந்த காலத்தைத் தான் தன் வாழ்க்கையில் திரும்பக் கிடைக்காத என் பொற்காலம் என்று நேர்பேச்சில் நினைவுகூர்வார். அதனாலே நான் பணிபுரியும் பத்திரிகைத் துறை சார்ந்த கடுமையான போக்குகளைப் பற்றி அவரிடம் பேசும்போதெல்லாம் தன் அனுபவத்திலிருந்தே கதைகளைச் சொல்லி என்னை வழிநடத்தியிருக்கிறார்.

“யாரையும் புனிதப்படுத்தவோ அல்லது யாரையும் காயப்படுத்தவோ நான் முயலுவதில்லை. அதேவேளையில், நெஞ்சத்தின் கரைகளைத் தொட்டுவிட்டுத் திரும்பும் எண்ண அலைகளில் சில சிப்பிகளையும், சில முத்துகளையும் கொஞ்சம் கடல் நுரையையும் உங்களிடம் பகிர்ந்துகொள்வது மட்டுமே என் நோக்கம்” என்று அவர் தன் சொந்தக்கதையை நேரடியாக அசைபோட்ட புத்தகத்தில் எழுதியிருந்தார். உண்மையில் அவர் வாழ்வும் கூட நானறிந்தவகையில் அப்படியாகத்தான் இருந்திருக்கிறது.

என் பிரியத்திற்குரிய தம்பி என்று அழைத்த மனிதர் ஒருநாள் “என்னை நெய்யத் தொடங்கியிருக்கும் எழுத்து நெசவாளி” என்று என்பேரைக் குறிப்பிட்டு எழுதியபோது சண்டைக்குப் போனேன். அதெப்படி நீங்க தான அண்ணே எனக்கு மூத்த வழிகாட்டி என்று. அப்போதும் அவர் சிரித்துத்தான் வைத்தார்.

ஜீவா படைப்பக நண்பர்கள் சார்பாக எழுத்தாளர் அர்ஷியா அவர்களுக்கு எங்கள் ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.