பழங்குடிகள்

50 ஆண்டுகளாக வழங்கப்படாத நிலம்: கல்ராயன் மலை பழங்குடியினர் துயரை கண்டுகொள்ளாத அரசு

செம்மரக்கட்டை வெட்ட ஆந்திர வனங்களுக்குச் சென்று போலி மோதல்களில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட போதும், சிறைகளில் சிக்கிச் சீரழியும் செய்திகள் வரும்போது மட்டுமே, பரபரப்புடன் பேசப்படும் கல்ராயன் மலைப் பழங்குடியினர் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் நாடு சுதந்திரம் பெற்று 70 ஆண்டுகளான பின்னரும் தங்களுடைய நிலங்களுக்கு பட்டா உரிமையை பெறமுடியவில்லை.

சந்திரமோகன்

சந்திர மோகன்

செம்மரக்கட்டை வெட்ட ஆந்திர வனங்களுக்குச் சென்று போலி மோதல்களில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட போதும், சிறைகளில் சிக்கிச் சீரழியும் செய்திகள் வரும்போது மட்டுமே, பரபரப்புடன் பேசப்படும் கல்ராயன் மலைப் பழங்குடியினர் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் நாடு சுதந்திரம் பெற்று 70 ஆண்டுகளான பின்னரும் தங்களுடைய நிலங்களுக்கு பட்டா உரிமையை பெறமுடியவில்லை.

மற்றொரு புறம் இதற்கு நேர்மாறாக, தமிழக அரசாங்கம் அமைத்த உயர்நிலைக் கமிட்டி 1998 ல் 4170 கல்ராயன் பழங்குடியினருக்கு மட்டுமே தலா 1 ஹெக்டேர் ( சுமார் 2.5 ஏக்கர்) நிலம் தருவதாக ஒப்புக் கொண்டு 20 ஆண்டுகளான பின்னரும் கூட அதையும் வழங்கவில்லை என்பதற்காக, கடந்த ஏப்ரல் 19,20, 21 தொடர்ந்து மூன்று நாட்களாக வெள்ளிமலையில் சுமார் 10,000 பழங்குடியினர் அணிதிரண்டு போராடினார்கள் என்பதும்,
விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியர் துவங்கி கீழ்மட்டம் வரையுள்ள ஒரு அதிகாரி கூட வந்து அவர்களை சந்திக்கவில்லை என்பதும், தமிழக அரசாங்கம் சிறிது கூட கவலைப்படாமல் அவர்களை அலட்சியம் செய்துவிட்டது என்பதும் கூட கூடுதல் அதிர்ச்சி தரும் செய்தியாகும்.

கல்வராயன் மலை பழங்குடியினர் பிரச்சினை என்பது வன உரிமை சட்டத்தை FRA 2006 அமல்படுத்தினார்களா, அதனடிப்படையில் அவர்களது நிலங்களுக்கு பட்டா உரிமை கொடுத்தார்களா, இல்லையா என்ற பிரச்சினை /கேள்வி இல்லை.

மாறாக, காலங்காலமாக உழுதுப் பயிரிட்டு வரும் தங்களுடைய நிலங்களுக்கு “ரெவின்யூ பட்டா” வழங்குவதாக ஒப்புக் கொண்டு வழங்காமல் ஏமாற்றுகிறது தமிழக அரசாங்கம். “உரிமையுள்ள தங்களுடைய நிலங்களை அளந்து ஆவணப்படுத்தி தரவேண்டும் ” என்பதற்காக பழங்குடிகள் நீண்ட நெடியப் போராட்டத்தை நடத்தி வருகின்றனர்.

கல்வராயன் மலை விவரங்கள்

கல்வராயன் மலையானது சுமார் 1000 ச.கி.மீ பரப்பளவில், கடல் மட்டத்தில் இருந்து 1000 அடி – 4000 அடி உயரத்தில், விழுப்புரம், சேலம் மாவட்டங்களில் அமைந்துள்ளது. விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள நிலத்தின் பரப்பு மட்டுமே 57,344 ஹெக்டேர் (1,40,000 ஏக்கர்) ஆகும். கோமுகி, மணிமுத்தாறு பாயும் இந்த மலையின் கீழே இன்னாடு, வெள்ளிமலை, சேராப்பட்டு,பாலப்பட்டு,கோமுகி ஆகியவை முக்கியமான பகுதிகளாகும்.

