இரங்கல்

வரலாறும் ஆகிப்போனார் அர்ஷியா!

ஸ்ரீரசா

நண்பன் அர்ஷியாவின் உள்ளும் புறமுமாக நிறைந்த நண்பன், தோழன், அன்பன் என்று ஒருவர் உண்டென்றால், அவர் மதுரை நரிமேடு நாய்ஸ் பள்ளி பேருந்து நிலையம் எதிரில் செல்போன் ரீசார்ஜ் கடை வைத்துள்ள சிவா அவர்கள்தான்.

மதங்களைக் கடந்த மனித அன்பின் உச்சம் அவர்களது நட்பு. அர்ஷியாவை பலநேரம் அந்தப்பகுதியில் சிவாவின் கடையில்தான் சந்திப்போம். அருகிலுள்ள தேநீர்க்கடையில்,(இந்தக் கடை நகைச்சுவை நடிகர் பரோட்டா சூரியினுடையது) அந்த ரோட்டரத்தில் அமர்ந்து பேச்சுக்கள் நீளும்.

சிவா அதிர்ந்து பேசமாட்டார். செல்போன் குறித்த எந்தக் கேள்விக்கும் தெளிவான விடைகளைச் சொல்லுவார். தனது வேலையில் எப்போதும் கவனமாக இருப்பார். சிறந்த பக்திமான். எப்போதும் நெற்றியில் திருநீரும், குங்குமமும் துலங்கும். வருடந்தவறாமல் மாலைபோட்டு, ஐயப்பன் கோவில், பழனி போய் வருவார். திமுக அரசியலிலும் ஈடுபாடு உள்ளவர்.

ஆனால் அர்ஷியாவுக்கும் சிவாவுக்குமான நட்பு அபூர்வமானது. அர்ஷியாவின் மகள் அர்ஷியாவின் திருமணத்தில் கிட்டத்தட்ட அத்தனை வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டு அவர்தான் செய்தார்.

அர்ஷியாவின் மரணச் செய்தி அதிகாலை நாலு மணிக்கு என்னை எட்டியபோது, நான் அதனை உறுதி செய்து கொள்ள, சிவாவுக்குத்தான் போன் செய்தேன். போனிலேயே சிவாவின் பெருங் கதறல்… அப்புறம் அவரிடம்தான் வழிகேட்டு அர்ஷியா தற்போது குடியிருந்த வீடு சென்றேன். அர்ஷியாவைப் பற்றிய பேச்சுக்கள் தொடர்ந்தன. அந்த வீட்டில் அத்தனை வேலைகளையும் அவர்தான் ஓடிஓடிச் செய்து கொண்டிருந்தார்.

மாலை முனிச்சாலை மசூதியில் அர்ஷியாவின் நல்லடக்கம் முடிந்தபின்னும். சிவா அங்கிருந்து நகர மறுத்தார். புதையுண்ட நண்பனின் சமாதியருகில் கலங்கிய அழுகையோடு கரைந்து கொண்டிருந்தார். அர்ஷியாவின் சொந்தங்கள், நண்பர்கள், மற்றவர்கள் எல்லாம் கலைந்து சென்றபின்பும் சிவா அங்கேதான் நின்றார். அப்புறம் போய் அவரை அழைத்து வந்தோம். வெளியில் வந்தும் அர்ஷியானி அண்ணன் நின்றிருந்தார். அவரைக் கட்டியணைத்து அத்தனை பெருங்குரலெடுத்து அழுதார். அப்புறம் அவரை அழைத்து வெளியில் வந்தபோது, சிவாவின் முதுகில் தட்டினேன்.

அப்போதும் ஒரு கதறல்…

இத்தகைய மதம் கடந்த மனிதப் பண்பைத்தான் சிதைத்து, இந்து வெறியூட்டி இந்தியாவைச் சிதைக்க நினைக்கிறார்கள் இந்து வெறி அமைப்புகள் என்று வரும் போது தோழர்களிடம் பேசிக் கொண்டு வந்தோம்.

இந்த மசூதிதான், அர்ஷியாவின் முதல் நாவலான ஏழரைப் பங்காளி வகையறாவைத் தோற்றுவித்த முதல் மனிதன் ஜனாப் ஹஜ்ரத் சையத் இஸ்மாயில் தாசில்தார் அவர்களின் சமாதி உள்ள பள்ளிவாசல். அவர் இறந்தது, 1846 ஆம் ஆண்டு. அவரிலிருந்து கிளைத்த வாரிசுகளில் இறந்தவர்கள் அனைவரும் இங்கேதான் துயில் கொண்டுள்ளனர்.

அவரது சமாதியின் மண்டபம் இந்து முறைப்படி உள்ள மண்டபம். மண்டபத்தடியில் உள்ள சமாதி இஸ்லாமிய முறைப்படியானது.
தனியரான உருது முஸ்லிமாக வைகை ஆற்றில் கரையோரம் வேர்விட்ட அவருக்கு, அந்தப் பகுதி மக்கள், மணம் செய்து வைத்தது, தாய் தந்தையற்ற, அவரைப் போலவே அனாதரவான ஒரு பிள்ளைமார் பெண்ணை.

அவர்களுக்குப் பிறந்தவர்கள்தான், ஏழு ஆண் மகவுகளும், ஒரு பெண் மகவும். அவர் பின்னால் வளர்ந்து நிறைய நிலபுலன்கள் வாங்கி, சமூகத்தில் பெரிய பிரமுகராகி, தாசில்தாராகி, மீனாட்சி அம்மன் கோவில் நிர்வாகக்குழுவில் கூட இருக்குமளவு உயர்ந்தார். அவரது இறப்பின் போது, அவர் ஒரு வினோதமான பாகப் பிரிவினையைச் செய்தார். அவர் உருது முஸ்லிம். ஆனால் தன் மத வழக்கங்களை எல்லாம் கருத்தில் கொள்ளாமல், தன் சொத்தை இரு சம பங்காகப் பிரித்தார். ஒரு பாதியை ஏழு ஆண் பிள்ளைகளுக்குச் சமமாகப் பங்கிட்டார். மீதி அரைப்பங்கை அப்படியே பெண் மகவுக்கு அளித்தார். அதிலிருந்துதான் அந்த வாரிசுகள் ஏழரைப் பங்காளி வகையறா ஆனார்கள்.

அந்த ஏழரைப் பங்காளி வகையறாவில் பல்வேறு சொத்து பத்துக்களுடன் இருந்து, சொந்த பந்தச் சதிகளால் சூழப்பட்டு வறுமைப்பட்ட தகப்பனின் கடைசி மகவுதான் நண்பர் அர்ஷியா. ஆனால் இவர்கள் மீண்டார்கள். வரலாற்றில் வாழ்ந்தார்கள். தன் எழுத்து உழைப்பால், கால தேச எல்லைகளைக் கடந்து, மனித ஆற்றலின் மகத்துவத்தால் வரலாறும் ஆகிப்போனார் அர்ஷியா…

ஸ்ரீரசா, எழுத்தாளர்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

w

Connecting to %s