மலையின் சொந்தக்காரர்கள் நிலமற்றவர்களான வரலாறு

500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், மன்னராட்சியில் கிருஷ்ண தேவராயர் ஆட்சி காலத்தில் (கிபி 1509-1529) கல்ராயன் மலையில் பழங்குடி விவசாயிகளிடம் வரி வசூலிக்க “ஜாகீர்தாரி முறை” கொண்டு வரப்பட்டது. மூன்று ஜாகீர்தார்களிடம் பரம்பரையாக வரி வசூலிக்கும் உரிமை தரப்பட்டது. ஜடய கவுண்டன் ஜாகீர் (40 கிராமங்கள்), குரும்ப கவுண்டன் ஜாகீர் (40 கிராமங்கள்), அரிய கவுண்டன் ஜாகீர் (11 கிராமங்கள் ) ஆகியோர் மற்றும் அவர்களது வாரிசுகளால் நாடு சுதந்திரம் பெற்ற பின்னரும் கூட, கல்ராயன் பழங்குடியினர் கடுமையாக சுரண்டப்பட்டனர்; கொத்தடிமைகளாக்கப் பட்டிருந்தனர்.

1963 இனாம் எஸ்டேட் ஒழிப்பு சட்டத்தின் கீழ், டிசம்பர் 31,1965 ல் வருவாய் துறை அரசாணை 355 ன் கீழ் சட்டத்தின் படி கல்ராயன் மலை நிலங்கள் கொண்டு வரப்பட்டாலும் கூட, 23.8.1976 ல் தான் தனது நேரடியான ஆளுகைக்குள் எடுத்துக் கொண்டது. யார் நிர்வாகம் நடக்கிறது, யார் வரி வசூலிக்கிறார்கள் என்றே தெளிவில்லாத நிலைமையில் எவ்வித ஆவணங்களையும் பழங்குடிகள் பெறமுடியவில்லை. அப்போது இருந்த 28,250 பழங்குடியினரில் பலரும் தாங்கள் பரம்பரையாக அனுபவித்து வந்த இந்த நிலங்கள் மீது எவ்வித ஆவணங்களும் வைத்திருக்கவில்லை.

1.10.77 ல் நிலவரித் திட்டப்பணி மேற்கொள்ள பட்டது. அதனடிப்படையில் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தப் பட்டது.

1) பூர்விக காடுகள் 35,395 ஹெக்டேர் (87,425 ஏக்கர்)

2)உழவு நிலம் (காடு புறம்போக்கு எனச் சொல்லப்பட்டது) 10,113 ஹெக்டேர் (சுமார் 25,000 ஏக்கர்)

அதாவது 25,000 ஏக்கர் நிலங்கள் நேரடியாக பயிரிட்ட உழவு காடுகள் அல்லது புனல் காடுகள் வகைப்பட்டதாகும்.

பழங்குடியினர் நில உரிமைகள் முறைப்படுத்தப் படாததால், தமிழ்நாடு வனத்துறை புதிய ஜாகீர்தாரர்களாக மாறி ஒடுக்குவது துவங்கியது. “கல்ராயன் மலை முழுவதும் “காடு” RF Reserved Forest தான், அதில் பழங்குடியினருக்கு எவ்வித உரிமையும் இல்லை” எனத் தொடர்ந்து கைதுகள், சித்திரவதைகள், தாக்குதல்கள், வழக்குகள் தொடுத்தனர்.

நிலவரித் திட்டத்தில் இறுதியாக பட்டா வழங்கப்பட்டவை, 8154 ஹெக்டேர் (20,000 ஏக்கர்) மட்டுமே! இதிலும் கூட வனத்துறையினர் அத்துமீறி நுழைந்து பாதுகாக்கப்பட்ட காடு என தகராறுகள் செய்து வருகின்றனர். ஆடு மாடுகள் மேய்ப்பது முதல் புற்கள் பறிப்பது, விறகிற்காக காய்ந்த குச்சிகளை சேகரிப்பது வரை கடுமையான தண்டனைகளாக்கப் பட்டது. பணம், கோழி, ஆடுகள் எல்லாம் ஏழைப் பழங்குடிகளிடம் வனக் காவலர்கள் பிடுங்கிச் சென்று ஆட்டம் போட்டனர்.

தமிழக வனத்துறை கோருவது போல உண்மையிலேயே கல்ராயன் மலைப் பகுதி முழுவதும் காடுகள் தானா, உழவு செய்யப்பட்ட நிலங்களே இல்லையா என்பதை, ஜாகீர்தாரி முறையில் நிலவிய வரிவிதிப்புகளோடு ஒப்பிட்டு முதலில் சரிபார்த்து கொள்வோம்.

ஜாகீர்தாரி முறையில் வரி விதிப்பும், உரிமைகளும்

1)கலப்பாடி வரி- உழுவதற்கு வரி
2) கொடுவா வரி – மரங்கள், கட்டைகள் வெட்ட வரி
3) பில்லு வரி – புல் பறிக்க வரி
4)புனல்காடு வரி – இடம் மாற்றி செய்யும் சாகுபடி நிலத்துக்கு வரி
5)ஆட்டு வரி – ஆடுகளை மேய்ப்பதற்கு வரி
6)கால்நடை வரி -மாடுகள் மேய்க்க வரி

போன்ற வரிகள் நடைமுறையில் இருந்துள்ளது. இவை தெரிவிக்கும் செய்தி என்னவெனில், கல்ராயன் மலையில் பருவத்திற்கு ஏற்ப மலைச் சரிவுகளில் மரங்கள் அகற்றப்பட்டு தற்காலிக சாகுபடி செய்யப்பட்ட /இடம் மாற்றி செய்யும் புனல்காடு/பொனக்காடு விவசாயம் துவங்கி, உழவுக்காடு வரையும், பல்வேறு பழங்குடியினர் வாழ்வாதார நடவடிக்கைகளுக்கும் உரிமைகள் இருந்தது; அவை வரிவிதிப்பு மூலமாக சட்டப்பூர்வமானதாக்கப் பட்டிருந்தது என்பதாகும். ஆனால், தமிழக வனத்துறையால் பழங்குடியினரின் அனைத்து உரிமைகளும் பறிக்கப்பட்டன.
த.நா. அரசாங்கம் வனத்துறையின் அட்டூழியங்கள் தொடர்ந்ததால்…. “தங்களுக்கு நிலம் மீதான உரிமையில் நீதி கிடைக்கவில்லை” என கல்ராயன் பழங்குடியினர் 1985ல் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ரிட் மனு தாக்கல் செய்தனர். (மனு எண் 1210/85).

இதற்கிடையில் வருவாய் துறை ஆணை எண் 1168 (தேதி 25.7.89) மூலம், பழங்குடியினர் நில அடமானம் செய்யக் கூடச் என வாழ்வாதார நடவடிக்கைகளை முடக்கினர்.

ரிட் மனு 1210/85 ன் மீது, 24.2.94 ல் தான் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. கல்ராயன் மலை பழங்குடியினர் மூன்று மாத காலத்தில் நில ஒப்படைக் கோரி விண்ணப்பிக்க வேண்டும்; அவற்றை பரிசீலித்து அரசாங்கம் ஆறு மாத காலத்தில் முடித்து தர வேண்டும்.

இந்த வழிகாட்டுதலின் மீது எவ்வித ஆக்கப்பூர்வமான நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளாத பொறுப்பற்ற மாவட்ட ஆட்சியர் மற்றும் நிர்வாகம், 13.6.95 ல் “மனுக்கள் எதுவும் வரவில்லை ” என உதாசீனப் படித்துவிட்டது. இதை ஒட்டி தமிழக சட்டமன்றத்திலும் இப் பிரச்சினை எழுப்பப் பட்டது.

5.8.95 ல் த.நா. நில நிர்வாக ஆணையர் (திரு. இளங்கோவன் IAS) வருவாய் துறை செயலாளருக்கு கடிதம் எழுதினார். அதில் விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியரை மனிதாபிமானத்துடன் பழங்குடி மனுதாரர்களை நேரில் சந்தித்து பட்டா வழங்க ஏற்பாடு செய்யுமாறு கோரினார். ஆட்சியர் சரிபார்ப்புக்கு பின்னர் நில ஒப்படை செய்ய வேண்டும் எனவும், கல்ராயன் மலை நிலப் பிரச்சினையை பிற மலைகளில் உள்ள நிலவுரிமை பிரச்சினை மாதிரி அணுகக் கூடாது எனவும், தமிழகத்தில் மலை நில விற்பனை மீதுள்ள பொதுவான தடை இங்கு பொருந்தாது எனவும், கல்ராயன் மலை பழங்குடியினர் பயன்பாட்டில் உள்ள நிலங்களை, த.நா. வன பாதுகாப்பு சட்ட வரம்பிற்குள் இருந்து நீக்க வேண்டும் எனவும் தெளிவாக பரிந்துரைத்தார்.

ஆனாலும், அப்போதிருந்த விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியர் கண்டு கொள்ளவேயில்லை. இதற்கு பிறகு, வருவாய் துறை அமைச்சர் தலைமையில் 17.8.98 ல் நடைபெற்ற கூட்டத்தில், IAS, IPS தகுதி வாய்ந்த வருவாய், நிர்வாக, வனத் துறைகளைச் சார்ந்த ஏழு அதிகாரிகள் கொண்ட உயர்நிலைக் குழு அமைக்கப்பட்டது.

மெத்தப் படித்த அந்த உயர்நிலைக் குழு அதுவரையிலான மொத்த விவகாரத்தையும் ஒதுக்கி தள்ளிவிட்டு, வெறும் 4217 பழங்குடி குடும்பங்கள் மட்டுமே அடையாளம் காணப்பட்டதாகவும், தலா 1 ஹெக்டேர் வீதம் அவர்களுக்கு மட்டும் நிலம் வழங்கலாம் எனப் பரிந்துரைத்தது.

த.நா. வருவாய் துறை மற்றும் வனத்துறை எப்படி எல்லாம் கல்ராயன் பழங்குடியினர் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினையில் அநீதி இழைத்துள்ளனர் என்பதை அம்பலப்படுத்தும் வகையில், உயர்நிலைக் கமிட்டி கூட்ட குறிப்புகள் minutes உள்ளது. விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியராக பொறுப்பேற்ற டாக்டர் பரம்ஜித் சிங் சித்து அவர்கள் வருவாய் துறை செயலாளருக்கு அனுப்பிய பரிந்துரை கடிதம் / அறிக்கை (எண் பி 8/7218/98-2 தேதி 7.3.99) பல்வேறு உண்மைகளை பொதுச் சமூகத்திற்கு விளக்குகிறது. கல்ராயன் பழங்குடியினர் நில உரிமை விசயத்தில், தனது பரிந்துரைகளை வருவாய் துறை செயலாளருக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

பரம்ஜித் சிங் சித்து அறிக்கையின் முக்கியமான அம்சங்கள் பின்வருமாறு

1) நிர்வாகம் என்ற பெயரால், கல்ராயன் மலை ஜாகீர்தாரர்களின் கொடுஞ் சுரண்டலுக்கு உள்ளான பழங்குடியினர், 1975 எமர்ஜென்சி நிலை அகற்றப்பட்ட பின்னர் தான், கொத்தடிமைகளாக இருந்த நிலையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டனர்.

2) தங்களுடைய விவசாய/சாகுபடி நிலங்களை சமவெளியில் உள்ள விவசாயிகள் கழனி, நிலம், வயல்,கொல்லை எனப் பல்வேறு பெயரில் அழைக்கின்றனர். ஆனால், இங்குள்ள பழங்குடியினர் #காடு என்ற பெயரில் சாகுபடி நிலத்தை அழைக்கின்றனர்.

ஆனால், கல்ராயன் மலை நிலத்தை செட்டில்மண்ட் செய்த அதிகாரிகள், உழவு செய்த “காடு” என்பதை தவறாக வனம்/ Forest என வியாக்கியானம் செய்து,கிராம ஆவணங்களில் தவறாக வகைப்படுத்தி விட்டனர்.

3) எனவே, செட்டில்மெண்ட் ஆவணங்களில்….

காடு புறம்போக்கு 35,395 ஹெக்டேர்கள் எனவும், காடு புறம்போக்கு என அறிவிக்கப்பட்ட சாகுபடி நிலம் 10,113 ஹெக்டேர்கள் எனவும் வகைப்படுத்தி பிரித்து விட்டனர்.

1983 ல் த.நா. அரசாங்கம் நியமனம் செய்த பாரஸ்ட் செட்டில்மெண்ட் அதிகாரிகள் ” காடு புறம்போக்கு ” என்பதை RF Reserve Forest /காப்புக் காடுகள் என அறிவித்துவிட்டனர்.

இதற்கிடையில் 31.5.1993 தேதியில் Forest settlement officer பணியிடம் நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. இதனால், காடு புறம்போக்கு என்பதை காப்புக் காடுகள் RF ஆக மாற்றுவது என்பது இதுவரை நிறைவு பெறவில்லை.

4)” காடு புறம்போக்கு ” என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள நிலங்களில் இன்னமும் 3274 ஹெக்டேர் (8087 ஏக்கர்) பழங்குடியினர் பயன்பாட்டில் /சாகுபடியில் உள்ளது. அவை தரிசாக மறுவரை செய்து பழங்குடியினருக்கு வழங்க வேண்டும். அதற்கான பிரத்தியேகமான/தனியான அலுவலர் களை நியமிக்க வேண்டும்.

5) மேலும் கூடுதலாக, எந்த நிலமெல்லாம் சாகுபடிக்கு தகுதியானதாகவும், பழங்குடியினர் பயன்பாட்டிலும் இருக்கிறதோ, அத்தகைய நிலங்கள் எல்லாம் “காடு புறம்போக்கு ” என்ற வரையறை யிலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும்.

6) ஏற்கெனவே முடிவு செய்யப்பட்ட 4217 குடும்பங்கள் அல்லாத பிற நிலமற்ற பழங்குடியினர் பற்றிய ஆய்வு /சர்வே மேற்கொள்ள வேண்டும்.

7)இரண்டு ஆண்டு காலத்தில், இப் பணிகளை முடித்து தர, சிறப்பு அலுவலர்கள் (தாசில்தார் முதல் கடைநிலை ஊழியர் வரை) 78 பேர் புதிதாக ஆளெடுக்க வேண்டும். இதற்கு சம்பள ஒதுக்கீடு ரூ.1,09,43,250 தேவைப்படும்.

“இவை அனைத்திற்கும் ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டும்”என அவ்வறிக்கையில் நில நிர்வாக ஆணையரிடம் கோரிக்கையும் விடுத்திருந்தார்.

நில நிர்வாக ஆணையர் இக் கடிதத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என த.நா. அரசு செயலாளருக்கு 28.4.99 ல் அறிக்கை அனுப்பி வைத்தார். அது கிடப்பில் போடப்பட்டது.

இதற்கு பின்னர், பத்தாண்டுகள் கழித்து, 20.7.2008 ல் திரு. M.குழந்தைவேல், தனி வட்டாட்சியர் (கல்வராயன் மலை) வெள்ளிமலை, சங்கராபுரம் வட்டம்- அவர்கள் மீண்டும் ஒரு குறிப்புரையை த.நா.அரசுக்கு அனுப்பினார்; 3274 ஹெக்டேர் நிலங்களை மீள தரிசாக மாற்றம் செய்து பழங்குடியினருக்கு வழங்க வேண்டும் எனவும் கோரினார்.

அதற்குப் பிறகு பத்தாண்டுகள் ஆன பின்னரும் கூட, கல்ராயன் பழங்குடியினருக்கு நிலவுரிமை வழங்க வேண்டிய த.நா அரசின் செயற்பாட்டில் ஒரு அங்குலம் கூட முன்னேறவில்லை.

ஒரு அரசாங்கத்தின் கிரிமினல் அலட்சியத்தின் உச்சம் இது! வெறுங்கனவாய் பழங்கதையாக செல்கிறது கல்ராயன் பழங்குடியினர் நிலவுரிமைக்கான போராட்டங்கள்! கல்ராயன் மலைப் பழங்குடியினருக்கு ஆதரவாக பொதுச் சமூகம் குரல் கொடுக்க வேண்டும்! பழங்குடியினர் நீதிக்காணப போராட்டத்தில் துணை நிற்க வேண்டும்!

சந்திரமோகன், அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

w

Connecting to %s